Omega Centauri

Omega Centauri
Ilustracja
Gromada kulista Omega Centauri (ESO)
Odkrywca

Edmond Halley

Data odkrycia

1677

Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Centaur

Typ

kulista, VIII

Rektascensja

13h 26m 47,24s[1]

Deklinacja

–47° 28′ 46,5″[1]

Odległość

15,8 ± 1,1 tys. ly[2] (4,84 ± 0,34 kpc)

Jasność obserwowana

3,68 m[1]

Rozmiar kątowy

36,3'[1]

Charakterystyka fizyczna
Wymiary

ok. 170 ly

Liczba gwiazd

ok. 10 mln

Alternatywne oznaczenia
ω Centauri, NGC 5139, GCL 24,
ESO 270-SC11

Omega Centauri (również NGC 5139 lub ESO 270-SC11) – gromada kulista znajdująca się w gwiazdozbiorze Centaura w odległości około 16 tys. lat świetlnych od Słońca[2].

Położenie w gwiazdozbiorze

W starożytności została zaliczona do gwiazd. Ptolemeusz wspominał o niej jako o gwieździe ok. 130 r. n.e. W konsekwencji ok. 1600 roku została oznaczona grecką literą przez Bayera jak gwiazda. Jej niegwiazdowa natura została rozpoznana w 1677 roku przez Edmonda Halleya[1].

Omega Centauri jest jedną z najbliższych nam gromad kulistych. Jest równocześnie największą i najjaśniejszą spośród około 200 znanych gromad kulistych znajdujących się w halo Drogi Mlecznej. Na niebie zajmuje obszar większy niż Księżyc w pełni. Rozciąga się na obszarze ok. 170 lat świetlnych i zawiera około 10 milionów gwiazd.

Choć większość gromad składa się z gwiazd w zbliżonym wieku i o tym samym składzie chemicznym, to Omega Centauri wykazuje obecność różnych populacji gwiazd z szerokim zakresem wieku i obfitości pierwiastków chemicznych[3]. Wiek gromady szacuje się na 12 miliardów lat.

Na podstawie obserwacji prowadzonych przy pomocy Kosmicznego Teleskopu Hubble’a oraz Obserwatorium Gemini ocenia się, że w centrum gromady znajduje się czarna dziura o masie ponad 40 tysięcy mas Słońca. O obecności czarnej dziury świadczy zaskakująco szybki ruch gwiazd znajdujących się w centrum. Dotychczas w gromadach kulistych czarną dziurę odkryto tylko w gromadzie G1 należącej do sąsiedniej galaktyki Andromedy.

Istnieją przypuszczenia, że Omega Centauri jest tak naprawdę pozostałością jądra galaktyki karłowatej, która została wchłonięta przez Drogę Mleczną[3].

Zobacz też

Przypisy

  1. a b c d e NGC 5139, Omega Cen w serwisie SEDS.org (ang.)
  2. a b G. van de Ven, R.C.E. van den Bosch, E.K. Verolme, P.T. de Zeeuw. The dynamical distance and intrinsic structure of the globular cluster ω Centauri. „Astronomy and Astrophysics”. 445 (2), s. 513–543, 2 stycznia 2006. DOI: 10.1051/0004-6361:20053061. arXiv:astro-ph/0509228. Bibcode2006A&A...445..513V. Cytat: best-fit dynamical distance D=4.8±0.3 kpc ... consistent with the canonical value 5.0±0.2 kpc obtained by photometric methods. (ang.). 
  3. a b NGC 5139 (Omega Centauri), seds.org (ang.)

Bibliografia

  • Ian Ridpath, Wil Tirion, Mini Encyklopedia "Niebo nocą". Oficyna Wydawnicza Atena 1995, ISBN 83-85414-61-4

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.