Vickers

Hala montażowa zakładów Vickersa na początku XX wieku
Zakłady Vickersa w 2009 roku

Vickersbrytyjskie przedsiębiorstwo zbrojeniowe.

Działalność rozpoczęło w 1829 jako mała wytwórnia wyrobów metalowych, a w późniejszym okresie również amunicji do broni strzeleckiej. Połączyła się z Maxim Gun Company w 1881, a następnie z Nordenfeltem tworząc Maxim–Nordenfelt Gun and Ammunition Company w której Vickers miał pewną liczbę akcji[1]. Vickers realizował w 1884 zamówienie na wykonanie opancerzenia okrętów wojennych oraz na zlecenie rządu brytyjskiego rozpoczął przygotowania do produkcji dział artyleryjskich[1]. Pierwsze działo Vickers wyprodukowane zostało w 1888, po testach przyjęte zostało do uzbrojenia armii brytyjskiej w 1890[1].

Syn jednego z akcjonariuszy za radą płk. Thomasa F. Vickersa rozwinął w firmie produkcję sprzętu dla marynarki wojennej, a w 1897 założył Naval Construction & Armaments Company(inne języki). Vickers w tym samym roku wystąpił ze spółki Maxim–Nordenfelt, Gun wykupił Wolseley Tool and Motor Car Company, zakupił połowę akcji Williama Beadmore'a w Glasgow i wspólnie z Armstrong Whitworth przejął kontrolę nad Whitehead Torpedo Factory[1]. W ten sposób powstała spółka połączyła się z Armstrong Whitworth w 1927, tworząc Vickers–Armstrong, by w 1930 przejąć interesy Armstronga[2].

Przedsiębiorstwo wyprodukowało wiele dział okrętowych, które znalazły się po 1890 na uzbrojeniu sił zbrojnych Wielkiej Brytanii i innych krajów. W latach 1904–1936 była odpowiedzialna za wyposażanie armii w armaty polowe 76,2 mm i 84 mm oraz w latach 1919–1938 w działa polowe większych kalibrów i czołgi. Znana była również z produkcji lekkich czołgów z okresu II wojny światowej (Vickers Mk I i II)[2].

Vickers zajmował się również od 1911 roku produkcją lotniczą[3]. W lipcu 1928 roku wydział lotniczy Vickersa został usamodzielniony jako spółka zależna Vickers (Aviation) Ltd[3]. W listopadzie 1928 roku Vickers-Armstrongs nabył również przedsiębiorstwo lotnicze Supermarine[4][5]. Pomimo natomiast utworzenia koncernu Vickers–Armstrongs, dział lotniczy Armstronga nie wszedł w skład koncernu, pozostając niezależną spółką Armstrong Whitworth Aircraft[6]. Po reorganizacji przeprowadzonej w październiku 1938 roku, zakłady Supermarine zmieniły nazwę na Vickers-Armstrongs Supermarine[4].

Współcześnie rozwija się w trzech głównych dziedzinach[2]:

W ostatnich latach wyprodukowało 105 mm haubicę samobieżną FV433 Abbot i 155 mm haubicę FH-70.

Przypisy

  1. a b c d Ciepliński i Woźniak 1994 ↓, s. 235.
  2. a b c Ciepliński i Woźniak 1994 ↓, s. 236.
  3. a b Norman Barfield: Vickers Wellesley variants, seria Aircraft Profile Nr. 256, Profile Publications Ltd, Londyn 1973, s. 74, 79.
  4. a b David Brown: Supermarine Walrus and Seagull variants, seria Aircraft Profile Nr. 224, Profile Publications Ltd, Londyn 1971, s. 27 (ang.).
  5. Philip Birtles: Supermarine Attacker, Swift and Scimitar. Londyn: Ian Allan Ltd., 1992, seria: Postwar Military Aircraft. No.7. ISBN 0-7110-2034-5. (ang.) s. 12.
  6. Martyn Chorlton (red.): Vickers. Company profile 1911–1977. Cudham: Kelsey Publishing Ltd., 2013, s. 10. ISBN 978-1-907426-62-9. (ang.).

Bibliografia

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 235–236. ISBN 83-86028-01-7.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.