Maria Teck

Maria Teck (1901)
Księżna Walii
Okres	od 9 listopada 1901 do 6 maja 1910
Jako żona	Jerzego Fryderyka Ernesta Alberta
Poprzedniczka	Aleksandra Duńska
Następczyni	Diana (księżna Walii)
Królowa Wielkiej Brytanii i Cesarzowa Indii
Okres	od 6 maja 1910 do 20 stycznia 1936
Jako żona	Jerzego V
Poprzedniczka	Aleksandra Duńska
Następczyni	Elżbieta Bowes-Lyon
Dane biograficzne
Dynastia	Wirtembergowie
Data i miejsce urodzenia	26 maja 1867 Londyn
Data i miejsce śmierci	24 marca 1953 Marlborough House
Miejsce spoczynku	St George’s Chapel (Zamek Windsor)
Ojciec	Franciszek Teck
Matka	Maria Adelajda Hanowerska
Mąż	Jerzy V
Dzieci	Edward, Jerzy, Maria, Henryk, Jerzy, Jan
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Maria Teck, właśc. Victoria Mary Augusta Louise Olga Pauline Claudine Agnes (ur. 26 maja 1867 w Londynie, zm. 24 marca 1953 tamże) – członkini brytyjskiej rodziny królewskiej. Żona Jerzego V z dynastii Sachsen-Coburg-Gotha (późniejsi Windsorowie) od 6 lipca 1893 do 20 stycznia 1936. Królowa Wielkiej Brytanii i cesarzowa Indii w latach 1910–1936, królowa-wdowa od 1936 do śmierci.

Była spokrewniona z królewskim domem panującym – jej matka była wnuczką króla Wielkiej Brytanii Jerzego III. Poprzez ojca była także spokrewniona z Habsburgami.

Urodziła się 26 maja 1867 w pałacu Kensington w Londynie, była córką księcia Franciszka von Teck i Marii Adelajdy, księżniczki Cambridge. Miała trzech młodszych braci: Adolfa, Franciszka i Aleksandra. Została ochrzczona 27 lipca 1867 w Królewskiej kaplicy w Kensington przez arcybiskupa Canterbury Karola Longleya. Jej rodzicami chrzestnymi byli: królowa Wiktoria (której Maria zawdzięczała pierwsze imię), Edward, książę Walii (syn królowej Wiktorii) i księżna Cambridge.

3 grudnia 1891 została narzeczoną swojego dalekiego kuzyna Alberta, księcia Clarence i Avondale, a zarazem najstarszego syna Edwarda, księcia Walii. Swatką była królowa Wiktoria, której zależało, aby temperament Alberta tonował silny charakter i poglądy konserwatywne Marii. Do zawarcia małżeństwa nie doszło, ponieważ książę zmarł 14 stycznia 1892. W następnym roku przyjęła zaręczyny Jerzego Fryderyka Ernesta Alberta (młodszego brata księcia Alberta), za którego wyszła 6 lipca 1893 w Londynie. W latach 1893–1901 była księżną Yorku, w 1901 – księżną Kornwalii, a w latach 1901–1910 – księżną Walii. 6 maja 1910, po objęciu tronu przez jej męża, została królową Zjednoczonego Królestwa, a po śmierci męża w 1936 była tytułowana „królową wdową” (ang. queen dowager(inne języki)).

Była matką sześciorga dzieci^[1], w tym dwóch królów: Edwarda VIII (abdykował w 1936) i Jerzego VI (panował w latach 1936–1952). Miała także syna, Jana (1905–1919), którego izolowała od społeczeństwa z powodu jego chorowania na epilepsję. Uchodziła za kobietę pozbawioną uczuć macierzyńskich^[1].

26 września 1934 nadała transatlantykowi swoje imię – Queen Mary, zostając w ten sposób pierwszą w historii przedsiębiorstwa żeglugowego Cunard Line patronką statku, która żyła w chwili wodowania jego kadłuba. Imię królowej nosił także krążownik liniowy HMS Queen Mary.

Kolekcjonowała porcelanę, sztućce, posążki, ceramikę i inne cenne wyroby przywiezione np. z podróży do Indii. W trakcie I wojny światowej musiała sprzedać część kolekcji, ale po zakończeniu wojny odzyskała ją niemal w całości.