Radiogram

Radiogram, radiotelegram – wiadomość tekstowa przesłana falami radiowymi za pomocą radiostacji. Jest rodzajem telegramu, w odróżnieniu od telegramu zwykłego, który był przesyłany łączami kablowymi, radiogram przesyłany jest transmisją radiową.
Historia
Po 1833 różni wynalazcy opracowywali sposoby przesyłania wiadomości przy pomocy telegrafu. W 1837 amerykański wynalazca Samuel Morse wynalazł telegraf elektromagnetyczny oraz wymyślił sposób kodowania znaków (tzw. Kod Morse’a) który został wykorzystany do przesyłania wiadomości na odległość. W 1895 Guglielmo Marconi prowadził eksperymenty z bezprzewodową transmisją telegraficzną z wykorzystaniem fal radiowych a jego opatentowany wynalazek, Telegraf bezprzewodowy został powszechnie przyjęty do łączności radiotelegraficznej która umożliwiała przesyłanie wiadomości tekstowych (radiogramów): w żegludze, w wojsku oraz w usługach cywilnych[1].
W Polsce
W 1918 rozpoczęły się wydarzenia związane z odzyskaniem niepodległość przez Polskę, Polacy przejęli stacje radiowe od zaborców na ziemiach polskich, 4 listopada 1918 przejęta została przez Polaków wojskowa stacja radiotelegraficzna w Krakowie, od 8 listopada radiostacja ta nadawała i odbierała pierwsze radiogramy w języku polskim. Oprócz wiadomości wojskowych wysyłała informacje dla serwisów prasowych[2]. 16 listopada za pośrednictwem zdobytej przez Polaków radiostacji niemieckiej na warszawskiej Cytadeli radiotelegrafista wysłał bardzo ważną dla historii Polski wiadomość, zaadresowaną do rządów: Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Włoch, Japonii oraz państw neutralnych. Była to specjalna depesza radiowa informująca o powstaniu państwa polskiego, którą podpisał Józef Piłsudski. W Polsce sieć stacji radiotelegraficznych została rozbudowana w latach 1918–1922 przez Ministerstwo Poczt i Telegrafów. W tym czasie z Polski realizowano połączenia radiotelegraficzne które wysyłanie i odbiór radiotelegramów umożliwiały o zasięgu europejskim: z Bułgarią, Norwegią, Belgią, Ankarą, Amsterdamem, Barceloną (Madryt), Brukselą, Budapesztem, Kopenhagą, Londynem, Oslo, Rzymem, Sofią, Sztokholmem, Watykanem, Wiedniem i Zagrzebiem. Przykładowo radiostacja krakowska umożliwiała wysyłanie i odbiór telegramów z Wiednia, Budapesztu i Zagrzebia, radiostacja w Grudziądzu przesyłała wiadomości do Paryża i Londynu[3][4][5]. Z radiostacji w Babicach pod Warszawą o zasięgu międzykontynentalnym przesyłano wiadomości radiotelegraficznych na największe odległości, m.in. do Bejrutu, Buenos Aires, Kairu, Nowego Jorku, Rio de Janeiro oraz do Tokio. W 1936 w Polsce znajdowały się 4 stacje radiotelegraficzne: w Warszawie, Radomiu, Krakowie oraz Gdyni[6]. Liczba wysłanych wiadomości przedstawiała się następująco: 1922 – 427 tys., 1927 – 5 mln, 1930 – 7 mln, w 1937 ponad 9 mln wiadomości. Według statystyk w Polsce do 1937 mniejsza liczba telegramów była wykonana połączeniami kablowymi do krajów sąsiedzkich a największą liczbę wiadomości stanowiły radiogramy które wysyłano do dalszych państw Europy i na inne kontynenty[3].
