Manon
 Geraldine Farrar w tytułowej roli | |
| Muzyka | |
|---|---|
| Libretto | |
| Liczba aktów |
5 |
| Prapremiera |
19 stycznia 1884 |
Manon – pięcioaktowa opera Jules’a Masseneta do libretta Henriego Meillaca i Philippe’a Gille’a według powieści Historia kawalera des Grieux i Manon Lescaut Antoine’a-François Prévosta d’Exiles’a. Prapremiera 19 stycznia 1884 w Opéra-Comique w Paryżu.
Recepcja
Swoistym dopełnieniem historii przedstawionej w Manon jest jednoaktowy Portret Manon tego samego kompozytora.
Osoby
- Manon Lescaut – sopran
- Kawaler des Grieux – tenor
- Lescaut, kuzyn Manon – baryton
- Hrabia des Grieux, ojciec kawalera – bas
- Guillot Morfontaine, kochanek Manon – tenor
- Pan de Brétigny – baryton
- Pousette – sopran
- Rosette – mezzosopran
- Javotte – mezzosopran
- Sierżant – baryton
Treść
Miejsce i czas akcji: Francja za panowania Ludwika XV.
Akt I
W Amiens. Przed zajazd pocztowy podjeżdża dyliżans, z którego wysiada młoda dziewczyna Manon, udająca się do klasztoru. Pod nieuwagę swego kuzyna wdaje się w rozmowę z kawalerem des Grieux. Młodzi szybko przypadają sobie do gustu i postanawiają razem uciec do Paryża.
Akt II
W Paryżu wiodą skromne życie, które nie zadowala dziewczyny. Pod nieobecność kochanka odwiedza Manon jego ojciec – hrabia des Grieux – i namawia do opuszczenia kawalera.
Akt III
Manon opływa w luksusy u boku swego podstarzałego protektora – Guillota Morfontaine’a. Tymczasem des Grieux przyjął święcenia kapłańskie. Słuchając jego kazania w kościele św. Sulpicjusza, Manon postanawia odzyskać kochanka, który porzuca dla niej stan duchowny.
Akt IV
Manon i des Grieux prowadzą hulaszczy tryb życia, większą część dnia spędzając na grze w kasynie. Des Grieux wygrywa w faraona dużą sumę od Morfontaine’a, który oskarża go o oszustwa, a Manon o nierząd[1]. Zostają aresztowani przez policję[1].
Akt V
Des Grieux za sprawą swego możnego i wpływowego ojca zostaje uwolniony, natomiast Manon skazana na deportację do Luizjany. Des Grieux wraz z jej kuzynem Lescautem przekupują straże, by uwolnić Manon, ale wyczerpana przejściami umiera w ramionach kochanka[1].
Przypisy
- ↑ a b c Charles Osborne: The Opera Lover’s Companion. Nev Haven: Yale University Press, 2004, s. 213. ISBN 978-0-300-12373-9. [dostęp 2025-01-12].
Bibliografia
- Lesław Czapliński, „We władzy operowych kurtyzan: Violetta, Manon, Lulu” (o „Manon” Jules’a Masseneta) w: W kręgu operowych mitów, Kraków 2003. ISBN 978-83-88668-59-3.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.