Rotatank

Rotatank
Dane podstawowe
Państwo

 Wielka Brytania

Typ pojazdu

czołg latający

Historia
Prototypy

1942

Dane techniczne
Dane operacyjne

Rotatank – niezrealizowany projekt brytyjskiego czołgu latającego z okresu II wojny światowej.

Historia

W okresie II wojny światowej w Wielkiej Brytanii w odpowiedzi na udane operacje powietrznodesantowe niemieckich Fallschirmjäger zaprojektowano szereg szybowców[1] w tym General Aircraft Hamilcar zdolny do przenoszenia lekkich czołgów M22 Locust czy Tetrarch Mk VII[2]. Już w 1942 zdawano sobie sprawę, z niewielkiej wartości bojowej czołgów lekkich na nowoczesnym polu boju i rozpoczęto poszukiwania innych sposobów dostarczenia większych czołgów mających stanowić wsparcie własnych sił powietrznodestanowych[3]. Rozważano między innymi zaprojektowanie większych szybowców, które mogłyby zabierać na pokład 15-tonowe czołgi M5 Stuart, z czego jednak szybko zrezygnowano, ponieważ M5 był uzbrojony w taką samą 37-milimetrową armatę jak M22 i pomimo nieco grubszego opancerzenia nie był pojazdem o znacznie większej wartości bojowej[3].

W 1942 opracowano eksperymentalny wiroszybowiec o nazwie Hafner Rotabuggy, który powstał jako modyfikacja popularnego jeepa[3][4]. W grudniu 1942 wynalazca Rotabuggy, Raoul Hafner zaproponował zbudowanie podobnego wiroszybowca w oparciu o czołg piechoty Valentine[3]. Hafner opracował potężny wirnik o średnicy 152 stóp (46 m) i niewielki stabilizujący ogon, które miały być przymocowane do Valentine’a[3]. Przed startem wirnik byłby rozpędzany silnikiem czołgu, a sam czołg byłby wyciągany w powietrze przez dwa samoloty – Douglasa DC-3 holującego Halifaksa, który holowałby z kolei czołg[3]. Wyliczone, że całkowita masa wirnika i konstrukcji nośnej czołgu nie przekraczałaby 5000 funtów (ok. 2300 kg)[3]. Podstawową zaletą takiego wiroszybowca w porównaniu z innymi czołgami latającymi opracowanymi w tym okresie (Maeda Ku-6, Antonov A-40, Baynes Bat) byłaby znacznie niższa prędkość lądowania[3].

Projekt nie został nigdy zrealizowany[3].

Przypisy

  1. T.B.H. Otway: The Second World War 1939-1945 Army – Airborne Forces. s. 21.
  2. Keith Flint: Airborne Armour. s. 37.
  3. a b c d e f g h i Keith Flint: Airborne Armour. s. 54-55.
  4. Steven J. Zaloga, Hugh Johnson: Jeeps 1941-45. s. 37-38.

Bibliografia

  • Keith Flint: Airborne Armour: Tetrarch, Locust, Hamilcar and the 6th Airborne Armoured Reconnaissance Regiment 1938-50. Helion Pub, 2010. ISBN 978-1906033804.
  • T.B.H. Otway: The Second World War 1939-1945 Army – Airborne Forces. Imperial War Museum, 1990. ISBN 0-901627-57-7.
  • Steven J. Zaloga, Hugh Johnson: Jeeps 1941-45. Osprey. ISBN 1-84176-888-X.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.