Sainer, właśc. Przemysław Blejzyk (ur. 1988 w Łodzi) – polski artysta wizualny, malarz i muralista. Zajmuje się malarstwem, muralem oraz sztuką cyfrową. Międzynarodową rozpoznawalność zdobył m.in. dzięki wielkoformatowym realizacjom tworzonym wspólnie z Mateuszem Gapskim (pseud. Bezt) jako duet Etam Cru^[1].

Przemysław Blejzyk urodził się w 1988 roku w Łodzi. Ukończył Wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. W czasie studiów poznał Mateusza Gapskiego, z którym rozpoczął wspólne realizacje ścienne. Artysta mieszka i pracuje w Gdyni^[2][3].

Jako nastolatek zainteresował się kulturą graffiti, uczestniczył w jamach graffiti i uczył się pracy ze sprayem i farbami. Od początku bardziej interesowały go przedstawienia figuratywne i portrety niż klasyczne liternictwo graffiti. Pseudonim Sainer wywodzi się z wcześniejszego tagu „Sain”; około 2007–2008 roku artysta zaczął posługiwać się nazwą Sainer, równocześnie stopniowo przechodząc od liter do przedstawień postaci^[4][5].

Podczas studiów w łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych Sainer rozpoczął współpracę z Mateuszem Gapskim, działającym pod pseudonimem Bezt. Artyści zaczęli wspólnie tworzyć murale jako Etam Cru. Nazwa „Etam” była wcześniej używana przez Bezta i jego współpracownika, a po rozpoczęciu współpracy z Sainerem została zachowana jako nazwa duetu^[6].

Etam Cru zdobyło międzynarodową rozpoznawalność dzięki monumentalnym muralom realizowanym w przestrzeni publicznej. Wielkoformatowe kompozycje duetu charakteryzowały się szczegółowymi przedstawieniami figuratywnymi, elementami realizmu magicznego oraz inspiracjami komiksem, ilustracją, anime i klasycznym malarstwem. Sainer i Bezt zrealizowali kilkadziesiąt murali w różnych częściach świata^[7].

Współpraca w ramach Etam Cru nie oznaczała rezygnacji z indywidualnego języka artystycznego obu twórców. Sainer wskazywał, że wspólne realizacje doprowadziły do wykształcenia swoistego stylu Etam, podczas gdy obaj artyści równolegle rozwijali własną twórczość. W rozmowach dotyczących działalności duetu Sainer podkreślał również znaczenie samego malarstwa i kompozycji, dystansując się od traktowania obrazów przede wszystkim jako nośników jednoznacznej narracji^[8].

Od około 2016 roku w twórczości Sainera nastąpiła wyraźna zmiana. Artysta zaczął odchodzić od szczegółowych przedstawień postaci na rzecz pejzażu i malarstwa plenerowego. Coraz większego znaczenia nabierały kompozycja, kolor oraz relacje pomiędzy formami. Portret i drobiazgowy detal były stopniowo zastępowane przez syntetycznie przedstawiane krajobrazy i plamy barwne^[9].

W swojej późniejszej praktyce Sainer rozwija zainteresowanie formalnymi procesami zachodzącymi w malarstwie, muralu i sztuce cyfrowej. Analizuje mechanizmy przedstawiania natury i krajobrazu, wykorzystując je do budowania wieloelementowych kompozycji oraz poszukiwania nowych sposobów przedstawiania rzeczywistości^[10].

Istotną rolę w jego twórczości odgrywa kolor. Artysta zestawia różne języki formalne, buduje wielowarstwowe kompozycje i bada relacje między malarstwem a muzyką. Inspiruje się m.in. polskim koloryzmem oraz tradycją malarstwa pejzażowego, odnosząc je jednocześnie do współczesnego sposobu odbierania obrazów i kultury wizualnej^[11].

W kolejnych projektach Blejzyk rozszerzył swoją praktykę również o sztukę cyfrową i generatywną. Łączy tradycyjne malarstwo z cyfrowymi metodami tworzenia obrazu, badając zależności między formą, kolorem, ruchem i czasem. Przykładem tych poszukiwań stał się projekt wystawienniczy „Kolorganism”, w którym obrazy, wydruki cyfrowe i animacja zostały potraktowane jako elementy jednej struktury wizualnej^[12].

Jedną z realizacji Sainera w Łodzi jest mural „Primavera” przy ul. Uniwersyteckiej 12, powstały w 2012 roku w ramach działalności Fundacji Urban Forms. Prace artysty – zarówno indywidualne, jak i wykonywane wspólnie z Beztem – powstawały także poza Polską, m.in. w innych krajach Europy, Stanach Zjednoczonych i Australii^[13].

Realizacje muralowe miały znaczący wpływ na rozwój warsztatu artysty. Sainer wskazywał, że duża skala daje mu możliwość swobodnej pracy z kompozycją i umieszczania monumentalnych postaci w zastanej przestrzeni miejskiej. Często pozostawiał istniejące tło budynku, wprowadzając do niego elementy nieobecne wcześniej w danym miejscu^[14].

Sainer prezentował indywidualną twórczość w Polsce i za granicą. Wśród jego wystaw znalazły się m.in. prezentacje w Paryżu w 2013 i 2017 roku, wystawa w Rouen w 2022 roku oraz wystawa w Muzeum Narodowym w Gdańsku w 2023 roku. Jego prace były także prezentowane na wystawach zbiorowych, m.in. w Petit Palais w Paryżu, Hive Center for Contemporary Art w Pekinie, Mirus Gallery w Denver oraz Colab Gallery w Weil am Rhein.^[15]

W 2019 roku w Brain Damage Gallery w Lublinie odbyła się indywidualna wystawa „Modulations”. Artysta uczestniczył również w projektach i wystawach związanych ze sztuką miejską, m.in. „Graffiti vs Street Art”, „Polish Urban Art”, „All My City Festival” oraz jubileuszowej wystawie „From the Roots to the Fruits”^[16].

W 2023 roku Muzeum Narodowe w Gdańsku zorganizowało wystawę „SAINER. KOL∞R”. Ekspozycja przedstawiała ewolucję języka artystycznego Sainera oraz jego zainteresowanie kolorem, pejzażem i relacjami między malarstwem a muzyką^[17].

W 2024 roku jego prace znalazły się na wystawie zbiorowej w paryskim Petit Palais – Musée des Beaux-Arts de la Ville de Paris. Rok później w wiedeńskim Künstlerhaus zaprezentowano pierwszą indywidualną wystawę artysty w Austrii – „Kolorganism”. Ekspozycja odbyła się w ramach zagranicznego programu kulturalnego polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej^[18].

Wczesne wielkoformatowe realizacje Sainera i Etam Cru łączyły szczegółowe przedstawienia figuratywne z elementami surrealizmu i realizmu magicznego. W późniejszej twórczości Sainera coraz większą rolę zaczęły odgrywać pejzaż, syntetyczna forma oraz autonomiczne oddziaływanie koloru^[19].

Współczesna praktyka artysty obejmuje dialog z tradycją malarską oraz eksperymentowanie z nowymi mediami. W jego twórczości wskazywane są odniesienia do impresjonizmu, fowizmu i polskiego koloryzmu, a jednocześnie zainteresowanie sposobem, w jaki współczesny odbiorca funkcjonuje w świecie intensywnego przepływu obrazów i informacji wizualnych^[20].

• Oficjalna strona Sainera