Join Inn – 4. album studyjny zespołu Ash Ra Tempel, wydany 10 kwietnia 1973 roku w Niemczech nakładem wytwórni Ohr^[2] jako płyta winylowa^[3], wznowiony w 1991 roku we Francji nakładem wytwórni Spalax jako CD^[4].

Później kilkakrotnie wznawiany.

Powstaniu albumu Join Inn w 1972 roku towarzyszył zbieg okoliczności. Klaus Schulze, współzałożyciel Ash Ra Tempel, który już po pierwszym albumie, zatytułowanym nazwą zespołu zrezygnował z gry w nim, niespodziewanie powrócił na czwartym albumie jako perkusista i klawiszowiec. Tym razem jednak wystąpił jako „gość specjalny” u boku Manuela Göttschinga, Hartmuta Enkego i Rosi Müller, co pokazuje okładka albumu, na której Schulze został przedstawiony oddzielnie. Przed nagraniem albumu muzycy Ash Ra Tempel i Schulze spotkali się przypadkiem, aby nagrać muzykę do albumu Tarot Waltera Wegmüllera, po czym zdali sobie sprawę, że mają potencjał, aby wspólnie zrealizować album^[5]. Materiał został zarejestrowany w grudniu, w Stommeln^[2].

Album zawiera dwa utwory, reprezentujące dwa gatunki muzyczne, uprawiane przez zespół: krautrock i muzykę kosmiczną. 19-minutowy „Freak'n'roll” stanowi rodzaj improwizowanego jam session, w którym Schulze gra na perkusji, Enke realizuje ciężkie linie basowe, a Göttsching gra ostre riffy gitarowe. W 24-minutowym utworze „Jenseits” Schulze gra na Synthi A i na organach, tworząc senne drony i wzniosłe akordy. na tle których Göttsching improwizuje. Utwór uzupełnia podkład basowy, realizowany przez Enkego i delikatna narracja Rosi Müller^[1].

• Hartmut Enke – gitara basowa
• Klaus Schulze – perkusja, organy, syntezator (Synthi A)
• Manuel Göttsching – gitara
• Rosi – wokal
• Dieter Dierks – inżynier dźwięku
• Rolf-Ulrich Kaiser – producent muzyczny
• Günter Gritzner – okładka

François Couture z AllMusic jest zdania, że „nie jest to Ash Ra Tempel w najlepszym wydaniu, ale nadal jest to świetne ćwiczenie z muzycznego śnienia późną nocą, które spodoba się fanom Tangerine Dream z okresu Phaedry nie zniekształcając jednocześnie tego aspektu twórczości grupy. W połączeniu te dwa utwory stanowią bardzo dobre wprowadzenie do pierwszych kilku lat działalności Ash Ra Tempel”^[1].

W opinii Thoralfa Koßa z Musikreviews.de „rok 1972 był najbardziej twórczym rokiem w długiej historii zespołu Ash Ra Tempel. W tym roku powstały trzy albumy, z których ostatnim był Join Inn – całkowicie nieplanowany, ale ostatecznie będący arcydziełem wielkiej sztuki improwizacji, który prawdopodobnie należy do najbardziej niezwykłych i wyjątkowych zjawisk w historii muzyki niemieckiej i [którego] nie może zabraknąć w żadnej «księdze historii muzyki»! Join Inn, a zwłaszcza Ash Ra Tempel, są wzorem i przykładem tej epoki i muzyki, którą błędnie nazywa się krautrockiem”^[5].

• Join Inn na oficjalnej stronie Klausa Schulzego