Manganian potasu

Manganian potasu
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
zielone kryształy[1]
Wzór Hilla

K2MnO4

Masa molowa

197,13 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

10294-64-1

PubChem

160931

Podobne związki
Inne aniony

manganian(IV) potasu, manganian(V) potasu, nadmanganian potasu

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Manganian potasu, nazwa Stocka: manganian(VI) potasu, K2MnO4nieorganiczny związek chemiczny, sól manganu na VI stopniu utlenienia odpowiadająca nieistniejącemu w stanie wolnym tlenkowi kwasowemu MnO3[5]. Wykazuje silne właściwości utleniające. Wykorzystywany do otrzymywania nadmanganianu potasu[6].

Manganian potasu jest trwały jedynie w środowisku silnie zasadowym. W środowisku obojętnym, kwaśnym lub słabo zasadowym, dysproporcjonuje do nadmanganianu MnO4 i tlenku manganu(IV)[5]:

3MnO42− + 4H+ 2MnO4 + MnO2 + 2H2O

Manganian potasu można otrzymać w wyniku podgrzewania roztworu powstałego poprzez dodanie mieszaniny nadmanganianu potasu i wodorotlenku potasu do wody. Po zmianie barwy roztworu z ciemnofioletowej na zieloną, roztwór poddaje się schłodzeniu w celu wykrystalizowania zielonych kryształów K2MnO4[3]:

4KMnO4 + 4KOH 4K2MnO4 + O2 + 2H2O

Zanieczyszczenie odczynników rozpuszczonym dwutlenkiem węgla prowadzi do natychmiastowego dysproporcjonowania otrzymanych jonów manganianowych[3].

Przypisy

  1. a b c d David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-83, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  2. a b Manganian potasu (nr 217654) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-05-20].
  3. a b c Ronald Sydney Nyholm, P.R. Woolliams, Manganates(VI), „Inorganic Syntheses”, 11, 1968, s. 56–61, DOI10.1002/9780470132425.ch11.
  4. Potassium manganate (nr 217654) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-05-20]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  5. a b John David Lee, Zwięzła chemia nieorganiczna, wyd. 4, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997, s. 339, 346, ISBN 83-01-12352-4.
  6. Manganowce, [w:] Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, wyd. 2, cz. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 898, ISBN 978-83-01-06542-3.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.