Manderaggio

Manderaggio (malt. Il-Mandraġġ) – teren w Valletcie, stolicy Malty. Znajduje się za Manderaggio Curtain fortyfikacji Valletty, od strony Marsamxett Harbour[1]. Oryginalnie zaplanowany jako mandracchio dla galer, w późnym wieku XVI stał się rejonem slumsów. We wczesnych latach XX wieku ponad 2500 osób mieszkało tam na powierzchni 1 hektara (0,01 km²), mając najgorsze warunki sanitarne na całych wyspach maltańskich. Slumsy zostały zburzone w latach 50. XX w., będąc zastąpionymi przez kompleks mieszkalny oraz plac.
Historia

Kiedy w roku 1566 zaczęto budować miasto Valletta, Zakon św. Jana zaplanował zbudowanie mandracchio, bezpieczne miejsce w Marsamxett Harbour służące jako przystań dla galer. Zaczęto rozkopywać teren, a kamienie stąd uzyskane zostały wykorzystane do budowy domów w mieście. Jednakże materiał okazał się być nie tak przydatny, jak sądzono. Budowa tej przystani oznaczała również, że galery zostaną zakotwiczone w porcie Marsamxett, który nie dawał tak dobrej ochrony, jak Grand Harbour. W końcu projekt został porzucony[2].
W latach 1572–1600 zaczęto budować domy w porzuconym kamieniołomie. Budynki zewnętrzne, umiejscowione na czterech ulicach otaczających teren (St. Mark Street, St. Lucia Street, St. Patrick Street i Marsamxett Street), utrzymane były w stylu innych budynków Valletty, lecz teren wewnątrz zabudowany został bez uprzedniego zaplanowania, i przerodził się z czasem w slumsy[3].
Wejścia do slumsów znajdowały się na St. Mark Street, St. Lucia Street i St. Patrick Street. Wejście od ulicy św. Marka znane było jako Il-mina taċ-Ċintura, a to na ulicy św. Łucji zwano It-tomba tal-Mandraġġ. Układ komunikacyjny w Manderaggio składał się z jednej ulicy zwanej Triq il-Mandraġġ (Manderaggio Street), oraz kilku zaułków, znanych pod różnymi nazwami, jak. np. it-triq tal-kanal (ulica kanałowa) czy it-triq ta' taħt il-bastjun (ulica poniżej bastionu)[4].
W swoim głównym wejściu Manderaggio Street miała szerokość ok. 7 metrów, podobnie jak ulice w innych częściach Valletty. Jednakże wzdłuż swojego biegu zwężała się do ok. 2 metrów, z budynkami stojącymi od siebie w odległości ok. 3 metrów. Całkowita długość ulic w Manderaggio wynosiła około 574 metry, więc teren posiadał drogi i ulice o powierzchni całkowitej ok. 1940 m²[4].
Wysokość budynków w Manderaggio wahała się od dwóch lub trzech kondygnacji na St. Mark Street, przez cztery na St. Lucia Street, do czterech i pięciu kondygnacji na St. Patrick Street i Marsamxett Street[4].
Na początku XX wieku Manderaggio zamieszkiwała populacja 2544 mieszkańców[5].
Przebudowa
W wieku XIX i wczesnych latach wieku XX wiele osób apelowało o rozebranie Manderaggio ze względu na ciasnotę i brak warunków higienicznych[3].
W roku 1913 Attilo Critien, będący szefem Departamentu Zdrowie, odwiedził Manderaggio i stwierdził, że w slumsach było około 330 numerowanych domów. W roku 1938 opublikował on raport The Manderaggio. Notes, historical and other[6].
W „Government Gazette” z 24 marca 1937 roku rząd ogłosił projekt rozporządzenia w sprawie poprawy warunków higienicznych terenów, które nie sięgały ówczesnych standardów, w tym Manderaggio. Program rozpoczął się w listopadzie 1948 roku, mieszkańcy tych terenów otrzymali tymczasowe mieszkania w innych miejscach Valletty lub w różnych lokalizacjach na terenie Malty, jak Floriana, Gżira i St. Julian’s. W międzyczasie zburzono domy w Manderaggio i zbudowano tam kompleks mieszkalny. Pierwszy blok z 42 mieszkaniami ukończony został 8 sierpnia 1951 roku przez Ministerstwo Robót i Odbudowy (Ministry of Works and Reconstruction). Pozostałe mieszkania ukończone zostały w przeciągu kilku lat. Do dziś zachowało się zaledwie kilka budynków z oryginalnego Manderaggio; są one ulokowane na Marsamxett Street.
Jednym z budynków zburzonych podczas przebudowy Manderaggio był dom należący do XVII-wiecznego artysty Mattia Preti[7].
W roku 1938 Rużar Calleja wykonał model Manderaggio. Zajęło mu to dziewięć miesięcy, praca jest w tej chwili wystawiana w Pałacu Inkwizytora w Birgu[8].
Przypisy
- ↑ Manderaggio Curtain – Valletta. National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands, 2013-06-28. [dostęp 2017-12-15]. (ang.).
- ↑ Sonia Attard: The Valletta Fortifications. aboutmalta.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-30)]. (ang.).
- ↑ a b Denis Darmanin: Origin and development of Valletta’s Mandraggio. [w:] Times of Malta [on-line]. 2015-06-21. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
- ↑ a b c Denis A. Darmanin: The Valletta: Mandraggio or Mandraġġ. [dostęp 2017-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-16)]. (ang.).
- ↑ Thomas Gray Bonney, E. A. R. Ball, H. D. Traill, Grant Allen, Arthur Griffiths: The Mediterranean: Its Storied Cities and Venerable Ruins. New York City: James Pott & Company, 1907. (ang.).
- ↑ Attilio Critien: The Manderaggio. Notes, Historical and Other. [With Plates.]. 1938. (ang.).
- ↑ Victor F. Denaro. Still more houses in Valletta. „Melita Historica”. 3 (3), s. 45–46, 1962. [zarchiwizowane z adresu 2016-04-16]. (ang.).
- ↑ Kenneth Cassar: Help needed for research into old models. [w:] Times of Malta [on-line]. 2009-10-28. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.