Wiktor Niemczyk

Wiktor Niemczyk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

20 listopada 1898
Bystrzyca

Data i miejsce śmierci

18 listopada 1980
Warszawa

Wyznanie

Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej
Multimedia w Wikimedia Commons
Tablica pamiątkowa na Kościele Opatrzności Bożej we Wrocławiu

Wiktor Niemczyk (ur. 20 listopada 1898 w Bystrzycy, zm. 18 listopada 1980 w Warszawie) – polski ksiądz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, biblista, rektor Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w latach 1954–1965. Ojciec ks. Jana Bogusława Niemczyka.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Jana, nauczyciela, kierownika polskiej szkoły ludowej, organisty w miejscowym zborze, i Anny z Kaletów. Ukończył szkołę ludową w Bystrzycy, gimnazjum w Cieszynie i kurs Szkoły Oficerskiej w armii austro-węgierskiej. Od 1918 roku w Wojsku Polskim, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej (1920).

Po demobilizacji podjął studia na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Przez rok przebywał w Wiedniu, gdzie pogłębiał znajomość języków, dziejów religii i kultury ludów Bliskiego Wschodu. Dyplom ukończenia studiów uzyskał w czerwcu 1924, a w listopadzie tego samego roku został ordynowany na duchownego. Został wikarym w Cieszynie, następnie w latach 1925–1939 pełnił urząd proboszcza parafii w Krakowie[1]. W 1932 roku uzyskał stopień doktora teologii na podstawie rozprawy pt. Idea zbawienia i odkupienia w religii Starego Testamentu, w 1937 roku uzyskał habilitację (rozprawa Zagadnienie cierpienia w religii i filozofii) i został docentem na Wydziale Teologii Ewangelickiej UW[2].

Podczas okupacji niemieckiej został pozbawiony urzędu proboszcza i wysiedlony do Czernichowa.

W styczniu 1945 powrócił do Krakowa, by dalej służyć swemu zborowi. Pełnomocnik Rządu dla Dolnego Śląska powołał ks. Niemczyka na rzeczoznawcę do spraw kościelnych. Piastował urząd referenta do spraw Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w zarządzie miejskim Wrocławia. Był aktywny w organizacji życia kościelnego polskich ewangelików we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku oraz przy odbudowie Uniwersytetu Wrocławskiego i Politechniki Wrocławskiej[3].

W maju 1946 otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego Wydziału Teologii Ewangelickiej z Uniwersytetu Warszawskiego, w 1948 objął stanowisko prodziekana, a w 1952 dziekana wydziału. W 1954 roku, po wydzieleniu wydziału z UW i przekształceniu w samodzielną uczelnię teologiczną Chrześcijańską Akademię Teologiczną został jej pierwszym rektorem. W 1956 roku Rada Państwa nadała mu tytuł profesora zwyczajnego. W 1965 zrzekł się funkcji rektora i objął kierownictwo katedry wiedzy nowotestamentowej i języka greckiego, którą kierował aż do przejścia na emeryturę 30 września 1969.

W 1979 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie[4].

Autor licznych artykułów i rozpraw, jeden z tłumaczy przekładu Biblii znanego jako Biblia warszawska.

Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie[5] (aleja 13, grób 27a)[6].

Publikacje

  • Idea zbawienia i odkupienia w religji Starego Testamentu (1932).
  • Zagadnienie cierpienia w religji i filozofji. T. 1, Zagadnienie cierpienia w świetle historji religji. Cz. 1, Religje bez szczególnego zabarwienia soterycznego (1936).
  • Historia dogmatów. T. 1 (1966).
  • Dogmatyka ewangelicka. Cz. 1. Prolegomena (1967).
  • Marcin Luter, O niewolnej woli (przekł. z łac. dokonał, wstępem i objaśnieniami opatrzył Wiktor Niemczyk), Wydawnictwo ChAT, Warszawa 1979.
  • Historia religii, Wydawnictwo ChAT, Warszawa 1986.
  • Filozofia religii, Wydawnictwo ChAT, Warszawa 1987.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Eduard Kneifel, Die Pastoren der Evangelisch-Augsburgischen Kirche in Polen. Ein biographisches Pfarrerbuch mit einem Anhang, Eging 1967, s. 141.
  2. ↑ J. Szturc, Niemczyk Wiktor ks., [w:] Tenże, Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI–XX w., Wydawnictwo Augustana, Bielsko-Biała 1998, s. 215 ISBN 83-85970-50-9.
  3. ↑ Encyklopedia Wrocławia. Jan Harasimowicz (red.). Wyd. III. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 586. ISBN 83-7384-561-5.
  4. ↑ 50 lat Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej 1954–2004, red. Marek Ambroży, Warszawa 2005 ISBN 83-917541-5-4, s. 110.
  5. ↑ J. Szturc, Niemczyk Wiktor ks., [w:] Tenże, Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI–XX w., Wydawnictwo Augustana, Bielsko-Biała 1998, s. 216 ISBN 83-85970-50-9.
  6. ↑ śp. Wiktor Niemczyk
  7. ↑ M.P. z 1947 r. Nr 143, poz. 865 (ISAP) „za zasługi położone przy odbudowie i organizacji wyższych uczelni we Wrocławiu”.
  8. ↑ M.P. z 1954 r. Nr 108, poz. 1447 (ISAP) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy społecznej”.
  9. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 103, poz. 1410 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 24 lutego 1955 r. nr 0/343 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.

Bibliografia

Rektorzy Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.