Zobacz też: inne znaczenia.

Vanity

Imię i nazwisko	Denise Katrina Matthews[1]
Pseudonim	Denise Matthews–Smith, D.D. Winters
Data i miejsce urodzenia	4 stycznia 1959[1] Niagara Falls
Data i miejsce śmierci	15 lutego 2016[1] Fremont
Gatunki	pop, R&B, soul, funk, disco
Zawód	piosenkarka, autorka tekstów, tancerka, modelka, aktorka, ewangelistka
Aktywność	1977–1997
Wydawnictwo	Motown, A&M, Geffen, Warner Records
Powiązania	Vanity 6, Prince, Apollonia 6
Multimedia w Wikimedia Commons

Vanity, właśc. Denise Katrina Matthews^[1][2] (ur. 4 stycznia 1959 w Niagara Falls, zm. 15 lutego 2016 w Fremont) – kanadyjska piosenkarka, autorka tekstów, tancerka, modelka i aktorka, która z czasem porzuciła się karierę muzyczną i aktorską, aby skoncentrować się na ewangelizacji^[3].

Jej kariera estradowa trwała od wczesnych lat 80. do połowy lat 90. W latach 1981–1983 była wokalistką kobiecego trio Vanity 6. Była znana z hitu R&B / funk „Nasty Girl” z 1982. Kariera muzyczna Vanity obejmowała również dwa solowe albumy wytwórni Motown Records – Wild Animal (1984) i Skin on Skin (1986), a także piosenki – „Pretty Mess” (1984), „Mechanical Emotion” (1985), „Under the Influence” (1986) oraz „Undress” (1988) z filmu Szalony Jackson^[4].

Miała także udaną karierę filmową, występując w filmach Ostatni smok (The Last Dragon, 1985), Ostra rozgrywka (52 Pick-Up, 1986) i Szalony Jackson (1987)^[5]. W latach 80. i na początku lat 90. pojawiła się w wielu czasopismach na całym świecie^[6].

Zmarła 15 lutego 2016 w wieku 57 lat z powodu niewydolności nerek^[7].

Urodziła się w Niagara Falls^[8] w Ontario jako córka Helgi Senyk i Levii Jamesa Matthewsa^[9]. Jej matka była pochodzenia polskiego, niemieckiego i żydowskiego, urodziła się w Niemczech, podczas gdy jej ojciec był pochodzenia afroamerykańskiego i urodził się w Wilmington w Karolinie Północnej^[10]. Matthews miał dwie siostry, Patricię i Renay. W 1993 ujawniła Jetowi, że jej ojciec znęcał się fizycznie i słownie przez lata. Nadużycie sprawiło, że miała negatywny obraz siebie. „Przez 15 lat bardzo mnie bił. Chciałbym widzieć mojego ojca w niebie, ale nie chcę. Jest w piekle” – powiedziała.

Vanity zaczęła brać udział w lokalnych konkursach piękności, zanim przeprowadziła się do Toronto, gdzie podjęła pracę jako modelka^[7]. W 1977 zdobyła tytuł Miss Niagara Hospitality, a następnie w 1978 rywalizowała podczas wyborów Miss Kanady. W wieku 17 lat przeprowadziła się do Nowego Jorku, aby kontynuować karierę. Podpisała umowę z Zoli Model Agency. Ponieważ była niskiego wzrostu, jej kariera modelki była ograniczona do reklam i sesji zdjęciowych i nie obejmowała pracy na wybiegu. Wystąpiła w reklamach pasty do zębów Pearl Drops, zanim ukończyła sesję zdjęciową w Japonii.

Zadebiutowała na kinowym ekranie pod pseudonimem D.D. Winters z Benem Johnsonem i Jamie Lee Curtis w slasherze Rogera Spottiswoode Terror w pociągu (1980), który został zrealizowany w Montrealu. Następnie pojechała do Toronto, aby zagrać główną rolę w filmie klasy B Wyspa Tanyi (1980). Poznała Prince’a, kiedy była ze swoim ówczesnym partnerem Rickiem Jamesem na rozdaniu American Music Award^[11]. Dowiedziawszy się, że Vanity może śpiewać, Prince poprosił ją, aby została wokalistką grupy Vanity 6, nagrała jeden album i odniosła międzynarodowy sukces z singlem „Nasty Girl” w 1982^[7]. Następnie opuściła grupę i podpisała kontrakt z Motown Records jako artystka solowa w 1984. W połowie lat 80. wydała dwa albumy dla Motown – Skin on Skin i Wild Animal – i odniosła niewielki sukces na amerykańskich listach pop i R&B^[7].

Powróciła na kinowy ekran w roli Laury Charles w komediodramacie sensacyjnym Ostatni smok (The Last Dragon, 1985)^[12], jednak jej filmowa piosenka „7th Heaven” wykonana w duecie z Billem Wolferem została nominowana do Złotej Maliny jako najgorsza piosenka. Rola drugoplanowa Dorren w dramacie kryminalnym Johna Frankenheimera Ostra rozgrywka (52 Pick-Up, 1986)^[13] z Royem Scheiderem i Ann-Margret przyniosła jej nominację do nagrody Saturna. W filmie sensacyjno-przygodowym Larry’ego Cohena Złudzenie (Deadly Illusion, 1987) wystąpiła jako Rina u boku Billy’ego Dee Williamsa i Morgan Fairchild. Za rolę Sydney Ash w komedii sensacyjnej Szalony Jackson (1988) z Carlem Weathersem, Craigiem T. Nelsonem i Sharon Stone była nominowana do Złotej Maliny jako najgorsza aktorka. W kwietniu 1988 była na okładce magazynu „Playboy”^[14].

W 2010 wydano jej autobiografię pt. Blame It On Vanity^[7].

Na początku 1992 została ponownie narodzoną chrześcijanką, wstąpiła do kościoła ewangelicznego^[7] i na dobre porzuciła świecką muzykę^[4]. Z powodu zażywania narkotyków od lat 90. chorowała na niewydolność nerek^[7] i poddawano ją dializie^[15]. Zmarła 15 lutego 2016 w wieku 57 lat w Fremont w Kalifornii^[7]. Przyczyną śmierci była niewydolność nerek oraz choroba jamy brzusznej^[14].

• Vanity w bazie IMDb (ang.)
• Vanity w bazie Filmweb
• Vanity w bazie Notable Names Database (ang.)
• Vanity w bazie Discogs.com (ang.)