Nathaniel Atkinson
Atkinson w 2019. | |||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Nathaniel Caleb Atkinson | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
13 czerwca 1999 | ||||||||||||||||||||
| Wzrost |
181 cm | ||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||||
| Numer w klubie |
13 | ||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna[b] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Nathaniel Caleb Atkinson (ur. 13 czerwca 1999 w Launceston) – australijski piłkarz, występujący na pozycji prawego obrońcy w australijskim klubie Melbourne City oraz reprezentacji Australii[1]. Wychowanek Riverside Olympic. Uczestnik Mistrzostw Świata 2022 oraz Igrzysk Olimpijskich 2020 i Pucharu Azji 2024.
Życie prywatne
Atkinson urodził się 13 czerwca 1999 roku w Launceston w Tasmanii – niewielkim mieście liczącym około 90 000 mieszkańców. Był jedynym urodzonym w Tasmanii piłkarzem w składach australijskich reprezentacji na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio 2020[2].
W wywiadzie dla oficjalnej strony Socceroos przyznał: „Przeprowadziłem się z domu, gdy miałem 14 lat, a potem do Melbourne, gdy miałem 16. Dorastając w małej Tasmanii, nigdy nie sądziłem, że to wszystko będzie możliwe"[2].
Jest w związku z Isabellą Arducą – Australijką z Melbourne. Para poznała się podczas jego kariery w Melbourne City[3].
Kariera klubowa
Początki i Riverside Olympic
Atkinson rozpoczął swoją piłkarską przygodę w lokalnym klubie Riverside Olympic w rodzinnym Launceston. Następnie dołączył do programu National Training Centre (NTC) prowadzonego przez Football Tasmania[4]. To właśnie tam został zauważony przez skautów Melbourne City[2].
Melbourne City (2016–2022)
W 2016 roku, w wieku zaledwie 16 lat, Atkinson dołączył do akademii Melbourne City po udanych testach. W sezonach 2016–2017 występował w drużynie Melbourne City NPL w rozgrywkach NPL Victoria. Pod koniec sezonu 2016/17 zaczął trenować z pierwszym zespołem[3].
Przed sezonem 2017/18 otrzymał koszulkę z numerem 37. 1 sierpnia 2017 roku zaliczył swój oficjalny debiut w pierwszym zespole w meczu FFA Cup przeciwko Peninsula Power na Dolphin Oval, wchodząc z ławki w doliczonym czasie gry za Bruno Fornaroli przy wygranej 2:0[3].
10 grudnia 2017 roku, z powodu zawieszenia podstawowego prawego obrońcy Manny'ego Muscata, Atkinson zadebiutował w A-League w meczu przeciwko Central Coast Mariners[5]. Mimo że został zgłoszony jako prawy obrońca, zagrał na pozycji prawego skrzydłowego, a Melbourne City wygrało 1:0. Po meczu trener Warren Joyce chwalił młodego zawodnika: „Myślę, że dobrze wykorzystał swoją szansę. To jeden z tych, którzy przykuli moją uwagę, gdy tylko przybyłem do klubu"[5].
12 stycznia 2018 roku, po obiecującym początku, Atkinson podpisał dwuletni kontrakt seniorski z Melbourne City[3].
Sezon 2020/21 – Mistrzostwo A-League
Sezon 2020/21 był przełomowy dla Atkinsona i całego Melbourne City. Na początku sezonu doznał poważnej kontuzji ścięgna podkolanowego wysokiego stopnia, która niemal pozbawiła go szans na udział w finałach. Jednak powrócił szybciej niż oczekiwano i odegrał kluczową rolę w historycznym sukcesie klubu[2].
Sam zawodnik wspominał ten okres: „To było bolesne, ale myślę, że wiele łez wynikało z faktu, że wiele rzeczy czekało mnie w tym roku – Igrzyska Olimpijskie, finały A-League, a może nawet Socceroos. To był bardzo emocjonalny czas"[2].
27 czerwca 2021 roku w finale A-League przeciwko Sydney FC Atkinson strzelił bramkę wyrównującą i stworzył sześć sytuacji bramkowych, pomagając Melbourne City wygrać 3:1 po dogrywce i zdobyć pierwsze w historii klubu mistrzostwo. Za swój występ został nagrodzony Joe Marston Medal jako najlepszy zawodnik finału[6].
W emocjonalnym pożegnaniu z klubem na Instagramie napisał: „Chciałbym podziękować Melbourne za danie szansy młodemu 15-letniemu dzieciakowi z małej Tasmanii. Dali mi szansę spełnienia marzeń o zostaniu profesjonalnym piłkarzem. Bycie częścią pierwszego zespołu Melbourne City, który wygrał ligę i finały, to coś, co będę nosił blisko serca na zawsze"[4].
