Rip-Stop (także: ripstop) – technika wzmacniania tkaniny poprzez dodanie w stałych odstępach dodatkowego, mocniejszego włókna. Tkaninę tego typu można łatwo rozpoznać ze względu na wypukłą kratkę. Zapobiega ona rozdzieraniu się materiału^[1].

W ujęciu technologicznym wątek i/lub osnowa są okresowo wzmacniane grubszą lub podwójną przędzą, tworząc na powierzchni charakterystyczny wzór (najczęściej w formie siatki/kratki), który ogranicza rozchodzenie się powstałego nacięcia lub rozdarcia^[1][2]. W praktyce odstępy między nićmi wzmacniającymi bywają niewielkie (np. rzędu kilku milimetrów), co wpływa zarówno na wygląd, jak i parametry użytkowe tkaniny^[2][3].

Rip-stop jest techniką wytwarzania, a nie nazwą jednego surowca: może być stosowany m.in. w tkaninach z nylonu (poliamidu) oraz poliestru^[4]. Występują również warianty bawełniane i mieszankowe (np. poliester–bawełna), spotykane m.in. w odzieży roboczej i technicznej^[5].

W kontekście odzieży taktycznej i wojskowej spotyka się m.in. tkaniny typu NyCo (mieszanki nylonu i bawełny), które łączą komfort bawełny z wytrzymałością włókien poliamidowych; przykładem są komercyjne odmiany określane jako Cordura^® Nyco^[6].

Cechą tkanin rip-stop jest podwyższona odporność na rozdzieranie. Dzięki okresowym wzmocnieniom drobne uszkodzenia mają mniejszą tendencję do powiększania się^[1][2]. Konkretne parametry (np. gramatura, przepuszczalność powietrza, odporność na ścieranie czy szybkość schnięcia) zależą od użytego surowca, konstrukcji przędzy oraz wykończenia tkaniny^[5][6].

Rip-stop bywa stosowana w wyrobach, w których istotna jest stosunek wytrzymałości do masy oraz ograniczanie skutków przypadkowego przebicia lub nacięcia, m.in. w elementach ekwipunku turystycznego i outdoorowego (np. namiotach, plecakach) oraz w odzieży użytkowej i technicznej^[4][7]. Spotykana jest także w zastosowaniach spadochronowych oraz w wyrobach, w których wymagane są tkaniny o kontrolowanej przepuszczalności powietrza^[8][9].