Lech Polkowski

Lech Tadeusz Polkowski
Ilustracja
Państwo działania
profesor nauk technicznych
Specjalność: sztuczna inteligencja, wnioskowanie aproksymatywne, zbiory przybliżone, robotyka inteligentna, teoretyczne podstawy informatyki, topologia, logika matematyczna
Alma Mater

Politechnika Warszawska, Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1982 – matematyka
Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego

Habilitacja

1994 – zastosowania matematyki
Wydział Matematyki i Nauk Informacyjnych Politechniki Warszawskiej

Profesura

2000

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Politechnika Warszawska

Okres zatrudn.

1973-2002

Uczelnia

Polsko-Japońska Akademia Technik Komputerowych

Okres zatrudn.

1994-2017

Uczelnia

Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

Okres zatrudn.

2002-2025

Kierownik
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
Strona internetowa

Lech Tadeusz Polkowski — polski matematyk i informatyk, profesor nauk technicznych. Specjalizuje się w sztucznej inteligencji, metodach wnioskowania aproksymatywnego, zbiorach przybliżonych, eksploracji danych, robotyce inteligentnej, teoretycznych podstawach informatyki oraz w logice i topologii matematycznej. Twórca i kierownik Katedry Metod Matematycznych Informatyki na Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie[1], a także Katedry Robotyki i Systemów Wieloagentowych na Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych[2].

Życiorys naukowy

W 1969 roku ukończył studia chemiczne w zakresie inżynierii chemicznej na Politechnice Warszawskiej, po których rozpoczął studia doktoranckie z zakresu chemii fizycznej w Polskiej Akademii Nauk. Studia magisterskie w zakresie matematyki teoretycznej ukończył w 1977 roku na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego[3]. Wyniki pochodzące jego pracy magisterskiej cytowane są w monografiach dotyczących topologii teoriomnogościowej. W lutym 1982 r. uzyskał stopień doktora nauk matematycznych na podstawie rozprawy w tematyce teorii topologicznego wymiaru nieskończonego, promotorem obu prac był profesor Ryszard Engelking[3]. Wyniki pochodzące z rozprawy cytowane są w monografii Dimension Theory Ryszarda Engelkinga[4]. W 1994 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie cyklu artykułów zatytułowanego Morfologia matematyczna zbiorów przybliżonych w którym stworzył topologiczną teorię przestrzeni zbiorów przybliżonych[5][6]. W 2000 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych[5][6].

Zawodowo związany z Wydziałem Matematyki i Nauk informacyjnych Politechniki Warszawskiej od roku 1973, od 1994 roku z Polsko-Japońską Akademią Technik Komputerowych, oraz od 2002 roku z Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. W latach 1985-1987 oraz 1990-1991 pełnił funkcję profesora wizytującego na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Ohio[3]. W latach 1988-1989 pracował jako Guest Scholar w Vakgroep Informatika w Technische Universiteit w Delft w Holandii[3]. Na Uniwersytecie Ohio współpracował z profesorem Robertem Blairem badając topologie dodatnio wymiarowe zawarte pomiędzy topologiami zerowymiarowymi. W Technische Universiteit w Delft pracował z profesor Marią Semeniuk-Polkowską nad modelami rezolwenty anaforycznej oraz gramatykami Montague, których wyniki w formie preprint są dostępne w Koninklijke Bibliotheek den Haag.

W 1992 roku, dołączył do seminarium logicznego profesor Heleny Rasiowej i został przyjęty do grupy profesora Zdzisława Pawlaka z którym, oraz z profesorem Andrzejem Skowronem, pracował nad rozwojem teorii zbiorów przybliżonych, zaproponowanych jako paradygmat wiedzy niepewnej przez Zdzisława Pawlaka[3]. Zaproponował teorię mereologii przybliżonej[7], którą rozwijał we współpracy z Andrzejem Skowronem. W ramach pracy w Katedrze Robotyki na Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych rozwinął teorię wnioskowania przestrzennego i sterowania zespołami robotów w ramach paradygmatu mereologii przybliżonej[8]. W wykładzie plenarnym na Uniwersytecie Tsinghua w Pekinie w 2005 roku zaproponował ideę granulacji wiedzy w ramach mereologii przybliżonej[9].

Autor 290 prac naukowych, w tym 11 pozycji monograficznych[10] (stan na wrzesień 2024). Liczba cytowań jego prac naukowych wynosi blisko 8000[10] (stan na wrzesień 2024). Corocznie obecny na liście top 2% najczęściej cytowanych naukowców, opracowywanej przez Uniwersytet Stanforda, wydawnictwo Elsevier i firmę SciTech[11][12][13].

W latach 1996-2011 zastępca redaktora naczelnego czasopisma naukowego Fundamenta Informaticae[3]. Był członkiem Editorial Boards periodyku Grammars publikowanego przez wydawnictwo Kluwer oraz subserii Transactions on Rough Sets w ramach serii Lecture Notes in Computer Science wydawnictwa Springer. Pełni funkcję Honorary Editor czasopisma naukowego Paladyn. Journal of Behavioral Robotics[14] (wydawnictwo de Gruyter). Brał udział w ponad 60 międzynarodowych konferencjach naukowych w większości był członkiem Program Committee lub Advisory Board. Był organizatorem konferencji naukowych, w tym RSCTC’98[15] oraz IJCRS’17[16][17].