Heart of Midlothian (2022–2024)
24 grudnia 2021 roku Atkinson podpisał trzyipółletni kontrakt ze szkockim klubem Heart of Midlothian, a transfer został sfinalizowany 10 stycznia 2022 roku. W Edynburgu dołączył do swojego kolegi z reprezentacji olimpijskiej – Camerona Devlina[7].
Na oficjalnej prezentacji Atkinson powiedział: „Doszedłem do momentu w karierze, w którym byłem gotowy zagrać w Europie, i na szczęście Hearts byli zainteresowani. To było jak małżeństwo w niebie i wszystko poszło bardzo szybko". Dodał również: „Wielu Australijczyków tu przybyło, dobrze sobie radziło i zrobiło świetną karierę. To było uspokajające i potwierdzało, że to właściwy ruch dla mnie"[7].
Debiut i adaptacja
Atkinson zadebiutował w barwach Hearts 22 stycznia 2022 roku w meczu czwartej rundy Pucharu Szkocji przeciwko amatorskiemu zespołowi Auchinleck Talbot. Na małym stadionie Beechwood Park mieszczącym zaledwie 500 miejsc, Atkinson zaliczył perfekcyjny debiut – zachował czyste konto i zanotował asystę przy jednym z goli w wygranym 5:0 spotkaniu[8].
Dziennik Edinburgh Evening News napisał: „Jeśli nie było wystarczająco dużo emocji związanych z pozyskaniem prawego obrońcy Melbourne City Nathaniela Atkinsona, to komentarze 22-latka na jego pierwszej konferencji prasowej w Hearts tylko dolały oliwy do i tak już szalejącego ognia oczekiwań"[8].
Liga Konferencji Europy UEFA
W sezonie 2022/23 Hearts zakwalifikowali się do Ligi Konferencji Europy, co było pierwszym europejskim doświadczeniem Atkinsona[9].
W październiku 2022 roku, na kilka tygodni przed Mistrzostwami Świata, Atkinson doznał kontuzji nogi w meczu Ligi Konferencji przeciwko Fiorentinie, opuszczając boisko w 16. minucie[10]. Na szczęście badania wykazały brak poważnych uszkodzeń.
3 listopada 2022 roku Atkinson wrócił do składu i w ostatnim meczu grupowym Ligi Konferencji przeciwko Istanbul Başakşehir (przegranym 1:3) strzelił swojego pierwszego gola w europejskich pucharach. Po meczu powiedział: „Strzeliłem wolejem spoza pola karnego dla Hearts, a teraz strzał z bliska. Byłem poza grą przez kilka tygodni, więc dobrze było wrócić do pierwszego składu. Zakończyć moje pierwsze europejskie doświadczenie golem to świetna sprawa"[9].
Kontuzja i walka o pozycję
We wrześniu 2023 roku Atkinson doznał poważnej kontuzji kostki w meczu przeciwko St Mirren, która wykluczyła go z gry na kilka miesięcy. Kontuzja ta spowodowała, że przegapił mecze reprezentacji Australii z Anglią i Nową Zelandią[11].
W lutym 2024 roku, po powrocie z Pucharu Azji, Atkinson musiał walczyć o miejsce w składzie z wypożyczonym Dexterem Lembikisą[12].
Łącznie w barwach Hearts rozegrał 72 mecze i strzelił 3 gole[13].
Powrót do Melbourne City (2024–)
Przed sezonem 2024/25 Atkinson powrócił do Melbourne City, podpisując trzyletni kontrakt[14]. Był to powrót do klubu, który ukształtował go jako zawodnika i w którym zdobył swój pierwszy tytuł mistrzowski[6].
W listopadzie 2025 roku podczas Derby Melbourne przeciwko Melbourne Victory Atkinson doznał kontuzji ścięgna podkolanowego w pierwszych 15 minutach spotkania. Komentator Harper zauważył: „Atkinson był jednym z niewielu, którzy nie doznali kontuzji podczas zeszłorocznej kampanii mistrzowskiej. Był jednym ze starszych graczy, którzy utrzymywali porządek na boisku"[14].
Kariera reprezentacyjna
Reprezentacje młodzieżowe
W styczniu 2017 roku Atkinson został powołany na zgrupowanie reprezentacji Australii U-20[3]. W 2018 roku zadebiutował w Mistrzostwach Azji U-19 w Indonezji, rozgrywając wszystkie trzy mecze grupowe i pełniąc funkcję kapitana w zwycięstwie 2:1 nad Jordanią[3].
W listopadzie 2019 roku został zawieszony przez Football Federation Australia do sierpnia 2020 roku za „nieprofesjonalne zachowanie" podczas zgrupowania reprezentacji U-23 (Olyroos) w Kambodży. Zawieszenie początkowo zagrażało jego szansom na udział w Igrzyskach Olimpijskich w Tokio[3].
