L2F

Wikipedia:Weryfikowalność
Ten artykuł od 2024-10 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Protokół L2F (ang. Layer 2 Forwarding) – protokół tunelowania.

Zasadniczo protokoły typu PPTP lub opisywany Layer 2 Forwarding umożliwiają tworzenie tuneli typu VPN. Pomimo tego że PPTP był jednym z pionierów w sekcji standardowych protokołów tunelowania, nie jest jedynym. Cisco Systems opracowała ten konkurencyjny standard protokołu tunelowania – Layer 2 Forwarding (L2F). Podobnie jak PPTP – L2F kapsułkuje inne protokoły wewnątrz pakietów TCP/IP w celu transmisji przez Internet lub dowolne połączenie innego typu. I jeden, i drugi standard wykazuje bardzo podobne cechy, jednakże występują między nimi różnice. Wykonanie tunelowania przez protokół L2F wymaga routera, ponieważ właśnie tam operacja ta jest wykonywana, naturalnie router ten musi posiadać obsługę L2F. PPTP natomiast korzysta ze specjalnego oprogramowania po stronie klienta i serwera, i wysyła tunelowane informacje poprzez router TCP/IP. Kolejną cecha tego standardu jest to, iż Cisco działa na niższym poziomie i nie wymaga trasowania TCP/IP, co jest wymagane przy PPTP. Do tego L2F zapewnia dodatkowe bezpieczeństwo nazwom i hasłom użytkowników znalezionym w danych protokołu PPTP. Z tego względu standardy PPTP i L2F zostały połączone przez komisję IETF. W rezultacie powstał otwarty standard o nazwie Layer 2 Tunnelling Protocol (L2TP), który łączy standardy obu firm w ramach jednego produktu. Kolejnym krokiem do usprawnienia bezpieczeństwa na poziomie VPN-ów było połączenie tunelowania z szyfrowaniem, dlatego też po pewnym czasie powstał IPsec, czyli zbiór protokołów służących implementacji bezpiecznych połączeń oraz wymiany kluczy kodowych pomiędzy komputerami. Większość dostawców urządzeń do zdalnego dostępu i routerów używa protokołów PPTP, L2F i L2TP.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.