Kiedrowski






Kiedrowski (Lew-Kiedrowski, Loewe-Kiedrowski, Lew odmienny) – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Lew.
Opis herbu
Herb znany przynajmniej w trzech wariantach. Opisy z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:
Kiedrowski I (Lew-Kiedrowski, Loewe-Kiedrowski, Lew odmienny): Na tarczy dzielonej w krzyż w polach I i III, błękitnych, trzy gwiazdy złote 2 i 1, w polach II i IV, srebrnych, trzy róże czerwone, 2 i 1. Klejnot: nad hełmem w koronie pół lwa bez ogona, złotego, w koronie, trzymającego obiema łapami strzałę czerwoną z błękitnym żeleźcem i upierzeniem złotym. Labry z prawej błękitne, podbite złotem, z lewej czerwone, podbite srebrem.
Kiedrowski Ia (Lew-Kiedrowski, Lew odmienny): Na tarczy dzielonej w krzyż w polach I i III, błękitnych, trzy gwiazdy siedmiopromienne, złote 1 i 2, w polach II i IV, czerwonych, trzy róże naturalne, srebrne, 1 i 2. Klejnot: nad hełmem bez korony pół lwa złotego bez ogona, trzymającego obiema łapami strzałę srebrną. Labry z prawej błękitne, podbite złotem, z lewej czerwone, podbite srebrem.
Kiedrowski Ib (Lew-Kiedrowski, Loewe-Kiedrowski, Lew odmienny): W polu srebrnym z prawej strony tarczy mniejsza tarcza dzielona w krzyż, nakryta koroną o pięciu pałkach, na niej w polach I i III, błękitnych, trzy gwiazdy złote, 2 i 1, w polach II i IV, trzy róże naturalne, srebrne, 1 i 2; z lewej strony lew wspięty, naturalnej barwy, z głową do tyłu, trzymający w obu łapach strzałę. Klejnot: nad hełmem bez korony pół lwa naturalnego, bez ogona, trzymającego obiema łapami strzałę srebrną. Labry czarne podbite srebrem. Pod tarczą wstęga z dewizą Fortis et fidelis (Silny i wierny).
Kiedrowski Ic (Lew-Kiedrowski, Lew odmienny): Na tarczy dzielonej w krzyż w polach I i III trzy gwiazdy (1 i 2), w polach II i IV trzy róże (1 i 2). Klejnot: nad hełmem w koronie pół lwa wspiętego trzymającego w łapie szablę wzniesioną do cięcia. Labry. Barwy nieznane.
Kiedrowski V (Lew-Kiedrowski, Lew odmienny): W polu lew wspięty stojący na skale, ponad nim korona baronowska. Brak hełmu, klejnotu, korony i labrów.
Najwcześniejsze wzmianki
Wariant podstawowy wymieniany w herbarzach Żernickiego (Der polnische Adel, Die polnischen Stamwappen), Bonieckiego (Herbarz polski jako Kojtala). Zarówno ten wariant herbu, jak i pozostałe znane są z prywatnych materiałów rodziny Kiedrowskich. Przemysław Pragert przypuszcza, że początek wariantom Ia i I dał wariant Ib, łączący na tarczy herby Lew V lub Lew III Kiedrowskich z herbem jakiejś skoligaconej rodziny (nie do końca zgodnie z zasadami heraldyki). Warianty Ia i I mają być poprawniejszymi heraldycznie stylizacjami tego herbu. Wariant Ib, opisany jako Signum de Loewe-Kiedrowski in bonis villae Kiedrau Palatinatus Pomeranensis, został w początku lat dwudziestych wieku XX przywieziony przez emigrujących Kiedrowskich do USA. Wariant Ic pochodzi z materiałów dotyczących rodziny Lew-Kiedrowskich z Kiedrowic z 1803 roku. Wariant V znany jest z nagrobka Tadeusza Kiedrowskiego (1866-1913).
