Peter Graham

Peter Graham
Ilustracja
Pseudonim

The Chief

Data i miejsce urodzenia

5 sierpnia 1975
Sydney, Australia

Obywatelstwo

Australia

Wzrost

191 cm

Masa ciała

115 (2011) kg

Styl walki

karate

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

18[1]

Zwycięstwa

12

Przez nokauty

5

Porażki

6

Peter Graham (ur. 5 sierpnia 1975 w Sydney) – australijski zawodnik sportów walki. W swojej karierze walczył zarówno w karate, zawodowym kick-boxingu, boksie, jak i mieszanych sztukach walki (MMA).

Kariera sportowa

Swoją karierę w sportach walki zaczynał od karate kyokushin. W 1999 roku został mistrzem Australii w klasie open, a rok później zdobył amatorskie mistrzostwo świata WKBF. Po tym sukcesie przeszedł na zawodowstwo, rozpoczynając starty w kick-boxingu w formule K-1.

K-1

W listopadzie 2000 roku na gali K-1 Oceania Star Wars 2000 w Melbourne zmierzył się w pokazowym pojedynku z najbardziej utytułowanym australijskim kick-boxerem w historii, Stanem Longinidisem. Przegrał z nim przez decyzję po 10-rundowej walce, jednak występ ten zaowocował zaproszeniem go na turniej preeliminacyjny K-1 World GP w Melbourne w lutym 2001 roku. Przegrał w finale przez nokaut z wschodzącą gwiazdą K-1, Nowozelandczykiem Markiem Huntem. Pięć miesięcy później doszło w Auckland do walki rewanżowej, w której Graham pokonał Hunta przez decyzję sędziów.

Po rocznej przerwie powrócił na ringi K-1 w 2003 roku. W lipcu wygrał turniej K-1 World GP w Melbourne, dzięki czemu wywalczył sobie prawo startu w gali eliminacyjnej w Osace, podczas której pokonał kończącego karierę Sama Greco. Zwycięstwo to zapewniło mu udział w Finale K-1 WGP w Tokio – turnieju o mistrzostwo K-1. Odpadł w nim w ćwierćfinale, znokautowany przez późniejszego mistrza Remy'ego Bonjasky'ego.

W 2004 roku wygrał turniej Kings of Oceania 2004, pokonując m.in. Pawła Słowińskiego. Rok później zwyciężył również w Kings of Oceania 2005, uzyskując kwalifikację do turnieju K-1 World GP 2006 w Auckland (GP Oceanii), będącego eliminacją do Finału K-1 World GP 2006. W jego ćwierćfinale zmierzył się ze znanym z kontrowersyjnych zachowań Badrem Hari (przed walką doszło do bójki pomiędzy obydwoma zawodnikami)[2]. Graham przegrywał pojedynek na punkty, jednak na kilka sekund przed końcem ostatniej rundy zdołał znokautować Marokańczyka swoim markowym kopnięciem opadającym z obrotu, łamiąc mu szczękę. W półfinale spotkał się z Pawłem Słowińskim i przegrał przed czasem na skutek niskich kopnięć[3].

W sierpniu 2007 roku, podczas K-1 World GP w Hongkongu stoczył walkę rewanżową z Harim. Przegrał przez jednogłośną decyzję sędziów. Był to jego ostatni występ w organizacji K-1.

Po trzyletniej przerwie spowodowanej startami w MMA powrócił do kick-boxingu. 29 sierpnia 2010 roku znokautował Nowozelandczyka Douga Vineya, zdobywając mistrzostwo świata ISKA w wadze ciężkiej. Stracił je, gdy 20 września 2011 roku sam został znokautowany w swojej trzeciej walce z Pawłem Słowińskim[4].

Mieszane sztuki walki

W 2008 roku podpisał kontrakt z japońską organizacją World Victory Road i zadebiutował w MMA. Na gali Sengoku 1 w Tokio przegrał przez poddanie z byłą gwiazdą PRIDE FC, zapaśnikiem Kazuyuki Fujitą.

Od 2010 roku walczył dla mniejszych australijskich organizacji. W grudniu tego roku na gali Draka 5 stoczył w rosyjskim Chabarowsku pojedynek z niepokonanym od ponad 4 lat zawodnikiem gospodarzy, Aleksandrem Jemieljanienką. Graham niespodziewanie wygrał z faworyzowanym rywalem przez techniczny nokaut w 2. rundzie za pomocą niskich kopnięć[5].

Podczas kolejnej edycji tej gali, która odbyła się 11 lutego 2012 roku, znokautował doświadczonego Łotysza Konstantina Głuchowa w 1. rundzie.

Pod koniec roku 24 listopada stoczył rewanżowy pojedynek z Gluhovsem. Kolejny raz lepszy był Graham, który znokautował rywala na początku 1. rundy prawym sierpowym i ciosami w parterze. Stawką pojedynku było międzynarodowe mistrzostwo w wadze ciężkiej organizacji Draka.

