Max Daume

Max Daume
Ilustracja
Max Daume (pierwszy z prawej w drugim rzędzie) podczas procesu przed Najwyższym Trybunałem Narodowym w Warszawie
SS-Standartenführer SS-Standartenführer
Data i miejsce urodzenia

10 kwietnia 1894
Küstrin

Data i miejsce śmierci

7 marca 1947
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1939–1945

Formacja

Schutzstaffel

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Max Daume (ur. 10 kwietnia 1894 w Küstrin, zm. 7 marca 1947 w Warszawie) – niemiecki zbrodniarz nazistowski, wysoki oficer nazistowskiej policji i SS-Standartenführer, odpowiedzialny za masakrę polskich cywili w Wawrze (Zbrodnia w Wawrze)[1].

Życiorys

Urodzony w Küstrin (obecnie Kostrzyn nad Odrą), członek NSDAP (od 1 grudnia 1932) i SS. Był weteranem I wojny światowej.

Od listopada 1939 do marca 1940 był zastępcą dowódcy 31 pułku Regimentu Policji Porządkowej (Ordnungspolizei, skrót Orpo) Warschau (niem. Polizei-Regiment Warschau).

Daume osobiście nadzorował masakrę polskich cywilów w Wawrze 27 grudnia 1939[2]. Poprzedniego dnia dwóch zawodowych przestępców zastrzeliło w restauracji znajdującej się w tej miejscowości dwóch niemieckich podoficerów z batalionu budowlanego. Mimo że miejscowa ludność zaoferowała pomoc w ujęciu sprawców, Daume nakazał schwytać 120 mężczyzn zamieszkujących Wawer (tylko od niego zależał sposób przeprowadzenia represji). Po przeprowadzeniu parodii sądu doraźnego i biciu 114 mężczyzn zostało skazanych na śmierć. Rankiem 27 grudnia zaprowadzono ich dziesiątkami na miejsce kaźni i rozstrzelano. Ogółem zginęło 106 (107 był restaurator Antoni Bartoszek, zginął przez powieszenie), pozostali zdołali przeżyć symulując śmierć. Była to pierwsza masowa egzekucja w Warszawie i okolicach. Zbrodnia była głośna nie tylko w Polsce, ale i za granicą. W 1944 Daume dowodził 58. Pułkiem SS.

Po wojnie wydany przez aliantów władzom polskim. Był sądzony przez Najwyższy Trybunał Narodowy wraz z trzema innymi przedstawicielami hitlerowskich władz Warszawy. Proces rozpoczął się 17 grudnia 1946[3] w sali Związku Nauczycielstwa Polskiego przy ul. Smulikowskiego 6/8[4]. 3 marca 1947[5] Daume został skazany za udział w zbrodni w Wawrze na karę śmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano 4 dni później w więzieniu mokotowskim.

Przypisy

  1. Władysław Bartoszewski: Warszawski pierścień śmierci 1939-1944. Warszawa: Interpress, 1970, s. 600.
  2. „Ich ostatnia Wigilia” Zuzanna Smoleńska, Tygodnik „Idziemy” 27 grudnia 2009
  3. Kronika wydarzeń w Warszawie 1945−1958. „Warszawskie Kalendarz Ilustrowany 1959”, s. 36, 1958. Wydawnictwo Tygodnika Ilustrowanego „Stolica”. 
  4. Marek Henzler. Wojna osądzona. „Polityka”, s. 68, 17 lutego–23 lutego 2016. 
  5. Władysław Bartoszewski, „Warszawski pierścień śmierci 1939-1944”, Interprezz, Warszawa 1970, s. 54.

Bibliografia

  • Władysław Bartoszewski, „Warszawski pierścień śmierci 1939-1944”, Interpress, Warszawa 1970, s. 53-58.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.