Pierre Rode

Pierre Rode
Ilustracja
Imię i nazwisko

Jacques-Pierre Joseph Rode

Data i miejsce urodzenia

16 lutego 1774
Bordeaux

Pochodzenie

francuskie

Data i miejsce śmierci

25 listopada 1830
Château de Bourbon k. Damazan

Instrumenty

skrzypce

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

skrzypek, kompozytor

Multimedia w Wikimedia Commons

Jacques-Pierre Joseph Rode (ur. 16 lutego 1774 w Bordeaux, zm. 25 listopada 1830 w Château de Bourbon koło Damazan[1][2]) – francuski skrzypek i kompozytor.

Życiorys

W latach 1780–1788 uczył się gry na skrzypcach u André-Josepha Fauvela, jako skrzypek zadebiutował publicznie w wieku 12 lat[2]. W 1787 roku wyjechał z Fauvelem do Paryża, gdzie został uczniem Giovanniego Battisty Viottiego, w 1790 roku zagrał partię solową w XIII Koncercie skrzypcowym Viottiego[1][2]. W 1792 roku był wykonawcą ostatnich koncertów skrzypcowych Viottiego[1][2][3]. Od 1789 do 1792 roku grał jako skrzypek w paryskim Théâtre de Monsieur[2]. W 1795 roku został zatrudniony na stanowisku wykładowcy w Konserwatorium Paryskim, jednak wkrótce potem wyjechał z koncertami do Holandii i Niemiec[1][2]. Gościł także wraz z Viottim w Anglii, skąd jednak w 1798 roku wydalono ich z powodów politycznych[2]. W 1799 roku wrócił do Paryża, gdzie wykładał w konserwatorium i grał jako solista w Opéra de Paris[1][2]. Odbył podróż do Hiszpanii, gdzie poznał Luigiego Boccheriniego[1][3]. W 1800 roku został nadwornym skrzypkiem Napoleona Bonapartego, w 1803 roku koncertował w Niemczech, następnie w latach 1804–1808 przebywał w Petersburgu na dworze cara Aleksandra I[1][2]. Po powrocie do Paryża nie cieszył się już popularnością[1][2]. W latach 1811–1812 odbył tournée koncertowe po Europie, podczas pobytu w Wiedniu wspólnie z arcyksięciem Rudolfem Habsburgiem wykonał Sonatę skrzypcową G-dur op. 96 Ludwiga van Beethovena[1][2]. Po ślubie w 1814 roku zamieszkał w Berlinie[1]. W 1819 roku wrócił do Francji i wycofał się z życia publicznego, osiadając w Bordeaux[1]. Ostatni raz wystąpił publicznie w 1828 roku, nie odnosząc jednak sukcesu[1][2][3].

Za życia ceniony był jako wirtuoz, przedstawiciel francuskiej szkoły skrzypcowej[1][2]. Skomponował 13 koncertów skrzypcowych, 12 kwartetów smyczkowych, 24 duety na 2 skrzypiec, 24 kaprysy[2]. Wspólnie z Baillotem i Kreutzerem napisał podręcznik gry na skrzypcach Méthode de Violon (wyd. Paryż 1803)[1][2][3].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l m n Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 427–428. ISBN 978-83-224-0837-7.
  2. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3014. ISBN 0-02-865530-3.
  3. ↑ a b c d John Michael Cooper: Historical Dictionary of Romantic Music. Lanham: Scarecrow Press, 2013, s. 521. ISBN 978-0-8108-7230-1.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.