Suspensorium


Suspensorium (łac. suspensus „zawieszony”) – dodatek do męskiego stroju popularny w średniowieczu[1].
Pojawił się w wieku XV jako odpowiedź na nowe trendy w modzie męskiej, skrócenie elementów ubioru męskiego, tuniki i dubletu, co skutkowało odsłonięciem genitaliów i spotykało się ze słowami krytyki ze strony pruderyjnej części społeczeństwa[1].
W roku 1429 włoski ksiądz w kazaniu skrytykował rodziców ubierający swoich synów w „dublet sięgający tylko pępka i pończochy z małym skrawkiem z przodu i z tyłu, tak iż pokazują dużo ciała sodomitom”, a w roku 1463 angielski parlament zarządzeniem nakazał mężczyznom zakrywać „swoje intymne członki i pośladki”[1].
Odpowiedzią na krytykę było wprowadzenie do stroju elementu w postaci trójkątnego skrawka materiału wszywanego w pończochy na dole i tunikę u góry, mającego zapewnić osłonięcie genitaliów i zachowanie skromności. Z czasem zaczęto dla wygody wypełniać suspensorium wyściółką, co prowadziło do jego powiększenia. W dalszym czasie suspensoria zaczęto ozdabiać haftem, jedwabnymi lub aksamitnymi nićmi, a także klejnotami i jeszcze bardziej powiększać. Stawały się one coraz bardziej okazałe, widoczne i zaczęto je kształtować fallicznie ku górze. W wieku XVI suspensorium osiągnęło imponujące rozmiary, a także uczyniono je elementem zbroi[1] ochraniającym męskie genitalia, łatwym do zdjęcia w celu wykonania czynności fizjologicznych[2].
Popularność suspensorium trwała do drugiej połowy XVI wieku, na początku XVII wieku zaczęło być wypierane przez nowe trendy w modzie. W XIX wieku uznano je za żenujący element stroju, do tego stopnia, że suspensoria znajdujące się w kolekcji jednego z wiktoriańskich muzeów skatalogowano jako poduszki naramienne[3].
Współcześnie podpaska mosznowa noszona jest przy chorobach jąder oraz przez sportowców w celu ochrony genitaliów (np. przez hokeistów czy bokserów). Składa się z ochraniacza przymocowanego tasiemkami do opaski otaczającej biodra.
W roku 1971 Stanley Kubrick wykorzystał suspensorium w stroju postaci gangu gwałcicieli w filmie Mechaniczna pomarańcza[3].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d Morris 2022 ↓, s. 90.
- ↑ red. J. Takowski, Słownik wyrazów obcych PWN, PWN, Warszawa 1980, ISBN 83-01-00521-1
- ↑ a b Morris 2022 ↓, s. 91.
Bibliografia
- Desmond Morris: Mowa ciała w sztuce. Pozy i gesty. Anna Wojcowicz-Narloch tłumaczenie. Wyd. I. Warszawa: Arkady, 2022. ISBN 978-83-213-5144-5.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.