Pierre Cardin

Pierre Cardin
Ilustracja
Pierre Cardin (2010)
Imię i nazwisko urodzenia

Pietro Costante Cardin

Data i miejsce urodzenia

2 lipca 1922
San Biagio di Callalta

Data i miejsce śmierci

29 grudnia 2020
Neuilly-sur-Seine

Zawód, zajęcie

projektant mody

Faksymile
Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Kawaler Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy (1951-2001) Złote i Srebrne Promienie Orderu Świętego Skarbu (Japonia, 1888–2003) Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina) Order Franciszka Skaryny (Białoruś) Order Przyjaźni Medal „W upamiętnieniu 300-lecia Petersburga”
Strona internetowa

Pierre Cardin, pierw. Pietro Costante Cardin (ur. 2 lipca 1922 w San Biagio di Callalta, zm. 29 grudnia 2020 w Neuilly-sur-Seine[1]) – francuski projektant mody pochodzenia włoskiego. Był uznawany za najstarszego żyjącego projektanta mody, a zarazem najdłużej pracującego w zawodzie. Obok Paco Rabanne i André Courrègesa jest uznawany za wynalazcę futurystycznej mody w latach 60. XX wieku[2].

Życiorys

Urodził się w San Biagio di Callalta[3] w prowincji Treviso, w północnych Włoszech, gdzie jego rodzice, Maria Montagner i Alessandro Cardin, pracowali w winnicach regionu Wenecja Euganejska[4].

Jego rodzice stracili fortunę podczas I wojny światowej[5]. W 1924, kiedy miał dwa lata, jego rodzice przeprowadzili się z 11 dziećmi z Włoch do Saint-Étienne we Francji[1][6]. Ojciec chciał, żeby studiował architekturę, ale od dzieciństwa interesował się krawiectwem.

Cardin kształcił się w środkowej Francji. Swoją karierę rozpoczął wcześnie, w wieku 14 lat odbył praktykę u sukiennika, ucząc się podstaw projektowania i konstruowania mody. W 1939, mając 17 lat opuścił rodzinny dom i wyjechał do pracy u krawca w Vichy, gdzie zaczął szyć garnitury dla kobiet[1]. W 1945 wyjechał do Paryża, gdzie studiował architekturę i współpracował z domem mody Jeanne Paquin po II wojnie światowej[1].

Pracował z Elsą Schiaparelli, zanim w 1947 został szefem atelier Christiana Diora[6]. W 1950 założył własny dom mody[1]. Jego klienci, w tym Eva Perón i Rita Hayworth, zażądali ekstrawaganckich kostiumów – takich jak 30 kostiumów maskaradowych, które stworzył na 3 września 1951 na słynny bal maskowy w Palazzo Labia w Wenecji. W 1953 zaprezentował swoją pierwszą kolekcję dla kobiet[1]. W następnym roku otworzył swój pierwszy butik Eve i wprowadził „sukienkę bąbelkową”, czyli sukienkę w kształcie bąbelków z krótką spódnicą, wykonaną przez cięcie ukośne na usztywnionej podstawie. Był pierwszym haute couture, który zwrócił się do Japonii jako rynek mody, kiedy podróżował tam w 1957.

Był znany z awangardowego stylu, preferował geometryczne kształty i motywy. Był również przedsiębiorcą, co doprowadziło go do wielkiego majątku[6]. Był właścicielem kilku restauracji (m.in. w Nowym Jorku, Pekinie, Londynie) oraz zamku w Lacoste w departamencie Vaucluse (należącego niegdyś do markiza de Sade’a), w którym regularnie organizował festiwale teatralne. Jego imię i nazwisko stało się marką dla setek produktów[1].

Był jednym z najdłużej pracujących w zawodzie projektantów mody[7]. W 2008 jego kolekcja została pokazana na Riwierze Francuskiej.

W 1991 został wybrany na ambasadora dobrej woli UNESCO[8], a w 2009 został Ambasadorem Dobrej Woli Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa[9].

Film dokumentalny P. Davida Ebersole i Todda Hughesa Dom Pierre’a Cardina (House of Cardin, 2019) otrzymał nagrodę CinéFashion Film Award jako najlepszy film fabularny o modzie[10], a Cardin został uhonorowany nagrodą za całokształt twórczości[11].