Wypromował siedmiu doktorów informatyki: Ibrahim Tentush (1997), Adam Szmigielski (2003), Piotr Artiemjew (2009, habilitacja w 2016), Paweł Ośmiałowski (2010), Urszula Gałązka (2012), Krzysztof Sopyła (2014) oraz Tomasz Krzywicki (2024).[potrzebny przypis]

Nagrody

Otrzymał złoty Krzyż Zasługi (po Srebrnym i Brązowym), Złoty Laur Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego[18], Medal Komisji Edukacji Narodowej[19] oraz Nagrodę w kategorii Nauki jako Człowiek Roku 2022 Warmińsko-Mazurskiego Klubu Biznesu[20].

W roku 2023 został laureatem nagrody im. Zdzisława Pawlaka za najlepszą monografię autora polskiego o tematyce informatycznej wydaną w Polsce w latach 2021-2023 za monografię Logics for Computer and Data Sciences, and, Artificial Intelligence (wydawnictwo Springer Verlag)[13].

Publikacje monograficzne

  • Elementy matematyki dla studentów kierunków informatycznych (z: M. Szczuka, wyd. PJWSTK, 1994)[21],
  • Rough Sets. Mathematical Foundations (Physica/ Springer-Verlag, 2002)[22],
  • Approximate Reasoning by Parts. An Introduction to Rough Mereology (Springer-Verlag, 2011)[23],
  • Granular Computing in Decision Approximation (z: P. Artiemjew. Springer-Verlag, 2015)[24],
  • Logics for Computer and Data Sciences, and Artificial Intelligence (Springer Verlag, 2022)[25],
  • Logic. Reference Book for Computer Scientists (Springer-Verlag, 2023)[26].

Współredagował także następujące monografie wielo-autorskie:

  • Rough Sets in Knowledge Discovery vols. 1,2 (z: Andrzej Skowron. Physica Verlag, 1998)[27][28],
  • Rough Set Methods and Applications (z: TY Lin, S. Tsumoto, Springer-Verlag, 2000)[29],
  • Rough-Neuro-Computing: Techniques for Computing with Words (z: S.K. Pal, A. Skowron, Springer-Verlag, 2003)[30],
  • Elementy Robotyki Humanoidalnej. Projekt Głowy Humanoidalnej Paladyn (z: P. Kaźmierczak, K. Luks, wyd. PJATK, 2005)[31],
  • Thriving Rough Sets.10th Anniversary-Honoring Professor Zdzisław Pawlak’s Life and Legacy & 35 Years of Rough Sets (z: G. Wang, A. Skowron, YiYU Yao, D. Ślęzak. Springer-Verlag, 2017)[32].

