Mars One

Mars One
Logo
Państwo

 Holandia

Data powstania

2011

Prezes

Bas Lansdorp

Zatrudnienie

4 (2012)

brak współrzędnych
Strona internetowa

Mars One – mała holenderska organizacja, która otrzymała pieniądze od inwestorów, twierdząc, że wykorzysta je do wylądowania pierwszych ludzi na Marsie i pozostawienia ich tam w celu założenia stałej ludzkiej kolonii[1][2]. Szacuje się, że od ogłoszenia upadłości w 2012 roku do bankructwa na początku 2019 roku, organizacja otrzymała dziesiątki milionów dolarów[3]. Organizacja nie była firmą astronautyczną i przez swój cały okres istnienia nie produkowała własnego sprzętu[4].

Mars One składał się z dwóch podmiotów: fundacji non-profit Mars One Foundation oraz spółki Mars One Ventures, która była akcjonariuszem kontrolującym grupę Interplanetary Media Group, która zarządzała prawami do transmisji. Projektem zarządzała Mars One Foundation z siedzibą w Holandii zatrudniając czterech pracowników[5]. Koszt pierwszej misji firmy został oszacowany w 2010 roku przez dyrektora generalnego Basa Lansdorpa na około 6 miliardów dolarów[6][7].

Koncepcja załogowej misji marsjańskiej organizowanej przez organizację została skrytykowana, a także nazwana misją samobójczą przez naukowców oraz inżynierów jako pomijająca niemal wszystkie kwestie logistyczne oraz pozbawiona niezbędnych koncepcji dotyczących wykorzystywanego sprzętu[5]. 15 stycznia 2019 roku holenderski sąd podjął decyzję o likwidacji spółki Mars One Ventures, doprowadzając ją tym samym do bankructwa[8].

Pierwotny plan

Plany osadnictwa na Marsie były kilkakrotnie zmieniane. Według pierwszej wersji z 2012 r. pierwsi koloniści mieli wylądować na Marsie w 2023 r.[9] Aktualny, pochodzący z marca 2017 r. program misji zakłada pierwsze lądowanie ludzi na Marsie w 2032 r.[10] Według strony internetowej Mars One cały program miał wyglądać następująco[11]:

  • 2011: Rozpoczęcie projektu
  • 2013: Pierwsza faza selekcji uczestników
  • 2017: Rozpoczęcie pełnego treningu wybranych wcześniej uczestników
  • 2022: Misja demonstracyjna i wysłanie satelity komunikacyjnego
  • 2026: Wysłanie łazika celem znalezienia najlepszego miejsca do lądowania oraz start drugiego satelity
  • 2029: Wysłanie sześciu statków Dragon na Marsa, m.in. 2 kapsuły mieszkalne, 2 kapsuły z zaopatrzeniem oraz 2 podtrzymujące życie
  • 2030: Przygotowanie przez łazik bazy na przybycie ludzi
  • 2031: Początek podróży astronautów na Marsa
  • 2032: Lądowanie uczestników misji na powierzchni planety
  • 2033: Powiększenie kolonii i wysłanie drugiej grupy ludzi

Postępy

30 grudnia 2013 spośród 202 586[12] (inne źródła mówią o 2761[13]) zgłoszonych kandydatur wstępnie wybrano 1 058 potencjalnych uczestników ze 107 państw, którzy zakwalifikowali się do drugiej rundy[14]. 55% stanowią mężczyźni, a 45% – kobiety. Większość z nich ma mniej niż 36 lat i jest dobrze wyedukowana. Największa liczba kandydatów pochodzi z USA (301), na dalszych miejscach uplasowały się: Kanada (75), Indie (62), Rosja (52), Australia (43) i Chiny (40). Z Polski wybrano 13 osób[14].

W 2014 i 2015 roku studenci inżynierii na MIT przeprowadzili niezależną ocenę programu i planów wnioski zawierając w raporcie i wykazując nierealność i niemożność realizacji programu[15].

Do końca 2015 roku Mars One nie przeprowadziło żadnych faktycznych działań - nie przeprowadzono treningów, firma nie posiadała instalacji treningowych, a wstępny kontrakt z producentem telewizyjnym Endemol Shine został rozwiązany[16]. Na początku 2019 roku ogłoszono upadłość[17].


Zobacz też

Przypisy

  1. Mars One presents an updated mission roadmap - Press Releases - News - Mars One [online], mars-one.com, 7 grudnia 2016 [dostęp 2024-10-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-21] (ang.).
  2. One-Way Mission To Mars [online], The Kojo Nnamdi Show [dostęp 2024-10-21] (ang.).
  3. Mike Wehner, The worst Mars mission ever conceived is now dead [online], BGR, 12 lutego 2019 [dostęp 2024-10-21] (ang.).
  4. The Technology - Mars One [online], mars-one.com [dostęp 2024-10-21] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-12] (ang.).
  5. a b Mars One plans suicide mission to Red Planet for 2023 [online], Fox News, 27 marca 2015 [dostęp 2024-10-21] (ang.).
  6. Mars One's plan to profit from the Red Planet - TechCentral [online], 26 lutego 2018 [dostęp 2024-10-21] (ang.).
  7. Adam Taylor, 78,000 People Have Already Applied For A One-Way Trip To Mars [online], Business Insider [dostęp 2024-10-21] (ang.).
  8. Mars One is dead [online], Engadget, 11 lutego 2019 [dostęp 2024-10-21] (ang.).
  9. Mars One plans to establish human settlement on Mars in 2023. Kurzweil Accelerating Intelligence, 2013-06-03. [dostęp 2016-01-23]. (ang.).
  10. Mars One’s CEO Bas Lansdorp answers questions about mission feasibility. Mars One, 2015-03-19. [dostęp 2016-01-23]. (ang.).
  11. Mars One Roadmap. Mars-one.com. [dostęp 2016-01-23]. (ang.).
  12. Over 200,000 apply to first ever recruitment for Mars settlement. Mars One, 2013-09-09. [dostęp 2016-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-23)]. (ang.).
  13. Elmo Keep: Mars One Finalist Explains Exactly How It‘s Ripping Off Supporters. [w:] Matter [on-line]. 2015-03-16. [dostęp 2015-12-20].
  14. a b Mars One: Round II. [dostęp 2014-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-10)]. (ang.).
  15. Andrew Owens, Koki Ho, Samuel Schreiner, Olivier de Weck: An independent assessment of the technical feasibility of the Mars One mission plan – Updated analysis. [w:] Acta Astronautica, vol. 120, March-April 2016 [on-line]. s. 192-228. [dostęp 2016-01-23]. (ang.).
  16. Jeff Foust: Mars One Loses Television Deal. Space News, 2015-02-24. [dostęp 2017-05-03]. (ang.).
  17. Rafał Kurczyński: Zbankrutowała firma, która miała założyć kolonię na marsie. 2019-02-11. [dostęp 2019-02-12].

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.