W latach 2013–2014 walczył dla Bellator MMA[6]. Następnie w tym samym roku, związał się z polską organizacją KSW, gdzie walczył trzykrotnie. Pokonywał Marcina Różalskiego (KSW 28) i Mariusza Pudzianowskiego (KSW 32), a przegrał z Karolem Bedorfem (KSW 31).

Boks

W zawodowym boksie debiutował w 2000 roku. 11 lipca 2015 został mistrzem Australii w wadze ciężkiej, pokonując Bena Edwardsa na punkty. W listopadzie 2015 zdobył pas mistrzowski WBO strefy azjatycko-pacyficznej[7].

Osiągnięcia

  • 2012: Międzynarodowy mistrz Draka w wadze ciężkiej
  • 2013: Bellator MMA - finalista turnieju wagi ciężkiej
  • 1999: Mistrz Australii Kyokushin w kat. open
  • 2000: Amatorski Mistrz Świata WKBF w wadze superciężkiej
  • 2002: Zawodowy Mistrz Świata WKBF w wadze superciężkiej
  • 2003: K-1 World Grand Prix w Melbourne – 1. miejsce
  • 2004: Kings of Oceania – 1. miejsce
  • 2005: Kings of Oceania – 1. miejsce
  • 2010: Zawodowy Mistrz Świata ISKA w wadze ciężkiej
  • 2012: Mistrz Stanu New South Wales w wadze ciężkiej
  • 2015: Mistrz Australii w wadze ciężkiej
  • 2015: Mistrz WBO Asia Pacific w wadze ciężkiej
  • 2016: Mistrz WBF w wadze ciężkiej

Lista zawodowych walk w MMA

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 11-10 Rosja Witalij Minakow Poddanie (duszenie przedramieniem) 1 1:01 FNG 50: Emelianenko vs. Maldonado 17.06.2016 Rosja Petersburg Co-Main Event
Wygrana 11-9 Polska Mariusz Pudzianowski TKO (ciosy pięściami i łokciami) 2 2:00 KSW 32: Road to Wembley 31.10.2015 Wielka Brytania Londyn Main Event
Przegrana 10-9 Polska Karol Bedorf Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 31: Materla vs. Drwal 23.05.2015 Polska Gdańsk/Sopot
Przegrana 10-8 Rosja Dienis Goltsow Poddanie (kimura) 2 3:23 Tech-Krep FC - Ermak Prime Challenge 03.04.2015 Rosja Krasnodar Main Event
Wygrana 10-7 Polska Marcin Różalski Poddanie (kontuzja kolana) 2 0:43 KSW 28: Fighters Den 04.10.2014 Polska Szczecin
Przegrana 9-7 Samoa Siala-Mou Siliga Poddanie (duszenie trójkątne ramionami) 3 3:21 Bellator 111 07.03.2014 Stany Zjednoczone Thackerville Ćwierćfinał turnieju Bellator 10 sezonu wagi ciężkiej
Przegrana 9-6 Francja Cheick Kongo Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Bellator 107 08.11.2013 Stany Zjednoczone Thackerville Finał turnieju Bellator 9 sezonu wagi ciężkiej, Main Event
Wygrana 9-5 Stany Zjednoczone Eric Prindle Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Bellator 104 18.10.2013 Stany Zjednoczone Cedar Lapids
Wygrana 8-5 Rosja Salimgerey Rasulov TKO (ciosy pięściami) 2 1:02 K-1 Global MMA 02.06.2013 Rosja Krasnodar Main Event
Wygrana 7-5 Australia Donnie Lester TKO (przerwanie przez lekarza) 1 1:50 AFC 4 07.12.2012 Australia Melbourne Co-Main Event
Wygrana 6-5 Litwa Konstantīns Gluhovs TKO (ciosy pięściami) 1 3:20 Draka 11 24.11.2012 Rosja Chabarowsk Main Event
Wygrana 5-5 Litwa Konstantīns Gluhovs KO (cios) 1 2:47 Governor's Cup 2012 11.02.2012 Rosja Chabarowsk Main Event
Wygrana 4-5 Rosja Aleksandr Jemieljanienko TKO (kopnięcia nogą) 2 2:59 Draka 5 18.12.2010 Rosja Chabarowsk Main Event
Wygrana 3-5 Japonia Yusuke Kawaguchi TKO (łokcie) 1 ? Xtreme MMA 3 05.11.2010 Australia Sydney
Wygrana 2-5 Stany Zjednoczone Carter Williams TKO (ciosy i łokcie) 1 4:10 Xtreme MMA 2 31.07.2010 Australia Sydney Co-Main Event
Przegrana 1-5 Nowa Zelandia Jim York Poddanie (duszenie zza pleców) 1 3:44 Impact FC 2 18.07.2010 Australia Sydney
Przegrana 1-4 Holandia Dion Staring Poddanie (duszenie ramieniem) 1 ? Fury 1: Clash of the Titans 21.05.2010 Chiny Makau
Wygrana 1-3 Australia Felise Leniu TKO (ciosy pięściami) 1 ? RPA: Return of the Chief 18.04.2010 Australia Keysborough Main Event
Przegrana 0-3 Brazylia Rolles Gracie Poddanie (duszenie trójkątne ramionami) 1 1:43 Art of War 14 16.09.2009 Chiny Makau Co-Main Event
Przegrana 0-2 Francja Moise Rimbon Poddanie (duszenie zza pleców) 2 0:42 Sengoku - Fourth Battle 24.08.2008 Japonia Saitama
Przegrana 0-1 Japonia Kazuyuki Fujita Poddanie (duszenie północ-południe) 1 1:23 Sengoku - First Battle 05.03.2008 Japonia Tokio