Przypisy

  1. ↑ Katedra Metod Matematycznych Informatyki [online], wmii.uwm.edu.pl [dostęp 2024-09-14].
  2. ↑ [1] Katalog roku 2013 wydawnictwa PJWSTK
  3. ↑ a b c d e f Lech Polkowski Homepage - Biography [online], pracownicy.uwm.edu.pl [dostęp 2024-09-14].
  4. ↑ Ryszard Engelking, Dimension Theory, 1978 [dostęp 2024-09-14].
  5. ↑ a b Prof. dr hab. Lech Tadeusz Polkowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-09-14].
  6. ↑ a b Ludzie Nauki [online], ludzie.nauka.gov.pl [dostęp 2024-09-14].
  7. ↑ Lech Polkowski, Andrzej Skowron, Rough mereology: A new paradigm for approximate reasoning, 1996 [dostęp 2024-09-14].
  8. ↑ Lech Polkowski, Paweł Ośmiałowski, Navigation for mobile autonomous robots and their formations: An application of spatial reasoning induced from rough mereological geometry, 2010 [dostęp 2024-09-14].
  9. ↑ Lech Polkowski, Formal granular calculi based on rough inclusions, 2005 [dostęp 2024-09-14].
  10. ↑ a b Lech Polkowski [online], scholar.google.pl [dostęp 2024-09-14].
  11. ↑ John P.A. Ioannidis, October 2023 data-update for "Updated science-wide author databases of standardized citation indicators", t. 6, 4 października 2023, DOI: 10.17632/btchxktzyw.6 [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  12. ↑ Gratulacje dla Pana prof. dr. hab. Lecha Polkowskiego [online], wmii.uwm.edu.pl [dostęp 2024-09-14].
  13. ↑ a b Naukowiec z UWM z prestiżową nagrodą im. prof. Pawlaka - Forum Akademickie [online], 31 stycznia 2023 [dostęp 2024-09-14] (pol.).
  14. ↑ Paladyn [online], De Gruyter [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  15. ↑ Lech Polkowski, Andrzej Skowron, Rough Sets and Current Trends in Computing. First International Conference, RSCTC’98 Warsaw, Poland, June 22–26, 1998 Proceedings, t. 1424, Springer, 1998, DOI: 10.1007/3-540-69115-4, ISBN 978-3-540-64655-6 [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  16. ↑ Conference committees and chairs – International Joint Conference on Rough Sets [online] [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  17. ↑ Rough Sets, DOI: 10.1007/978-3-319-60837-2 [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  18. ↑ UCHWAŁA Nr 885 Senatu Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie z dnia 26 kwietnia 2016 roku w sprawie przyznania Złotego, Srebrnego i Brązowego Lauru Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie oraz odznaki „Zasłużony dla Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie”
  19. ↑ UCHWAŁA Nr 855 Senatu Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie z dnia 24 lutego 2012 roku w sprawie opinii o przyznaniu Medalu Komisji Edukacji Narodowej
  20. ↑ Stowarzyszenie "Warmińsko-Mazurski Klub Biznesu" – Głównym celem naszej organizacji jest integracja środowiska lokalnego biznesu, wymiana doświadczeń, a także inicjowanie i wspieranie przedsięwzięć na rzecz pobudzenia przedsiębiorczości oraz prezentacja najlepszych praktyk biznesowych. [online] [dostęp 2024-09-14] (pol.).
  21. ↑ Lech Tadeusz Polkowski, Lech Tadeusz Polkowski, Marcin Szczuka, Elementy matematyki dla studentów kierunków informatycznych, Problemy Współczesnej Nauki i Techniki, Teoria i Zastosowania. Informatyka, Warszawa: Akademicka Oficyna Wydawnicza PLJ, 1995, ISBN 978-83-7101-289-1.
  22. ↑ Lech Polkowski, Rough Sets, Heidelberg: Physica-Verlag HD, 2002, DOI: 10.1007/978-3-7908-1776-8, ISBN 978-3-7908-1510-8.
  23. ↑ Lech Polkowski, Approximate Reasoning by Parts, t. 20, Intelligent Systems Reference Library, Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg, 2011, DOI: 10.1007/978-3-642-22279-5, ISBN 978-3-642-22278-8.
  24. ↑ Lech Polkowski, Piotr Artiemjew, Granular Computing in Decision Approximation: An Application of Rough Mereology, t. 77, Intelligent Systems Reference Library, Cham: Springer International Publishing, 2015, DOI: 10.1007/978-3-319-12880-1, ISBN 978-3-319-12879-5 [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  25. ↑ Lech T. Polkowski, Logics for Computer and Data Sciences, and Artificial Intelligence, t. 992, Studies in Computational Intelligence, Cham: Springer International Publishing, 2022, DOI: 10.1007/978-3-030-91680-0, ISBN 978-3-030-91679-4 [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  26. ↑ Lech T. Polkowski, Logic: Reference Book for Computer Scientists: The 2nd Revised, Modified, and Enlarged Edition of “Logics for Computer and Data Sciences, and Artificial Intelligence”, t. 245, Intelligent Systems Reference Library, Cham: Springer Nature Switzerland, 2023, DOI: 10.1007/978-3-031-42034-4, ISBN 978-3-031-42033-7 [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  27. ↑ Rough sets in knowledge discovery. 1: Methodology and applications, Studies in fuzziness and soft computing, Heidelberg: Physica, 1998, ISBN 978-3-7908-1119-3 [dostęp 2024-09-14].
  28. ↑ Lech Polkowski, Andrzej Skowron (red.), Rough Sets in Knowledge Discovery 2: Applications, Case Studies and Software Systems, t. 19, Studies in Fuzziness and Soft Computing, Heidelberg: Physica-Verlag HD, 1998, DOI: 10.1007/978-3-7908-1883-3, ISBN 978-3-7908-2459-9 [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  29. ↑ Lech Polkowski, Shusaku Tsumoto, Tsau Y. Lin (red.), Rough Set Methods and Applications: New Developments in Knowledge Discovery in Information Systems, t. 56, Studies in Fuzziness and Soft Computing, Heidelberg: Physica-Verlag HD, 2000, DOI: 10.1007/978-3-7908-1840-6, ISBN 978-3-662-00376-3 [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  30. ↑ Sankar K. Pal, Lech Polkowski, Andrzej Skowron (red.), Rough-Neural Computing: Techniques for Computing with Words, Cognitive Technologies, Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg, 2004, DOI: 10.1007/978-3-642-18859-6, ISBN 978-3-642-62328-8 [dostęp 2024-09-14] (ang.).
  31. ↑ Piotr Kaźmierczak, Krzysztof Luks, Lech Tadeusz Polkowski (red.), Elementy robotyki humanoidalnej: projekt głowy humanoidalnej PALADYN, Podręczniki Akademickie / Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych, Warszawa: Wydawnictwo Polsko-Japońskiej Wyższej Szkoły Technik Komputerowych, 2005, ISBN 978-83-89244-41-3 [dostęp 2024-09-14].
  32. ↑ Guoyin Wang i inni red., Thriving Rough Sets, t. 708, Studies in Computational Intelligence, Cham: Springer International Publishing, 2017, DOI: 10.1007/978-3-319-54966-8, ISBN 978-3-319-54965-1 [dostęp 2024-09-14].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.