Igrzyska Olimpijskie 2020
Pomimo wcześniejszego zawieszenia i kontuzji, Atkinson zakwalifikował się do składu Olyroos na Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020[6]. Zagrał pełne 180 minut w dwóch pierwszych meczach grupowych przeciwko Argentynie i Hiszpanii. Australia pokonała Argentynę w pierwszym meczu, ale nie wygrała więcej spotkań i nie awansowała z grupy[3].
W wywiadzie przed turniejem powiedział: „Gdy zakładasz koszulkę w barwach zieleni i złota, nie ma lepszego uczucia na świecie niż granie dla swojego kraju. Oczywiście wygrywanie trofeów dla klubu jest niesamowite, ale gdy reprezentujesz swój kraj i cały naród, to zdecydowanie niesamowite uczucie"[2].
Debiut w seniorskiej reprezentacji
29 marca 2022 roku Atkinson zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Australii w meczu eliminacji Mistrzostw Świata przeciwko Arabii Saudyjskiej. Tym samym stał się pierwszym urodzonym w Tasmanii piłkarzem, który zagrał dla Socceroos od 24 lat, od ostatniego występu Dominica Longo w 1998 roku[15].
Atkinson zagrał pełne 90 minut w swoim debiucie i zadedykował występ rodzinie w Tasmanii[15].
Mistrzostwa Świata 2022
W listopadzie 2022 roku Atkinson znalazł się w 26-osobowej kadrze Australii na Mistrzostwa Świata w Katarze. Był jednym z dziewięciu członków składu olimpijskiego Olyroos z Tokio 2020 powołanych na mundial[16].
Mecz otwarcia przeciwko Francji
23 listopada 2022 roku Atkinson zadebiutował na Mistrzostwach Świata w meczu otwarcia grupy D przeciwko broniącej tytułu Francji. Selekcjoner Graham Arnold wystawił linię obrony z trzema debiutantami mundialowymi: Atkinsonem, Kye Rowlesem i Harrym Souttarem[17].
Australia zaczęła kapitalnie – Craig Goodwin strzelił gola w 9. minucie, dając Socceroos prowadzenie nad mistrzami świata. Była to najszybsza bramka Australii w historii Mistrzostw Świata. Jednak Francja odpowiedziała czterema golami, wygrywając ostatecznie 4:1[17].
Atkinson, grający na prawej obronie, miał najtrudniejsze możliwe zadanie – powstrzymanie Kyliana Mbappé, jednego z najlepszych piłkarzy świata[18].
Selekcjoner Graham Arnold bronił swojego zawodnika po meczu: „Dzieciak faktycznie radził sobie całkiem nieźle. Dał z siebie wszystko przeciwko jednemu z najlepszych piłkarzy na świecie. Zwłaszcza w pierwszej połowie mieliśmy Leckie'ego i Jacksona Irvine'a, żeby mu pomagali – to był plan. Ale jak powstrzymać kogoś tak szybkiego? To bardzo trudne. To świetna lekcja dla dzieciaka. Pójdzie dalej"[18].
Legenda Socceroos Harry Kewell, komentujący mecz dla SBS, powiedział: „To była trudna noc dla Atkinsona, ale taka, której nie zapomni. Grając przeciwko jednemu z najlepszych zawodników na świecie, naprawdę widzisz, gdzie jesteś"[19].
Atkinson zagrał 85 minut, po czym został zmieniony przez Milosa Degenka[18]. Po meczu sam zawodnik zachował pozytywne nastawienie: „Mamy dobrą mieszankę doświadczonych zawodników i młodych graczy. Gdy wszedłem do szatni, miałem spuszczoną głowę, ale pierwsi, którzy do mnie podeszli, to byli doświadczeni zawodnicy, którzy opowiedzieli o swoich doświadczeniach i powiedzieli, że piękno polega na tym, że za trzy dni mamy kolejny mecz"[20].
Kontuzja i dalsze mecze
Atkinson doznał urazu kostki w meczu z Francją i musiał pauzować w kolejnym spotkaniu przeciwko Tunezji[21]. Australia wygrała ten mecz 1:0 i awansowała do 1/8 finału, gdzie przegrała z Argentyną 1:2[16].
Puchar Azji 2024
W styczniu 2024 roku Atkinson wziął udział w Pucharze Azji w Katarze[12]. Australia dotarła do ćwierćfinału, gdzie przegrała z Koreą Południową[12].
Do stycznia 2026 roku Atkinson rozegrał 13 meczów w seniorskiej reprezentacji Australii[13].
