| 1980 | |
|---|---|
| 1981 | |
| 1982 | |
| 1983 | |
| 1984 | |
| 1985 | |
| 1986 | |
| 1987 | |
| 1988 | |
| 1989 |
| 1990 | |
|---|---|
| 1991 | |
| 1992 | |
| 1993 | |
| 1994 | |
| 1995 | |
| 1996 | |
| 1997 | |
| 1998 | |
| 1999 |
| 2000 | |
|---|---|
| 2001 | |
| 2002 | |
| 2003 | |
| 2004 | |
| 2005 | |
| 2006 | |
| 2007 | |
| 2008 | |
| 2009 |
| 2010 | |
|---|---|
| 2011 | |
| 2012 | |
| 2013 | |
| 2014 | |
| 2015 | |
| 2016 | |
| 2017 | |
| 2018 | |
| 2019 |
| 2020 | |
|---|---|
| 2021 | |
| 2022 | |
| 2023 | |
| 2024 | |
| 2025 | |
| 2026 | |
| Nadchodzące |
| Gatunek |
telenowela |
|---|---|
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język |
hiszpański |
| Główne role | |
| Muzyka tytułowa | |
| Liczba odcinków |
80 |
| Liczba serii |
1 |
| Nagrody | |
| Produkcja | |
| Produkcja | |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Muzyka | |
| Zdjęcia | |
| Scenografia | |
| Czas trwania odcinka |
45 min |
| Pierwsza emisja | |
| Kraj oryginalnej emisji |
Meksyk |
| Data premiery |
31 I 1994 |
| Stacja telewizyjna |
TVP Regionalna (1999) |
| Pierwsza emisja |
I-VIII 1994 |
| Status |
zakończony |
| Format dźwięku |
stereo |
| Chronologia | |
| Powiązane |
La indomable (1974) |
Marimar – meksykańska telenowela z 1994 roku. Druga telenowela z Trylogii o Mariach (Trilogía de las Marías), którą również tworzą María Mercedes i Maria z przedmieścia z Thalíą w roli głównej[1][2]. Oprócz ról tytułowych aktorka wykonała także piosenki przewodnie do wszystkich trzech części trylogii[3].
Marimar mieszka z dziadkami. Rodzice jej już nie żyją. Dziewczyna mieszka w kiepskich warunkach, otoczona biedą. Niedaleko osady zamieszkałej przez Marimar znajduje się willa rodziny Santibanez. Ich syn - Sergio Santibanez poznaje Marimar i postanawia się z nią ożenić. Młodzi zapałali do siebie ogromnym uczuciem. Dla Marimar bogaty dom i nie zawsze przychylni jego mieszkańcy jest czymś nowym i nieznanym. Czy Marimar odnajdzie się w "nowej" rzeczywistości?
W Polsce telenowela była emitowana w paśmie wspólnym TV Regionalnej w 1999 r., po dwa odcinki dziennie, po około 30 minut, liczba odcinków wynosiła zatem 149[4], a nie 74. Większość odcinków była emitowana z polską czołówką dźwiękową. Opracowaniem wersji polskiej i udźwiękowieniem zajęła się Telewizja Polska SA oddział w Szczecinie. Autorem tekstu był Mieszko Kardyni. Lektorem serialu był Janusz Wachowicz.
| Kategoria | Osoby | Wynik |
|---|---|---|
| Najlepszy program sceniczny roku | Verónica Pimstein | Wygrana |
| Najlepsza żeńska postać roku | Thalía | Wygrana |
| Najlepsza męska postać roku | Eduardo Capetillo | Wygrana |
| Najlepsza reżyseria | Beatriz Sheridan | Wygrana |
Źródło:[6]
| Kategoria | Osoby | Wynik |
|---|---|---|
| Najlepsza protagonistka | Thalía | Nominacja |
| Najlepszy protagonista | Eduardo Capetillo | Nominacja |
| Najlepsza antagonistka | Chantal Andere | Nominacja |
| Najlepszy antagonista | Toño Infante | Nominacja |
| Najlepszy aktor pierwszoplanowy | Tito Guizar | Nominacja |
| Telenowela z najlepszym ratingiem w Stanach Zjednoczonych | Wygrana | |
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.