The Really Useful Group Ltd. (RUG) – spółka producencka założona w 1977 roku przez Andrew Lloyda Webbera. Zajmuje się produkcją teatralną, filmową, telewizyjną, koncertową, merchandisingiem, rejestrowaniem i publikowaniem nagrań muzycznych.

Firma powstała w 1977 roku, kiedy Lloyd Webber, sfrustrowany warunkami umowy z impresario Robertem Stigwoodem, postanowił przejąć większą kontrolę nad zarządzaniem swoją twórczością. Prawa do wszystkich kompozycji i produkcji Lloyd Webbera utworzonych po 1977 są własnością firmy. Nazwa została zainspirowana zwrotem z serii książek dla dzieci The Railway Series (późniejszej inspiracji do stworzenia musicalu Starlight Express), w której lokomotywy są określane jako „Really Useful Engines”.

The Really Useful Group pojawiła się na giełdzie w 1986 roku. Cztery lata później Lloyd Webber wycofał spółkę z giełdy odsprzedając 30% akcji PolyGram. W 1999 kompozytor odkupił 30% udziałów od Universal (który w międzyczasie uzyskał akcje na drodze przekształceń kapitałowych) za 75 mln USD stając się jedynym akcjonariuszem spółki^[1].

Logo firmy to stylizowany scyzoryk szwajcarski w który wkomponowano: klawiaturę, kamerę, trąbkę i pióro symbolizujące główne obszary działania spółki.

Really Useful Theatre Company (RUT) produkuje i zarządza sztukami muzycznymi i musicalami, przede wszystkim (ale nie wyłącznie) napisanymi przez Andrew Lloyda Webbera. Odpowiada również za licencjonowanie swoich produkcji na całym świecie. W latach 90. RUT produkowała głównie własne produkcje, obecnie ponownie nawiązała współpracę z innymi producentami i firmami produkcyjnymi.

Lista produkcji i koprodukcji (dzieła Webbera wytłuszczono):

• Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat – Lloyd Webber / Rice
• Jesus Christ Superstar – Lloyd Webber / Rice
• Evita – Lloyd Webber / Rice
• Tell Me on a Sunday – Lloyd Webber / Don Black
• Cats – Lloyd Webber / T. S. Eliot
• Starlight Express – Lloyd Webber / Richard Stilgoe
• Song and Dance – Lloyd Webber / Don Black
• The Phantom of the Opera – Lloyd Webber / Charles Hart / Stilgoe
• Aspects of Love – Lloyd Webber / Black & Hart
• By Jeeves – Lloyd Webber / Alan Ayckbourn
• Whistle Down the Wind – Lloyd Webber / Jim Steinman
• The Beautiful Game – Lloyd Webber / Ben Elton
• The Woman in White – Lloyd Webber / David Zippel
• Bombay Dreams – Rahman / Black
• The Sound of Music – Richard Rodgers / Oscar Hammerstein II
• Priscilla, królowa pustyni – musical
• Love Never Dies – Lloyd Webber / Elton / Glenn Slater
• The Wizard of Oz
• Daisy Pulls It Off – Denise Deegan
• The Hired Man – Howard Goodall / Melvyn Bragg
• Lend Me a Tenor – Ken Ludwig
• La Bête – David Hirson
• School of Rock – Lloyd Webber, Slater

Really Useful Films jest odpowiedzialny za produkcję filmowych wersji musicali kompozycji Andrew Lloyda Webbera. W katalogu firmy znajdują się następujące produkcje (przede wszystkim telewizyjne i wideo):

• Joseph and the Amazing Technicolour Dreamcoat (1991)^[2]
• Aspects of Love (1993)^[3]
• Cats (1998)^[4]
• Andrew Lloyd Webber: The Royal Albert Hall Celebration (1998)^[5]
• Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat (1999)^[6]
• Jesus Christ Superstar (2000)^[7]
• By Jeeves (2001)^[8]
• Andrew Lloyd Webber: Masterpiece (2002)
• The Phantom of the Opera (2004)^[9] – film kinowy
• Cats (2019)^[10]

The Phantom of the Opera w reżyserii Joela Schumachera z udziałem Gerarda Butlera i Emmy Rossum był nominowany do trzech Oscarów i trzech Złotych Globów

Really Useful Records jest producentem albumów z obsadą musicali Andrew Lloyda Webbera. Od 1986 roku do 1999 roku, Really Useful Records miało wyłączną umowę z PolyGram na wydawanie albumów przez wytwórnię Polydor. Od tego czasu firma dystrybuuje swoje albumy i płyty DVD za pośrednictwem Universal, obecnych właścicieli PolyGram. Oprócz albumów obsadowych Really Useful wyprodukował także albumy dla:

• Marti Webb,
• Sarah Brightman,
• Connie Fisher,
• Andrei Ross
• Michaela Balla.

LW Theatres (dawniej Really Useful Theatres) jest właścicielem i zarządza obecnie sześcioma teatrami West Endu:

• Adelphi
• Cambridge
• Gillian Lynne
• Her Majesty's
• London Palladium
• Royal, Drury Lane

W skład grupy wchodzi także miejsce The Other Palace (dawny St. James Theatre).

Lloyd Webber kupił pierwszy teatr (Palace Theatre) w 1983 roku. W 1999 roku Lloyd Webber wspólnie z NatWest Equity Partners przejęli Stoll Moss, właścicieli 10 londyńskich teatrów (w tym London Palladium i Theatre Royal, Drury Lane) za 85 mln funtów tworząc Really Useful Theatres^[11]. W 2018 roku Really Useful Theatres zmieniło nazwę na LW Theatres, aby uniknąć pomyłek z innymi firmami należącymi do Lloyda Webbera^[12].

• Oficjalna strona Really Useful group
• Oficjalna strona Andrew Lloyda Webbera