Silog – zbiorcza nazwa posiłków śniadaniowych wywodzących się z kuchni filipińskiej.

Ich podstawę stanowi kombinacja smażonego ryżu doprawionego czosnkiem oraz smażonego jajka^[1][2]. Od tagalskich nazw tych właśnie składników (odpowiednio sinangag na kanin i itlog) pochodzi nazwa tychże potraw. Podaje się je z dodatkami, tworząc odrębne warianty posiłku. Prawdopodobnie najbardziej popularny jest tapsilog podawany z marynowaną wołowiną lub wieprzowiną^[3]. Longsilog zawiera dodatkowo longganisę, rodzaj filipińskiej kiełbasy^[4]. Hotsilog to kombinacja hot doga ze składnikami wyjściowymi^[5]. Adosilog jest zestawem złożonym z adobo, filipińskiego dania narodowego, smażonego ryżu oraz smażonego jajka^[6][7]. Istnieją także takie warianty jak sisilog, zawierający sisig, spamsilog, uwzględniający tak zwany spam, czy wreszcie tocilog^[8][9]. Dodatkowo tuyosilog to silog z suszoną oraz zakonserwowaną dzięki dodaniu soli rybą^[10].

Silogi spożywa się czasem dodając do nich nieco octu^[11]. Do przygotowanego posiłku może być podany świeży pomidor lub inne warzywo^[12]. Innym dodatkiem bywa tak zwana acharang papaya, czyli marynowana zielona papaja^[13][14].

Potrawy te stanowią część filipińskiej kultury, od lat 80. XX wieku stając się istotną częścią kulinarnego krajobrazu archipelagu^[15]. Najprawdopodobniej wszystkie wywodzą się od tapsiloga, stworzonego przez Vivian del Rosario^[16][17]. Przygotowywane w filipińskich domach oraz w jadłodajniach. Ich sprzedażą zajmują się tapsilogany^[18]. Za pierwszy lokal tego typu uważa się powstały w 1986 w Quezon City Tapsi ni Vivian. Jego właścicielką jest del Rosario^[19]. W obszarze metropolitalnym Manili silogi stanowią typowe i regularnie wybierane śniadanie^[20]. Filipińczycy konsumują je także o innych porach dnia^[21].

Posiłki te spożywane są również przez Filipińczyków żyjących w diasporze, między innymi w Australii i Stanach Zjednoczonych^[22][23].

• Paraluman S. Aspillera, Yolanda Canseco Hernandez: Basic Tagalog for Foreigners and Non-Tagalogs. Tokyo, Rutland, Singapore: Tuttle Publishing, 2007. ISBN 978-0-8048-3837-5. (ang.).