Życie osobiste

Cardin sam zidentyfikował się jako osoba głównie homoseksualna[12], ale w latach 1960–1965 był w związku z francuską aktorką Jeanne Moreau[13][14]. Jego wieloletnim partnerem biznesowym i życiowym był inny francuski projektant mody André Oliver, który zmarł w 1993[15][4].

Odznaczenia

Przypisy

  1. a b c d e f g Marty Steinberg: Pierre Cardin, ground-breaking fashion designer and master marketer, dies at 98. [w:] CNBC [on-line]. 29 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-29].
  2. Nie żyje Pierre Cardin. Wybitny projektant mody miał 98 lat. Onet.pl, 29 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-31]. (pol.).
  3. Pierre Cardin Pictures. FanPix.Net. [dostęp 2020-12-31]. (ang.).
  4. a b Veronica Horwell: Fashion: Pierre Cardin obituary. „The Guardian”, 29 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-31]. (ang.).
  5. Mary Ellen Snodgrass: World Clothing and Fashion: An Encyclopedia of History, Culture, and Social Influence. Routledge, 2013. ISBN 978-0765683007.
  6. a b c Morwenna Ferrier: French designer Pierre Cardin dies aged 98. „The Guardian”, 29 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-29]. (ang.).
  7. Obituary: Pierre Cardin. BBC, 29 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-29].
  8. UNESCO Celebrity Advocates: Pierre Cardin. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. [dostęp 2019-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-30)]. (ang.).
  9. Meet the Goodwill Ambassadors: Pierre Cardin. The Food and Agriculture Organization of the United Nations. [dostęp 2019-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-23)]. (ang.).
  10. Andrew Asch: Pierre Cardin, Zandra Rhodes Honored at 6th Annual CinéFashion Film Awards. Apparel News, 10 grudnia 2019. [dostęp 2020-12-31]. (ang.).
  11. Legendary Designer Pierre Cardin Honored at Fifth Annual CinéFashion Film Awards by Cinémoi. Indie Entertainment Media, 10 grudnia 2019. [dostęp 2020-12-31]. (ang.).
  12. Hélène Guillaume: Pierre Cardin, le créateur entrepreneur qui inspire les jeunes. Madame Figaro, 6 lipca 2017. [dostęp 2020-12-31]. (fr.).
  13. Joanna Kobylańska: Pierre Cardin nie żyje. Co z olbrzymim majątkiem słynnego projektanta?. Wirtualna Polska. [dostęp 2020-12-31]. (pol.).
  14. Michael Markus Mvondo: Jeanne Moreau: relation amoureuse difficile de 4 ans avec Pierre Cardin, ouvertement gay. amomama.fr, 24 czerwca 2020. [dostęp 2020-12-31]. (fr.).
  15. Valerie D. Mendes: Obituary: André Oliver. The Independent, 23 października 2011. [dostęp 2020-12-31]. (ang.).
  16. ORDRE DE LA LEGION D'HONNEUR Décret du 31 décembre 1996 portant promotion. legifrance.gouv.fr. [dostęp 2026-04-17]. (fr.).
  17. a b c Pierre CARDIN. podcast.institutdefrance.fr. [dostęp 2026-04-17]. (fr.).
  18. Cardin Sig. Pierre. quirinale.it. [dostęp 2026-04-17]. (wł.).
  19. Pierre Cardin, Fondazione Sozzani, 2013 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  20. Указ Президента України № 1520/99 «Про нагородження відзнакою Президента України — орденом "За заслуги". zakon.rada.gov.ua, 2.12.1999. [dostęp 2026-04-17]. (ukr.).
  21. Президент Республики Беларусь - Аб узнагароджаннi П'ера Кардэна ордэнам Францыска Скарыны. old.bankzakonov.com. [dostęp 2026-02-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-29)]. (biał.).
  22. Указ Президента Российской Федерации № 797 «О награждении государственными наградами Российской Федерации». pravo.gov.ru, 24.10.2013. [dostęp 2026-04-17]. (ros.).
  23. Ветеранам легендарного авиаполка «Нормандия-Неман» вручены медали. ria.ru, 9.05.2005. [dostęp 2026-04-17]. (ros.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.