Roman Stopa
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: językoznawstwo, afrykanistyka | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1927 – językoznawstwo |
| Profesura |
1962 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Stanowisko |
profesor nadzw. 1958, prof. zw. 1962 |
Roman Stopa (ur. 8 lipca 1895 w Woli Batorskiej, zm. 15 kwietnia 1995 w Krakowie) – polski językoznawca, afrykanista, folklorysta[1].
Życiorys
Uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Bochni, gdzie rozwijał swoje zamiłowanie do muzyki i języków. Maturę zdał w 1914 roku. Po rocznej służbie w armii austro-węgierskiej rozpoczął w 1915 studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, w Katedrze Filologii Klasycznej. Oprócz łaciny i greki opanował języki niemiecki, angielski i francuski. W tym czasie zarabiał na utrzymanie korepetycjami, pracował też w kopalni soli w Wieliczce. Po ukończeniu studiów 1919 (absolutorium 1920) pracował początkowo jako guwerner następnie przez kilka lat jako nauczyciel gimnazjalny, kolejno w Częstochowie, Skierniewicach i Żyrardowie. W roku 1927 uzyskał stopień doktora, a jego praca "Uznaczeniowienie dźwięków indoeuropejskiej jedności językowej jako przykład powszechnych procesów mowotwórczych" wzbudziła żywą dyskusję, wykraczającą daleko poza mury krakowskiej uczelni. Po doktoracie kontynuował pracę nauczyciela gimnazjalnego w Mikołowie, a następnie w Nowym Targu i Żywcu[1].
Na początku 1935 r. Roman Stopa otrzymał roczne stypendium Funduszu Kultury Narodowej im. J. Piłsudskiego. Przyznane środki dały mu możliwość podjęcia badań w pd.-zach. Afryce, gdzie ostatecznie przebywał przez dziewięć miesięcy. Podróż Stopy na tereny obecnej Namibii, Botswany i Republiki Południowej Afryki trwała od lutego do grudnia 1935[1]. Od 1962 pracował jako profesor UJ. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].
Badania naukowe
Był wybitnym polskim specjalistą w zakresie języków mlaskowych, uczniem językoznawcy prof. Jana Michała Rozwadowskiego. W latach 1935–1936 prowadził badania językowe i folklorystyczne wśród Buszmenów i Khoikhoi (Hotentotów) w Afryce Południowo-Zachodniej[1]. Był wykładowcą języków afrykańskich: suahili, hausa, ewe, hotentockich, buszmeńskich. Był również wykładowcą muzykologii porównawczej Afryki.
Był autorem wielu prac, m.in.:
- Teksty hotentockie (1936)
- Die Schnalze (1939)
- Hotentoci (Kraków 1949)
- Mały słownik suahilijsko-polski i polsko-suahilijski (1966 wspólnie z B. Garlickim)
- Structure of Bushman and its traces in Indo-European (1972)
- Spod chłopskiej strzechy na katedrę uniwersytetu – wspomnienia (wyd. 1: Kraków 1987; wyd. 2 [obszerniejsze]: Kraków 1995)
- Studies in African Languages (1993)
Przypisy
- ↑ a b c d Roman Stopa - ETNOznawcy [online], etnoznawcy.pl [dostęp 2026-07-16].
- ↑ Jan Wiktor Tkaczyński (red.), Pro Memoria III. Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa 1803-2017, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2018, s. 277, ISBN 978-83-233-4527-5.
Bibliografia
- Wielka Encyklopedia PWN (tom 26) z 2005
- Żaden człowiek nie jest samotną wyspą
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.