Usługę przesyłania wiadomości w postaci telegramów oraz radiogramów świadczyły placówki pocztowe. W Polsce takie usługi zapewniała poczta, która umożliwiała wysłanie tzw. telegramów morskich[a][7] do pasażerów będących w podróży na statkach, w tym również transatlantyckich jak np. Stefan Batory, MS Piłsudski[8]. Telegramy jako usługa telekomunikacyjna zostały wycofane w Polsce w 2018, tracąc swoją popularność wskutek upowszechnienia nowych technologii teleinformatycznych, takich jak telefony komórkowe, wiadomości sms, poczta e-mail oraz internetowe komunikatory[9].
Formularze radiogramów
Typowy formularz wiadomości radiowej (radiogramu) zawierał zazwyczaj:
- nagłówek – który zawierał informacje takie jak: adresat lub sygnał rozpoznawczy radiostacji (znak wywoławczy okrętu, samolotu), numer radiogramu, liczba słów (grup tekstu), data i czas przyjęcia lub dostarczenia, adres odbiorcy (znak rozpoznawczy lub kod radiostacji odbiorczej), kategoria wiadomości (w przypadku wiadomości służbowych, wojskowych: jawna, poufna, tajna)
- tekst wiadomości – podstawowa część radiogramu która stanowi informację dla odbiorcy wiadomości, zapisana tekstem jawnym lub jako informacja zaszyfrowana (do celów wojskowych, dyplomatycznych, wywiadowczych)[10].
Galeria
-
Radiooperator nadaje radiogram na statku TSS Stefan Batory, na ścianie widoczny Znak wywoławczy statku SPYM
-
Radiogram tekstem zaszyfrowanym przez niemiecką maszynę Enigmę, wysłany 19 listopada 1942 z niemieckiego okrętu podwodnego typu VIIC U-264
-
Radiogram Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych informujący o ataku Japończyków na Pearl Harbor w 1941
-
Radiogram z tekstem jawnym, wysłany 3 stycznia 1944 ze statku z wiadomością wiadomość SOS i informacji o ewakuacji ze statku
Uwagi
- ↑ Akt ten utracił moc prawną w Polsce.
Przypisy
- ↑ Jak korzystać z poczty, telegrafu i telefonu, wyd. 1937, Warszawa: Ministerstwo Poczt i Telegrafów, s. 11, 18,19 [dostęp 2026-02-02] (pol.).
- ↑ 4 listopada 1918 r. Polski sygnał w eterze. historia.interia.pl, 2015-11-04. [dostęp 2026-02-03]. (pol.).
- ↑ a b Szymański 1937 ↓, s. 348.
- ↑ Dzień Służby Zagranicznej RP. msz.gov.pl, 12 listopada 2009. [dostęp 2011-02-28].
- ↑ Monitor Polski z 18 listopada 1918, Nr 206, s. 1 skan
- ↑ MPiT 1937 ↓, s. 18,19,20.
- ↑ Usługi telegraficzne, [w:] Dz.U.1986.27.135, „Dziennik Ustaw”, sip.lex.pl, Warszawa, s. 1 [dostęp 2026-02-04] (pol.).
- ↑ MPiT 1937 ↓, s. 132.
- ↑ Witold Ziomek: Ta ostatnia niedziela. Telegram odchodzi do lamusa, nadaliśmy pożegnalne depesze. finanse.wp.pl, 2018-09-30. [dostęp 2026-02-04]. (pol.).
- ↑ Analizowanie Radiogramów. Rozpoznanie. scribd.com. [dostęp 2026-02-03]. (pol.).
Bibliografia
- Radiogram. W: Stanisław Lam: Ilustrowana encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego, t. 8 (P–Sh). Warszawa: Toruńskie Zakłady Graficzne „Zapolex”, 1975, s. 191.
- Jak korzystać z poczty, telegrafu i telefonu. Warszawa: Ministerstwo Poczt i Telegrafów, 1937.
- K Szymański. DWADZIEŚCIA LAT ROZWOJU RADIOTELEGRAFU. „Przegląd Teletechniczny”, 1938. Warszawa: Stowarzyszenie Teletechników Polskich.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.