Statues

Wykonawca	Hüsker Dü
Strona B	„Amusement”
Wydany	styczeń 1981[1]
Nagrywany	sierpień 1980 w Blackberry Way Studios (Minneapolis, Minnesota)[1]
Gatunek	punk rock, post-punk[2]
Długość	4:14
Wydawnictwo	Reflex Records[2]
Producent	Hüsker Dü, Colin Mansfield[3]
Format	7"[2]
Autor	Grant Hart[4]
Chronologia
— „Statues” (1981) „In a Free Land” (1982)

Statues – utwór amerykańskiego zespołu punkrockowego Hüsker Dü, napisany przez Granta Harta. Wydany w styczniu 1981 roku jako pierwszy singel zespołu, z utworem „Amusement” na drugiej stronie.

Produkcją i dystrybucją singla zajęło się niezależne wydawnictwo Reflex Records, założone przez członków zespołu.

Hüsker Dü zasłynęli w rodzinnym Minneapolis jako grupa grająca szybki i agresywny hardcore punk^[5]. W mieście tym, po upadku zespołu The Suicide Commandos muzyka punkrockowa wyszła z mody^[6]. W wywiadzie dla fanzinu Smash!, wokalista i gitarzysta grupy, Bob Mould przyznał, że „Pojawiliśmy się jakby znikąd, grając naprawdę szybki punk i ludzie nienawidzili tego”^[7]. Poza tym, doszło do sytuacji, w której zespół, grając koncert we własnym mieście został poproszony o przerwanie występu z powodu zbyt dużego hałasu^[5]. Grupa wybrała więc na pierwszy singel swoje dwa najwolniejsze utwory^[8].

W sierpniu 1980 roku muzycy nagrali kilka utworów podczas sesji w studiu Blackberry Way w Minneapolis. Po rekomendacji producenta Colina Mansfielda zdecydowano, że na pierwszą płytę zespołu trafi „Statues”. Ze względów finansowych odrzucono pomysł wydania minialbumu, dołączając do singla nagrany na żywo „Amusement”^[3].

Utwór utrzymany jest w robotycznym i wyalienowanym tonie. Mocna linia basowa inspirowana jest muzyką Public Image Ltd, który był jednym z ulubionych zespołów Boba Moulda^[9]. Tekst opowiada o przybieraniu przez ludzi póz. Michael Azerrad w książce Our Band Could Be Your Life scharakteryzował brzmienie utworu, wyliczając „transowy bas”, „nieskładną gitarę” oraz „zakopany, zawodzący wokal” Granta Harta^[9]. Byron Coley z czasopisma New York Rocker nazwał piosenkę „orką w stylu The Fall”^[10].

Autorem okładki singla był perkusista i wokalista zespołu, Grant Hart^[11]. Jest to fotomontaż powstały z zestawienia kilkunastu fotografii Mao Zedonga^[12]. Wizerunek przywódcy Chińskiej Republiki Ludowej pojawił się także na okładce minialbumu Metal Circus z 1983 roku, jako odwołanie do singla^[13]. Nieznany jest motyw wyboru oprawy graficznej, choć muzycy podkreślali, że nie chcą być uznawani za stereotypowy zespół hardcore punkowy^[5] oraz „Próbują nakłonić ludzi do myślenia (...) nie do anarchii, kapitalizmu, komunizmu”^[14]. Co więcej, zespół wielokrotnie krytykował własne środowisko, zarówno w wywiadach^{[14][15][16][17][18]}, jak i w tekstach utworów^[a].

Zainteresowanie grupą wyraziło miejscowe wydawnictwo Twin/Tone Records. Ostatecznie wytwórnia zrezygnowała z wydania singla, gdyż jeden z współwłaścicieli czuł zbyt duże podobieństwo do zespołu Public Image Ltd^[9]. W odpowiedzi na to członkowie grupy, wspólnie z producentem Terrym Katzmanem założyli Reflex Records^[19]. Muzycy, w celu wydania singla zaciągnęli kredyt w wysokości 2000 dolarów^[9]. Ostatecznie „Statues” ukazało się na rynku w styczniu 1981 roku, w nakładzie 2500 kopii^[1].

Singel zdobył pochlebne recenzje w prasie, m.in. w czasopismach New York Rocker, Take It, City Pages^[9][20] i Noise^[21]. Serwis internetowy AllMusic ocenił płytę na 2.5 gwiazdki, w skali od 0.5 do 5^[22]. Patrick R. Smith w eseju dla magazynu Stargreen napisał „lo-fi, niskobudżetowy singel to dokument punkowy w najprawdziwszym tego słowa znaczeniu”^[23]. W 1993 roku „Statues” został umieszczony na kompilacji utworów różnych artystów Faster & Louder - Hardcore Punk, Vol. 1^[24], a siedem lat później na Pop Indie^[25]. Ian MacKaye z grupy Minor Threat skrytykował singel za pretensjonalność i zbyt wolne tempo^[26].

Utwór istnieje w trzech wersjach. Oryginalna, nagrana i zmiksowana przez Colina Mansfielda zawierała na końcu efekt echa, powtarzającego ostatnią sylabę utworu^[3]. Wersja ta, po raz pierwszy zaprezentowana na minialbumie Amusement z 2013 roku, trwała 4 minuty i 29 sekund^[27]. Pierwsza znana wersja utworu, wydana na singlu w 1981 roku nie zawierała końcowego echa, co poskutkowało czasem trwania o 15 sekund krótszym od oryginału^[2]. Zremasterowana i zremiksowana wersja, umieszczona na kompilacji Everything Falls Apart and More z 1993 miała 8 minut i 45 sekund długości^[4].

Strona pierwsza

Strona druga

• Grant Hart – perkusja, wokal
• Bob Mould – gitara elektryczna, wokal
• Greg Norton – gitara basowa, wokal

Produkcja

• Hüsker Dü – producent
• Steve Fjelstad – inżynier dźwięku
• Colin Mansfield - producent

• Michael Azerrad: Our Band Could Be Your Life: Scenes from the American Indie Underground, 1981–1991. Little, Brown and Company, 2001. ISBN 0-316-78753-1. (ang.).

• Statues w serwisie Discogs