Lapacho

Kwitnąca gałąź drzewa ipê-roxo (Tabebuia impetiginosa)
Herbata lapacho

Lapacho, herbata lapacho (pau d'arco, tahuari, taheebo, herbata Inków) – napar sporządzany z wewnętrznej części kory drzewa Tabebuia impetiginosa oraz wielu innych gatunków drzew z rodzaju Tabebuja[1], stosowany od wieków przy różnych dolegliwościach przez Indian zamieszkujących Peru, Boliwię, Brazylię i Paragwaj. Wbrew niektórym doniesieniom nie stwierdzono jednoznacznie wyraźnego działania przeciwnowotworowego. Herbata lapacho oprócz korzystnego działania zdrowotnego może wykazywać również negatywne skutki uboczne ze względu na potencjalnie toksyczne związki, jak np. wyodrębniony z niej lapachol.

Nazwą lapacho określa się często także samo drzewo. W Brazylii nazywane jest ono ipê.

Właściwości

Właściwości udokumentowane przez tradycyjne stosowanie: antyalergiczne, przeciwwrzodowe[2], przeciwkrzepliwe, przeciwczerwonkowe[3], przeciwutleniacz[4], przeciwreumatyczne, przeciw jadowi węży[5], ściągające, kardiotoniczne (wzmacniające serce), tonizujące wątrobę, immunostymulujące.

Niekorzystne działania lapacholu: wymioty, nudności, bóle głowy, bóle brzucha, biegunka[6].

Medycyna nie zna odpowiedzi, czy te skutki uboczne są efektem ubocznym zjawiska będącego rezultatem oczyszczania organizmu, czy powodują je bezpośrednio niekorzystne dla zdrowia związki pochodzące z lapacho. Silne oddziaływanie lapacholu na nowe zarodki w badaniach przeprowadzonych na szczurach powoduje ryzyko poronienia, teoretycznie ze względu na to, że lapachol działa tak na komórki inne niż macierzyste[7][8].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Wyd. 1. Warszawa: Horyzont, 2002, s. 82. ISBN 83-7311-3789.
  2. ↑ Twardowschy A i inni, Antiulcerogenic activity of bark extract of Tabebuia avellanedae, Lorentz ex Griseb., s. 455-459.
  3. ↑ Son DJ i inni, Inhibitory effects of Tabebuia impetiginosa inner bark extract on platelet aggregation and vascular smooth muscle cell proliferation through suppressions of arachidonic acid liberation and ERK1/2 MAPK activation., s. 148-151.
  4. ↑ Pau d'arco [online] [dostęp 2016-02-15].
  5. ↑ Otero R i inni, Snakebites and ethnobotany in the northwest region of Colombia. Part III: neutralization of the haemorrhagic effect of Bothrops atrox venom., s. 233-241.
  6. ↑ Simon Mills, Kerry Bone: The essential guide to herbal safety. St. Louis, Mo: Elsevier Churchill Livingstone, 2005. ISBN 0-443-07171-3. ISBN 978-0-443-07171-3. OCLC 57535216. (ang.).
  7. ↑ Leslie Taylor: The healing power of rainforest herbs : a guide to understanding and using herbal medicinals. Garden City Park, NY: Square One Publishers, 2005. ISBN 0-7570-0144-0. ISBN 978-0-7570-0144-4. OCLC 56608044. (ang.).
  8. ↑ Byeon SE i inni, In vitro and in vivo anti-inflammatory effects of taheebo, a water extract from the inner bark of Tabebuia avellanedae, s. 145-152.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.