Ordulf
 XIX-wieczne wyobrażenie Ordulfa z zamku Wartburg | |
| książę Saksonii | |
| Okres | |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka |
Eilika ze Schweinfurtu |
| Żona |
Wulfhilda norweska |
| Dzieci | |
| Żona |
Gertruda z Haldensleben |
| Dzieci |
Bernard |
Ordulf (niekiedy określany jako Otto, ur. ok. 1020[1], zm. 28 marca 1072[2][1]) – książę Saksonii od 1059 z rodu Billungów.
Życiorys
Ordulf był synem księcia Saksonii Bernarda II z rodu Billungów i Eiliki, córki margrabiego Henryka ze Schweinfurtu[2][1][3]. Po raz pierwszy pojawił się w źródłach ok. 1042, wkrótce po swoim małżeństwie z królewną norweską Wulfhildą, gdy zabił duńskiego możnego Harolda, przeciwnika swego królewskiego szwagra Magnusa I Dobrego. W 1043 wspomógł militarnie króla Magnusa w jego walkach przeciwko Słowianom[2].
W 1059 Ordulf został następcą swego ojca jako książę Saksonii[2][1]. Pozycja książąt z rodu Billungów była w tym okresie osłabiona wskutek ich konfliktu z cesarzem Henrykiem III Salickim, który zaognił się w 1047 po próbie zamachu na cesarza zaplanowanej przez stryja Ordulfa, Thietmara. Cesarz zrewanżował się wsparciem dla rywali Billungów w tym rejonie, zwłaszcza arcybiskupa Hamburga-Bremy Adalberta. Ordulf, wykorzystując osłabienie rządów królewskich po śmierci Henryka III w związku z małoletniością jego następcy, próbował poszerzyć swe posiadłości kosztem arcybiskupa – zaatakował dobra arcybiskupie we Fryzji, a jego brat Herman w 1064 przeprowadził łupieżczą wyprawę po posiadłościach arcybiskupich. W 1065 Adalbert zdołał doprowadzić do tego, że Herman został skazany na banicję, a od Ordulfa zasądzono znaczne odszkodowanie. Jednak w 1066 sytuacja się odwróciła – Adalbert stracił pozycję na dworze królewskim i Billungowie ponownie go zaatakowali[2].
Po śmierci chrześcijańskiego księcia Obodrytów Gotszalka w 1066 Ordulf nie był w stanie bronić skutecznie granic Rzeszy w rejonie dolnej Łaby przed najazdami Słowian[2].
Rodzina
Ordulf był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną (poślubioną w 1042[2][1]) była Wulfhilda, córka króla Norwegii Olafa II Świętego. Z tego małżeństwa urodził się ok. 1045 następca Ordulfa na tronie książęcym w Saksonii Magnus. Wulfhilda zmarła być może w 1070, a następnie Ordulf poślubił Gertrudę, córkę hrabiego Haldensleben Konrada. Z tego małżeństwa pochodził syn Bernard[2][1][3].
Przypisy
- ↑ a b c d e f Ordulf (Otto). [w:] Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer: Materialsammlung [on-line]. [dostęp 2019-07-10]. (niem.).
- ↑ a b c d e f g h Lutz Fenske: Ordulf (Otto). W: Neue Deutsche Biographie. T. 19. Berlin: Duncker & Humblot, 1999, s. 583. ISBN 3-428-00288-1. (niem.).
- ↑ a b Ordulf Herzog v.Sachsen. [w:] WW-Person [on-line]. [dostęp 2019-07-10]. (niem.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.