Ron Newman

Pełne imię i nazwisko	Ronand Vernon Newman
Data i miejsce urodzenia	19 stycznia 1936 Fareham
Data i miejsce śmierci	27 sierpnia 2018 Tampa
Wzrost	176 cm
Pozycja	pomocnik
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole do 1955 Woking 1955–1961 Portsmouth 108 (21) 1961–1962 Leyton Orient 14 (1) 1962–1963 Crystal Palace 6 (0) 1963–1967 Gillingham 93 (20) 1967–1968 Atlanta Chiefs 34 (4) 1968–1974 Dallas Tornado 20 (2) 1979 Fort Lauderdale Strikers 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna 1968–1969 Dallas Tornado (asystent) 1969–1975 Dallas Tornado 1976 Los Angeles Skyhawks 1977–1979 Fort Lauderdale Strikers 1980 Miami Americans 1980–1993 San Diego Sockers 1994 Arizona Sandsharks 1996–1999 Kansas City Wizards
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons

Ronald Vernon Newman (ur. 19 stycznia 1936 w Farehamie, zm. 27 sierpnia 2018^[1]) – angielski piłkarz grający na pozycji pomocnika, trener amerykańskich klubów.

Urodził się niedaleko Portsmouth. Karierę piłkarską rozpoczął w Woking F.C., następnie grał w Portsmouth, Leyton Orient, Crystal Palace i Gillingham^[2]. W 1967 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby grać w Atlanta Chiefs występującej w NPSL, gdzie został wybrany do jedenastki ligi w tym samym roku. W 1968 roku został zawodnikiem Dallas Tornado, w którym występował do 1974 roku. Karierę piłkarską zakończył w 1979 roku w Fort Lauderdale Strikers.

Karierę trenerską rozpoczął w 1968 roku jako asystent trenera w Dallas Tornado kontynuując jednocześnie karierę piłkarską. Rok później, w 1969 roku został pierwszym trenerem tego zespołu, którym był do 1975 roku. W czasie pobytu w Dallas Ron Newman sięgnął po mistrzostwo USA w sezonie 1971 oraz był w tym samym roku wybrany najlepszym trenerem NASL.

W 1976 roku trenował Los Angeles Skyhawks występującej w ASL, z którym w tym samym roku wygrał ligę oraz został wybrany najlepszym trenerem ligi ASL, będąc tym samym jedynym trenerem, który ma w swoim dorobku tytuły mistrzowskie NASL i ASL. W 1977 roku wrócił do NASL, gdzie w latach 1977–1979 trenował Fort Lauderdale Strikers, a w czasie pobytu w tym klubie został wybrany najlepszym trenerem NASL w 1977 roku^[3].

W lipcu 1980 roku został trenerem San Diego Sockers, którym był aż do 1993 roku. Z tym klubem święcił jego największe sukcesy w halowej piłce nożnej. Był dwukrotnym halowym mistrzem USA: w 1982 i 1984 roku oraz osiem razy wygrywał rozgrywki MISL. W 1984 roku został wybrany najlepszym trenerem w edycji 1984 (ostatniej edycji NASL w historii)

W 1995 roku została założona liga MLS, a Ron Newman został pierwszym trenerem zatrudnionym przez klub MLS – Kansas City Wizards. Z The Wizards wygrał w 1997 roku Wschodnią Dywizję. Ron Newman na emeryturę przeszedł w 1999 roku mając ze sobą trenerski rekord wszech czasów (753 zwycięstwa – 296 remisów – 27 porażek).

Został wprowadzony do National Soccer Hall of Fame (Galeria Sław Piłki Nożnej w USA) w 1992 roku. Został wprowadzony do Dallas Walk of Fame w 2006 roku. Został również powołany do San Diego Hall of Champions^[4], jak również do Atlanta Soccer Hall of Fame. Trofeum za zwycięstwo w PASL zostało nazwane imieniem Rona Newmana – Ron Newman Cup po tym, jak został uhonorowany przez San Diego Sockers za zasługi dla tego klubu 7 stycznia 2012^[5].

Był żonaty, miał syna Guya. Ron Newman trenował swojego syna podczas pobytu w Fort Lauderdale Strikers, Miami Americans i San Diego Sockers. Guy Newman pracował w sztabie szkoleniowym swojego ojca, gdy ten był trenerem San Diego Sockers i Kansas City Wizards.

Leyton Orient

• awans do I ligi angielskiej: 1962

Dallas Tornado

• Mistrz USA: 1971

Dallas Tornado

• Halowy mistrz USA: 1971

Los Angeles Skyhawks

• Mistrz ALS: 1976

San Diego Sockers

• Halowy USA: 1982, 1984
• Mistrz MISL: 1983, 1985–1986, 1988–1992

• Jedenastka NPSL: 1967
• Trener Roku w NASL: 1971, 1977, 1984
• Trener roku w ALS: 1976

• Ron Newman w bazie NASL (ang.)