Waskul

Waskul
Васкул
Państwo

 Ukraina

Położenie
Pasmo

Czarnohora

Wysokość

1730 m n.p.m.

Wybitność

36 m

Położenie na mapie Czarnohory
Mapa konturowa Czarnohory, na dole nieco na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Waskul”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, po prawej nieco u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Waskul”
Położenie na mapie Beskidów Wschodnich
Mapa konturowa Beskidów Wschodnich, na dole nieco na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Waskul”
Ziemia48°02′12,3846″N 24°36′42,3414″E/48,036774 24,611762

Waskul[1] (ukr. Васкул, Waskuł) – mało wybitny szczyt górski w paśmie Czarnohory położony na granicy ukraińskich obwodów iwanofrankiwskiego i zakarpackiego.

Topografia

Waskul znajduje się w bocznym grzbiecie w paśmie Czarnohory odbijającym na południowy południowy zachód na Popie Iwanie i opadającym o około 680 m w kierunku Przełęczy Szybeńskiej oddzielającej to pasmo od Karpat Marmaroskich. Sam Waskul wznosi się na wysokość 1730 m n.p.m.[2][3] (według innych danych: 1736,0 m)[4], jednak cechuje się przy tym bardzo niewielką wybitnością wynoszącą ledwie 36 m[5]. Jest to ostatni wyróżniany szczyt tego grzbietu przed Przełęczą Szybeńską[2][3].

Przez szczyt przebiega linia głównego wododziału Karpat. Zbocza północno-zachodnie odwadniane są przez dopływy Białej Cisy (dorzecze Cisy), zaś zbocza południowe odwadniane są przez cieki wpadające następnie do Czarnego Czeremoszu (dorzecze Prutu) – w obu przypadkach ostatecznym recypientem jest Dunaj[2][3].

Szczyt porośnięty jest kosodrzewiną[4], znajduje się na nim słupek dawnej granicy polsko-czechosłowackiej[2][4]. Poniżej wierzchołka po stronie południowej znajdują się połoniny Hropa (na dawnych mapach polskich nazwą Raduł) i Hropa Mała (dawniej pod nazwą Gropa), zaś po stronie północno-zachodniej połonina Wertopy[1][2][3].

Panorama z Waskula obejmuje całe główne pasmo Czarnohory (od Petrosa po Szuryn – od północnego zachodu po wschód), Połoniny Hryniawskie (Hala Michajłowa – na południowym wschodzie), Karpaty Marmaroskie z Górami Czywczyńskimi (Kreczela, Toroiaga, Mihailecul, Farcăul, Pop Iwan Marmaroski – od południowego wschodu po zachód). W oddali widoczne mogą być też szczyty Gór Rodniańskich (Ineul). Na zachodzie i północnym zachodzie w większej odległości dostrzec można pojedyncze szczyty Połoniny Czerwonej (Menczuł, Syhłański) i Świdowca (Bliźnica, Geryszaska, Tatulska)[5].

Ochrona przyrody i turystyka

Podkarpackie, południowo-wschodnie zbocza znajdują się w granicach Karpackiego Parku Narodowego[3].

Współcześnie przez szczyt przebiega znakowany na czerwono Zakarpacki Szlak Turystyczny prowadzący z Popa Iwana przez Waskul, Wychid w kierunku Stogu. Poniżej Waskula na grań wyprowadza także zielony szlak ze wsi Tyszczora[2]. W końcu lat 30. XX wieku przez szczyt miał prowadzić Główny Szlak Karpacki PTT[6][7], choć nie jest pewne, czy ostatecznie doszło do jego wyznakowania w terenie[8].

Przypisy

  1. ↑ a b Mapa topograficzna 1:100 000, arkusz Żabie (pas 56, słup 39), Wojskowy Instytut Geograficzny, 1933 (pol.).
  2. ↑ a b c d e f Wasyl Hutyriak (red.), Чорногора / Chornohora, mapa turystyczna w skali 1:50 000, Steżky ta mapy, 2022, ISBN 978-617-7695-07-2 (ukr. • ang.).
  3. ↑ a b c d e Waskul w OpenStreetMap
  4. ↑ a b c Гора Васкул (1736м, відріг г. Піп Іван): карта, фото [online] [dostęp 2024-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2022-12-04] (ukr.).
  5. ↑ a b Vaskul [online], peakvisor.com [zarchiwizowane z adresu 2024-08-07] (ang.).
  6. ↑ Emil Stolfa, Jan Czerwiński, II. Komisje międzyoddziałowe | B. Komisja Wschodnio-beskidzka, [w:] Jan Gwalbert Pawlikowski, Walery Goetel (red.), Sprawozdanie Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego z działalności za czas od 1 marca 1930 do 28 lutego 1931 r., „Wierchy”, Zarząd Główny i Oddział Lwowski Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (9), Kraków: Gebethner i Wolff, 1931, s. X–XII (pol.).
  7. ↑ Józef Moszczeński (red.), Mapa Czarnohora do Przewodnika historyczno-turystycznego Szlakiem II Brygady Legionów Polskich w Karpatach Wschodnich, skala 1:100 000, Warszawa: Zakłady Graficzne J. Hurwicz, 1937 (pol.).
  8. ↑ Adam Lenkiewicz, Władysław Niedenthal, Część II turystyczna, [w:] Józef Moszczeński (red.), Szlakiem II Brygady Legionów Polskich w Karpatach Wschodnich. Przewodnik historyczno-turystyczny po Gorganach i Czarnohorze, Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1937, s. 284 (pol.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.