Yohio

Yohio na festiwalu Sommarkrysset 2014
Imię i nazwisko	Kevin Johio Lucas Rehn Eires
Pseudonim	Yohio
Data i miejsce urodzenia	12 lipca 1995 Sztokholm
Pochodzenie	Sundsvall
Instrumenty	fortepian, gitara, gitara basowa
Gatunki	rock, pop
Zawód	piosenkarz
Aktywność	od 2010
Wydawnictwo	Ninetone Records (Szwecja) Universal Music Japan (Japonia)
Zespoły
Seremedy (2011-2013) Disreign (2015–)
Multimedia w Wikimedia Commons

Yohio, właściwie Kevin Johio Lucas Rehn Eires (ur. 12 lipca 1995 w Sztokholmie) – szwedzki piosenkarz i autor piosenek znany z kontrowersyjnego, androgynicznego wizerunku scenicznego^[1].

Jest synem Johanny Eires i Tommy’ego Rehna, muzyka heavymetalowego zespołu Corroded^[1]. Jest wnukiem Jana-Erica Rehna, gitarzysty zespołu The Panthers^[2] oraz siostrzeńcem Chrisa Rehna z post grunge’owej grupy Takida.

Niedługo po narodzinach przeprowadził się z rodziną do Sundsvall, gdzie się wychował. Mając 6 lat, podjął naukę gry na fortepianie, wtedy też napisał swoją pierwszą piosenkę. W wieku 11 lat nauczył się grać na gitarze. Mówi biegle po szwedzku i japońsku, którego nauczył się w efekcie fascynacji kulturą Japonii^[3][4].

Karierę muzyczną rozpoczął w 2010, zaczął wówczas posługiwać się pseudonimem Yohio. W 2011 założył z kolegami zespół Seremedy. W kwietniu wydali debiutancką epkę pt. Seasons Will Change^[5]. 25 lipca 2012 zaprezentowali album studyjny pt. Welcome to Our Madness^[6]. W kwietniu 2013 zakończyli działalność, a Yohio skupił się na rozwoju kariery solowej^[7]. Już po rozpadzie grupy, we wrześniu 2014 ukazała się ich epka pt. Re:Madness^[8].

Zyskał rozpoznawalność dzięki kontrowersyjnemu, androgynicznemu wizerunkowi scenicznemu inspirowanemu kulturą japońską^[1][9]. W 2012, pozostając wokalistą Seremedy, wydał pierwszy solowy utwór „Our Story”^[10]. W kwietniu na japońskim rynku muzycznym zaprezentował pierwszy solowy minialbum pt. Reach the Sky^[11], a w listopadzie został ogłoszony jednym z uczestników programu Melodifestivalen 2013, wyłaniającego reprezentanta Szwecji w 58. Konkursie Piosenki Eurowizji^[12], do którego zgłosił się z piosenką „Heartbreak Hotel”^[13]. 2 lutego 2013 wystąpił w pierwszym półfinale selekcji i z pierwszego miejsca awansował do finału rozgrywanego 9 marca^[14]. Zajął drugie miejsce, przegrywając tylko z Robinem Stjernbergiem^[15]. 27 marca wydał pierwszy, solowy album studyjny pt. Break the Border^[16]. W maju podał wyniki szwedzkiego głosowania w finale 58. Konkursu Piosenki Eurowizji^[17].

W listopadzie 2013 został ogłoszony uczestnikiem programu Melodifestivalen 2014^[18], do którego zgłosił się z utworem „To the End”. 1 lutego 2014 wystąpił w pierwszym półfinale selekcji i z pierwszego miejsca awansował do finału, który odbył się 8 marca^[19]. Zajął w nim szóste miejsce^[20]. 19 marca wydał drugi, solowy album pt. Together We Stand Alone^[21].

W 2015 założył zespół muzyczny o nazwie Disreign, z którym wydał single „Until the Fade”^[22] i „Kure lian”^[23]. W listopadzie wydał solowy album świąteczny pt. Snöängelns rike^[24]. W grudniu pojawił się gościnnie na singlu „Love Yourself” Oskara Bruzella^[25]. W 2017 wydał EP pt. 夏の終わりの約束.

W 2020 nagrał cover rosyjskiej piosenki „Opera #2” (oryginalnym wykonawcą jest Vitas), do którego wydał teledysk^[26]. W 2022 zajął czwarte miejsce w programie Masked Singer Sverige.

Albumy studyjne

• Break the Border (2013)
• Together We Stand Alone (2014)
• Snöängelns rike (2015)
• 夏の終わりの約束 - EP (2017)
• A Pretty Picture In A Most Disturbing Way (2020)

Single^[27]

Teledyski^[28]