Styl gry
Atkinson to prawy obrońca charakteryzujący się atletycznością i solidnością defensywną[13]. Przy wzroście 181 cm jest wszechstronnym zawodnikiem, który potrafi grać również na lewej stronie obrony lub w pomocy[5]. W wywiadzie przed finałem A-League 2020 powiedział: „Jedyne co jest naprawdę nowe, to to, że gram po lewej stronie. Poza tym wszystko jest takie samo. Nie jestem lewonoży, ale mi się to podoba – lubię wcinać do środka"[5].
Statystyki kariery
Klubowe
| Sezon | Klub | Liga | Liga | Puchar | Europa | Razem | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | |||
| 2017/18 | A-League | 8 | 0 | 1 | 0 | – | – | 9 | 0 | |
| 2018/19 | 15 | 0 | 2 | 0 | – | – | 17 | 0 | ||
| 2019/20 | 21 | 1 | 2 | 0 | – | – | 23 | 1 | ||
| 2020/21 | 26 | 3 | – | – | – | – | 26 | 3 | ||
| 2021/22 | 9 | 0 | – | – | – | – | 9 | 0 | ||
| 2021/22 | Scottish Premiership | 14 | 0 | 3 | 1 | – | – | 17 | 1 | |
| 2022/23 | 25 | 1 | 2 | 0 | 6 | 1 | 33 | 2 | ||
| 2023/24 | 18 | 0 | 2 | 0 | – | – | 20 | 0 | ||
| 2024/25 | A-League | 29 | 3 | – | – | – | – | 29 | 3 | |
| 2025/26 | 8 | 1 | – | – | – | – | 8 | 1 | ||
| Razem w karierze | 173 | 9 | 12 | 1 | 6 | 1 | 191 | 11 | ||
Stan na 29 stycznia 2026
Reprezentacyjne
| Reprezentacja | Rok | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| 2018–2019 | 3 | 1 | |
| 2019–2022 | 7 | 0 | |
| 2022 | 5 | 0 | |
| 2023 | 2 | 0 | |
| 2024 | 4 | 0 | |
| 2025 | 2 | 0 | |
| Razem (seniorska) | 13 | 0 | |
Stan na 29 stycznia 2026
Sukcesy
Klubowe
- Premiership A-League: 2020/21
- Championship A-League: 2020/21, 2024/25
Reprezentacyjne
- Ćwierćfinał Pucharu Azji: 2024
Indywidualne
- Joe Marston Medal (MVP finału A-League): 2021
Przypisy
- ↑ Nathaniel Atkinson. Melbourne City FC. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b c d e f Olyroo profile: Atkinson hungry to build on A-League success. Socceroos.com.au, 2021-07-18. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h Nathaniel Atkinson Biography, Age, Weight, Parents, FIFA 22, Career, Net Worth & Wiki. Woodgram. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b Match made in heaven: Atkinson signs long-term with Hearts. The Examiner, 2022-01-11. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b c d City's grizzled young vet: Atkinson ready to rise to challenges of A-League Grand Final. FTBL, 2020-08-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b c Nathaniel Atkinson. Australian Olympic Committee. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b Match made in heaven for Nathaniel. Heart of Midlothian FC, 2022-01-10. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b High praise for Atkinson's European promotion. The Examiner, 2022-01-24. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b Nathaniel Atkinson: Hearts are about to get bigger - but I feared my World Cup dream was over. Edinburgh News, 2022-11-04. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Atkinson's injury sparks World Cup concern for Socceroos. The Examiner, 2022-10-14. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Nathaniel Atkinson set for extended Hearts absence as scans confirm serious injury. Football Scotland, 2023-09-28. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b c Exclusive: Nathaniel Atkinson sets Hearts a challenge to prove if they 'really mean business'. Edinburgh News, 2024-02-20. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b c Profile Nathaniel Atkinson. BeSoccer. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b A-League injury news: Socceroo hurt in Melbourne Derby. A-Leagues, 2025-11-08. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b 'I felt like I was at home': Nathaniel Atkinson dedicates debut to family in Tasmania. Socceroos.com.au, 2022-03-30. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b Socceroos FIFA World Cup Qatar 2022™ squad announced. Football Australia, 2022-11-08. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b France vs Australia, World Cup, Round 1. Socceroos.com.au, 2022-11-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ a b c Australia boss delivers Nathaniel Atkinson verdict after World Cup struggle against France superstar Kylian Mbappe. Edinburgh News, 2022-11-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ World Cup baptism of fire for Nathaniel Atkinson. The Examiner, 2022-11-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Socceroos ready to go again: Atkinson. Socceroos.com.au, 2022-11-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Atkinson ruled out of Tunisia clash with ankle injury. SBS Sport, 2022-11-25. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
Bibliografia
- Nathaniel Atkinson, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2022-11-08].
- Nathaniel Atkinson, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2022-11-08].
- Nathaniel Atkinson w bazie National Football Teams (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.