Keytar

Nie mylić z: keyboardem, syntezatorem lub klawikordem.
Sprzątanie Wikipedii
Ten artykuł należy dopracować:
od 2025-12 → poprawić styl – powinien być encyklopedyczny,
od 2012-04 → zweryfikować treść i dodać przypisy,
od 2025-12 → sformatować tekst (pomoc: podział na sekcje, tabele, wzory).
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Keytar

Keytar [wym. 'kita:'] – elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy. Określenie „keytar” to zlepek wyrazów keyboard i guitar. Występuje także pod innymi nazwami, np. shoulder keyboard, strap-on synth, keyboard guitar, synth-axe (nie mylić z SynthAxe), remote keyboard, belly-synth, synth guitar (nie mylić z MIDI Guitar), master keyboard, electroponce, Schmidtkeytar, Kaytar, piano guitar (w Kanadzie), keyboard controller, Synthar, Guitboard, Keyboard Axe (w Australii), Keyboard-tar, Glam Board[1].

Keytar jest stosunkowo lekki, może posiadać wbudowany syntezator lub służyć jako klawiatura sterująca, podobnie jak gitara posiada pasek, który można przełożyć wokół szyi i ramion. Keytar pozwala muzykom na większy zakres ruchu w porównaniu do konwencjonalnych instrumentów klawiszowych, które są umieszczone na stojakach. Sterowanie dźwiękiem oraz specyficzne efekty specjalne takie jak vibrato czy portamento umieszczone są na gryfie instrumentu.

Historia powstania instrumentu

Przez wielu za wynalazcę tego instrumentu uznawany jest Steve Masakowski[1], inne głosy wskazują na osobę Petera Hartlauba. Keytar został spopularyzowany w 1980 przez zespoły glam metalowe i glam rockowe, oraz muzyków gatunków synth pop i new wave. W latach 90. zmieniające się trendy w muzyce zmniejszyły popularność keytarów. Powrót popularności nastąpił w 2000 roku, kiedy to instrument ten zaczął być wykorzystywany przez zespoły takie jak The Black Eyed Peas, Motion City Soundtrack, No Doubt, Steely Dan, Lady Gaga i Muse.

Znanymi producentami keytarów są: Moog, Roland, Yamaha, Korg, Manson i Casio. Obecnie Roland AX-Synth, Roland AX-09 „Lucina” oraz Alesis Vortex są jedynymi masowo produkowanymi keytarami na rynku.

Elementy keytaru

  • Klawiatura muzyczna
  • Wyświetlacz (ekran)
  • Generator rytmu i akordów
  • Sekwencer
  • Moduł dostępu do pamięci masowej (dysk twardy, port USB (do podłączenia np. pendrive'a) lub stacja dyskietek)
  • Generator dźwięku (moduł dźwiękowy)
  • (często) akumulator i podstawka pod nuty
  • Zasilacz sieciowy

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b World of Keytars [online], KeytarHQ.com [dostęp 2021-05-26].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.