Rodzina Kiedrowskich
Kiedrowscy to drobna szlachta kaszubska ze wsi Kiedrowice. Pierwsza wzmianka o rodzinie z 1570 (Świętek i Łukasz Kiedrowscy), kolejne z 1662 (sześciu Kiedrowskich), 1696 (Jan Kiedrowski, Marianna Kiedrowska, Kazimierz Kiedrowski, Krzysztof Kiedrowski), 1703 (Kazimierz Kiedrowski). Rodzina w XVIII wieku oprócz działów w gnieździe, posiadała też części we wsiach: Mściszewice, Podjazy, Lipnica, Prądzona, Półczno, Rekowo, Studzienice. W rodzinie funkcjonowało wiele przydomków: Kojtała (Chojtalek, Kajtała), Lew (Loewe, Lewi), Maciej, Okaty, Orlik, Paszk (Pask), Orlik, Reszka, Retka, Staszylwów, Żołtk. Do czasów współczesnych przetrwał przydomek Lew. Z rodziny Lew-Kiedrowskich wywodzili się Augustyn (1873-1939) oraz Leon (1873-1917) Lew-Kiedrowscy, działacze społeczni i ich bratankowie Władysław (1900-1939), filomata, zamordowany w 1939 w Piaśnicy, oraz Stanisław (1899-1975), przedsiębiorca. Synami Władysława są Jerzy (ur. 1934), współtwórca wielu kaszubskich i pomorskich instytucji, i Wojciech (1937-2011), twórca i wieloletni redaktor naczelny Pomeranii. Syn Stanisława, Jan (1938-2007), znacząco przyczynił się do rozwoju telekomunikacji na Kaszubach i Pomorzu. Ks. Witold Lew Kiedrowski (ur. 1912), polski duchowny katolicki, protonotariusz apostolski[potrzebny przypis], weteran II wojny światowej, kapelan, działacz polonijny i kombatancki we Francji, generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Legii Honorowej.
Herbowni
Kiedrowski. Rodzina używała licznych przydomków: Kojtała (Chojtalek, Kajtała), Lew (Loewe, Lewi), Maciej, Okaty, Orlik, Paszk (Pask), Orlik, Reszka, Retka, Staszylwów, Żołtk. Herby zawierające motyw lwa przysługują według Pragerta rodzinie z przydomkiem Lew. Żernicki napisał, że wariantu I używali też Kojtałowie.
Kaszubscy Kiedrowscy znani są z licznymi innymi herbami. Przemysław Pragert uważa, że Lew-Kiedrowscy pierwotnie używali herbów z samym lewem: Lew V, Lew III lub Lew z Tarczą. Przedstawiciel rodziny użył w 1772 pieczęci z Ostoją. Przedstawiciel gałęzi osiadłej w Królestwie Polskim wylegitymował się w 1838 z herbem Sas. Podobnego do Sasa herbu (Kiedrowski II) używali też Kiedrowscy osiadli w XVIII-XIX wieku w ziemi bytowskiej. Józef Lew-Kiedrowski, żyjący na przełomie XVIII i XIX wieku użył natomiast pieczęci z herbem Kiedrowski III. Martin von Kiedrowski zarejestrował w Niemczech 30 grudnia 1993 roku herb określany przez Pragerta jako Kiedrowski IV. Herb ten przedstawia na tarczy dwudzielnej w słup głowę bawolą także w słup z prawej srebrną w polu czarnym, z lewej czarną w polu srebrnym z rogami złotymi, po bokach mającymi gwiazdę złotą z prawej, czerwoną z lewej, z różą czerwoną w środku. W klejnocie, bez korony, dwa rogi bawole złote z różą czerwoną w środku, na zewnątrz rogów po trzy gwiazdy czerwone w słup. Labry czarne, podbite srebrem. Herb ten zrywa całkiem z symboliką wszystkich historycznych herbów Kiedrowskich.
Bibliografia
- Przemysław Pragert: Herbarz rodzin kaszubskich. T. 2. BiT, 2001, s. 85-91, 246-248. ISBN 83-919852-6-1, ISBN 978-83-919852-6-7.
- Przemysław Pragert: Herbarz szlachty kaszubskiej. T. 5. Gdańsk: Wydawnictwo BiT Beata Żmuda-Trzebiatowska, 2018, s. 260-262, 311. ISBN 978-83-950310-3-8.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.