Lista zawodowych walk w boksie

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Data Miejsce Uwagi
Przegrana 11-4-1 Chiny Zhang Zhilei KO 1 21.01.2017 Chiny Hebei Sports Venue, Shijiazhuang Walka o tytuł World Boxing Organisation Oriental wagi ciężkiej
Wygrana 11-3-1 Stany Zjednoczone Julius Long TD 5 27.02.2016 Australia Centrum Kongresowe Darwin, Darwin, Terytorium Północne Zdobył wolny tytuł World Boxing Foundation World wagi ciężkiej
Wygrana 10-3-1 Tanzania Alphonce Mchumiatumbo TKO 4 28.11.2015 Chiny Centrum sportowe w Suzhou, Suzhou Zdobył tytuł wagi ciężkiej WBO Asia Pacific
Wygrana 9-3-1 Australia Ben Edwars SD 10 11.07.2015 Australia Hellenic Club, Woden, Australijskie Terytorium Stołeczne Zdobył australijski tytuł wagi ciężkiej
Wygrana 8-3-1 Australia David Levi TKO 6 22.02.2013 Australia Centrum rozrywki, Hurstville, Nowa Południowa Walia Obrona tytułu wagi ciężkiej Nowa Południowa Walia
Wygrana 7-3-1 Australia George Poulivaati UD 5 19.05.2012 Australia Chorwacki Club, Punchbowl, Nowa Południowa Walia Zdobył tytuł wagi ciężkiej Nowa Południowa Walia
Wygrana 6-3-1 Australia Pat Kennedy TKO 5 15.11.2002 Australia Club Nova, Newcastle, NSW
Wygrana 5-3-1 Australia Pat Kennedy UD 6 09.08.2002 Australia Club Nova, Newcastle, NSW
Wygrana 4-3-1 Australia Joseph Semeatu KO 1 10.05.2002 Australia Mayfield Ex Services Club, Newcastle, NSW
Remis 3-3-1 Australia Phil Gregory PTS 8 01.04.2002 Australia Kompleks sportowy, Carrara (Gold Coast), Queensland
Wygrana 3-3 Australia Paul Withers KO 6 04.03.2002 Australia Centrum rozrywki, Townsville, Queensland
Wygrana 2-3 Australia Andrew Fepuileai KO 4 15.02.2002 Australia Woonona Bulli RSL Club, Wollongong, NSW
Wygrana 1-3 Australia Glen Sewell UD 4 12.10.2001 Australia Sydney, NSW
Przegrana 0-3 Australia Simon Paterson UD 4 28.09.2001 Australia The Octagon, Sydney, NSW
Przegrana 0-2 Australia Caine Melbourne KO 2 21.07.2000 Australia Hornsby RSL Club, Sydney, NSW
Przegrana 0-1 Australia Caine Melbourne UD 4 23.04.2000 Australia Klub Wyong Leagues, Wyong, NSW Debiut w boksie

Legenda: TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD – niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty, RTD – techniczna decyzja sędziów, DQ – dyskwalifikacja

Przypisy

  1. Bilans obejmuje walki w cyklu K-1 WGP. Stan na 05.11.2009
  2. Monty DiPietro: K-1 Oceania World GP Press Conference. [dostęp 2008-12-05]. (ang.).
  3. Monty DiPietro: Aerts Stops Schilt; Slowinski Wins K-1 Oceania. [dostęp 2008-12-05]. (ang.).
  4. Brent Ducharme: Paul Slowinski Scores Knockout Win Against Peter Graham in Australia. headkicklegend.com, 22 sierpnia 2011. [dostęp 2011-09-16]. (ang.).
  5. Александр Емельяненко проиграл Питеру Грэхему. [dostęp 2010-12-20]. (ros.).
  6. Peter Graham w Bellator FC! - MMA, UFC, Muay Thai, Boks, BJJ, KSW - Informacje ..:::.. FightSport.pl ..:::.. Twój Portal Sportów Walki | Newsy [online], www.fightsport.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  7. Peter Graham nowym mistrzem WBO Azji i Pacyfiku w boksie | MMAnews [online], www.mmanews.pl [dostęp 2018-02-09] (pol.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.