Type 60
.jpg) Typ 60 z działami w pozycji transportowej. | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ pojazdu | |
| Załoga |
3 |
| Historia | |
| Prototypy |
1956–1960 |
| Produkcja |
1960–1977 |
| Egzemplarze |
252 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
Diesel, 110 lub 150 KM |
| Poj. zb. paliwa |
140 L |
| Pancerz |
14 mm, stalowy |
| Długość |
4,3 m |
| Szerokość |
2,23 m |
| Wysokość |
1,59 m |
| Prześwit |
0,35 m |
| Masa |
8000 kg |
| Moc jedn. |
15 KM/t |
| Osiągi | |
| Prędkość |
55 km/h |
| Zasięg pojazdu |
130 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2× działo bezodrzutowe M40 kalibru 105 mm 2× wielkokalibrowy karabin maszynowy M8C kalibru 12,7 mm | |
| Użytkownicy | |
| Japonia | |
Typ 60 – japoński lekki niszczyciel czołgów uzbrojony w dwa działa bezodrzutowe 105 mm M40. Wprowadzony do uzbrojenia na początku lat 60. XX wieku.
Opis konstrukcji
W połowie lat 50. Japońskie Lądowe Siły Samoobrony zakontraktowały dwa prototypy na lekkie, wysoce mobilne niszczyciele czołgów od dwóch firm – Komatsu (prototyp SS1) i Mitsubishi (prototyp SS2). Nowy pojazd był uzbrojony w dwa amerykańskie działa bezodrzutowe 105 mm M40 oraz dwa wielkokalibrowe karabiny samopowtarzalne M8C, o takiej samej trajektorii lotu pocisku co działa. Pojazd napędzał sześciocylindrowy silnik wysokoprężny o mocy 110 KM. We wczesnym okresie rozwoju pojazdu istniały także prototypy z czterema działami (co najmniej jedna sztuka się zachowała do dziś). W założeniu Typ 60 miał być używany w zasadzkach przeciwko wrogim pojazdom opancerzonym, dlatego zachowano maksymalnie niską sylwetkę pojazdu. Podczas transportu działa można było obniżyć. Od 1974 r. w pojazdach montowano mocniejsze silniki Komatsu SA4D105, chłodzone powietrzem i o mocy 150 KM.
Dowódca pojazdu siedzi po lewej stronie pojazdu, jego siedzenie jest przymocowane do dział. Z uzbrojenia można strzelać w opuszczonej pozycji, lecz jego ruch poziomy ogranicza się do 20°, elewacja do +10°, a depresja do -5°. Po podniesieniu uzbrojenia mechanizm obrotu dział pozwala broni na obrót o 30° w każdą stronę. Ładowniczy siedzi po lewej stronie dowódcy i musi wyjść przez otwierany z tyłu właz, aby przeładować działa bezodrzutowe, gdy znajduje się na górze pokładu silnika lub za pojazdem.
Bibliografia
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.
- Chris McNab: Military Vehicles. 2003: Grange Books, s. 53. ISBN 1-84013-539-5. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.