Lorandyt

Lorandyt
Ilustracja
Lorandyt na aurypigmencie z Macedonii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

TlAsS2[1]

Twardość w skali Mohsa

2–2,5[2][1]

Przełam

nieokreślony

Łupliwość

doskonała wg {100}, wyraźna wg {001}[3][1]

Pokrój kryształu

pryzmatyczny, prążkowany, tabularny[3][2][1]

Układ krystalograficzny

jednoskośny[3][2][1]

Klasa krystalograficzna

pryzmatyczna[3][1]

Właściwości mechaniczne

elastyczny[3][2][1]

Gęstość

5,53 g/cm3[1]

Właściwości optyczne
Barwa

karminowo-czerwona, czarno-szara, czerwona[3][1], różowawa

Rysa

czerwona[3], wiśniowo-czerwona[2]

Połysk

diamentowy, metaliczny[1][2], półmetaliczny[3]

Współczynnik załamania

2,720 (dwuosiowy)[1]

Inne

dwójłomność: 2,720[1] dyspersja (optyka): względnie silna[2] anizotropia: silna[1] pleochroizm: słaby; Y = fioletowo-czerwony; Z = pomarańczowo-czerwony[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

2.HD.05[1]

Lorandyt – bardzo rzadki minerał, siarczek arsenu i talu[4].

Został odkryty w 1894 roku w Macedonii i został nazwany na cześć profesora Loránda Eötvösa (1848–1919), fizyka, matematyka i polityka z Budapesztu[4][1][2].

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Kryształy najczęściej o pokroju pryzmatycznym lub tabularnym[1]. Jest minerałem elastycznym, przezroczystym bądź półprzezroczystym[3][4]. Zazwyczaj w odcieniach czerwieni, okazy są częstawo pokryte żółtawym proszkiem[2]. Posiada diamentowy lub metaliczny połysk oraz czerwonawą rysę[1]. Rozpuszczalny w kwasie azotowym[4].

Występowanie

Występuje w hydrotermalnych żyłach rtęci i arsenu, związanych z wulkanizmem młodych łańcuchów górskich lub ze skałami poddanymi procesom hydrotermalnym w niskich temperaturach[3][4][2][1]. Towarzyszą mu przede wszystkim realgar, aurypigment, raguinit, baryt, antymonit, cynober, markasyt, piryt i tetraedryt[2][1].

Miejsce występowania

różowawy okaz na kalcycie z Utah

Jest minerałem bardzo rzadkim[4], mimo tego jest najbardziej rozpowszechnionym minerałem talu[2]. Jego typową lokalizacją jest Macedonia[1]. Najlepszej jakości okazy pochodzą z kopalni Mercur w Utah[4]. Na terenie Stanów Zjednoczonych stwierdzony także w Wyoming i Nevadzie. Występuje również w Szwajcarii[4], Rosji, Tadżykistanie, Iranie, Niemczech i Chinach[2][1]. Niektóre wystąpienia z Chin są wydobywane jako ruda talu[1].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w Lorandite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-05-08] (ang.).
  2. ↑ a b c d e f g h i j k l m Lorandite [online], Handbook of Mineralogy [dostęp 2025-05-08].
  3. ↑ a b c d e f g h i j Lorandite, [w:] WebMineral.com [online] [dostęp 2025-05-08] (ang.).
  4. ↑ a b c d e f g h Lorandite [online], Le-Comptoir-Geologique [dostęp 2025-05-08].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.