Lemiesz

Ten artykuł dotyczy rolnictwa. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Korpus płużny pługa konnego: 6-lemiesz, 7-odkładnica
Lemiesz ze szpiczastym dziobem
Informacje w projektach siostrzanych
 Multimedia w Wikimedia Commons
 Definicje słownikowe w Wikisłowniku

Lemiesz – robocza dolna część korpusu pługa odcinająca poziomo skibę od gleby (calizny) i przekazująca ją na odkładnicę[1].

Lemiesz składa się z trzech części: ostrza, grzbietu i dzioba[2]. W lemieszach dzielonych dziób może być elementem wymiennym[2]. Do wzmocnienia dzioba może dodatkowo służyć ścianka polowa lub dłuto[2].

Lemiesz może być kuty lub odlewany ze stali odpornej na ścieranie. Zwykle wykonuje się go ze stali węglowo-manganowej lub z tzw. stali pancernej zbudowanej z trzech warstw - zewnętrzne są utwardzone, zaś środkowa miękka, dzięki czemu stal jest równocześnie odporna na ścieranie i deformacje[2]. W celu zmniejszenia ścierania ostrze lemiesza utwardza się na szerokości 3–4 cm na głębokość przynajmniej 3 mm lub pokrywa twardym metalem (np. chromem)[2].

Wyróżnia się kilka typów lemieszy:

  • trapezowy (europejski)
  • dziobowy (amerykański)
  • ze ścianką polową
  • z dłutem[2]

Lemiesz jest najszybciej zużywającą się częścią roboczą pługa (zwłaszcza jego dziób)[1]. Przy uderzeniu w przeszkodę (kamień), jeśli pług nie jest wyposażony w stosowne zabezpieczenie, ścinają się śruby, na których jest mocowany (najczęściej trzy), przy lżejszym uderzeniu dziób lemiesza ulega wygięciu. Regeneracja lemiesza polega na tzw. pociąganiu, czyli przywracaniu mu na gorąco właściwego kształtu z użyciem zapasu materiału, który znajduje się na spodzie lemiesza w pobliżu dziobu jako zgrubienie[1][2].

W nowszych konstrukcjach pługów stosowane są dłuta przykręcane do dzioba lemiesza, które wydłużają jego żywotność, a poprzez pogłębienie orki na wąskim pasie dna bruzdy zapobiegają tworzeniu się podeszwy płużnej, tj. ubitej i nieprzepuszczalnej dla wody warstwy gleby w podskibiu.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b c Zimny 2003 ↓, s. 109–110.
  2. ↑ a b c d e f g Marks 1997 ↓, rozdz. 1.3.3.

Bibliografia

  • Norbert Marks: Maszyny rolnicze. Cz. 1, Maszyny do uprawy, pielęgnacji, nawożenia, siewu, sadzenia i ochrony roślin. Kraków: Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Krakowie, 1997. ISBN 83-86524-18-9.
  • Lesław Zimny: Encyklopedia ekologiczno-rolnicza. Wrocław: Wydawnictwo Akademii Rolniczej we Wrocławiu, 2003. ISBN 83-87866-79-2.
Pługi
Budowa

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.