Bideja është një pajisje banje e krijuar për t'u ulur dhe për të larë organet gjenitale, perineumin, të pasmet e brendshme dhe anusin. Bidetë e shumëllojshme moderne kanë edhe një furnizim me ujë dhe një hapje kullimi, dhe kështu është një pajisje hidraulike që i nënshtrohet rregulloreve lokale të higjienës.

Bideja është krijuar për të promovuar higjienën personale dhe përdoret pas defekimit, para dhe pas marrëdhënies seksuale. Mund të përdoret gjithashtu për të larë këmbët, me ose pa e mbushur me ujë. Në disa vende evropiane, një bide tani kërkohet me ligj që të jetë e pranishme në çdo banjë që përmban një tas tualeti. Fillimisht ndodhej në dhomën e gjumit, pranë dhomës së tenxheres dhe shtratit bashkëshortor, por në kohët moderne ndodhet pranë tualetit në banjë. Pajisjet që kombinojnë një sedilje tualeti me një pajisje larëse përfshijnë bidenë elektronike.

Opinionet për domosdoshmërinë e bidesë ndryshojnë shumë sipas kombësisë dhe kulturave të ndryshme. Në ato kultura që e përdorin atë në mënyrë të zakonshme, si në pjesë të Evropës Perëndimore, Qendrore dhe Jugore, Azisë Lindore dhe disa vendeve të Amerikës së Jugut si Argjentina, konsiderohet një mjet i domosdoshëm për ruajtjen e higjienës së mirë personale. Bideja përdoret gjerësisht në vendet e Ballkanit Perëndimor si Shqipëria, Kosova, Maqedonia e Veriut, Bosnje-Hercegovina, Mali i Zi por edhe në Greqi e Turqi. Përdoret më rrallë në Afrikën Sub-Sahariane dhe Amerikën e Veriut.

"Bidet" është një fjalë e huazuar franceze që do të thotë " kalë i vogël" për shkak të pozicionit të mbështjellë të adoptuar në përdorimin e saj.

Disa bide kanë një rrymë vertikale që synon të sigurojë akses të lehtë për larjen dhe shpëlarjen e perineumit dhe zonës anale. Bideja tradicionale e veçantë është si një legen i cili është i mbushur me ujë të pastër dhe më pas mund të përdoret për shumë qëllime të tjera si larja e këmbëve dhe përdorime të tjera.^[1][2]

Përdorimi i ujit në shumë vende të krishtera është pjesërisht për shkak të shkaqeve biblike të tualetit që inkurajon larjen pas të gjitha rasteve të defekimit.^[3] Bideja është e zakonshme në vendet kryesisht katolike ku uji konsiderohet thelbësor për pastrimin anal,^[4][5] dhe në disa vende tradicionalisht ortodokse dhe protestante si Greqia dhe Finlanda, ku rubineti i ujit për tualet është i zakonshëm.^[6]

Ndërkaq në Islam ka shumë rregulla strikte lidhur me ekskretimin; në veçanti kërkohet pastrimi ose larja me ujë. Rrjedhimisht në rajonet e Lindjes së Mesme ku Islami është feja mbizotëruese, uji për larjen e anusit sigurohet në shumicën e tualeteve, zakonisht në formën e një shatafi.^[7]

• Tualeti
• Urinatori
• Tualeti publik

1. ^ cite_ref-1 Michelle Hanson (1 maj 2017). "Why won't prudish Brits recognise the bidet's brilliance?" (në anglisht). Marrë më 13 nëntor 2018.
2. ^ cite_ref-2 "The imaginative ways readers use bidets". BBC (në anglisht). 15 korrik 2014. Marrë më 13 nëntor 2018.
3. ^ cite_ref-3 E. Clark, Mary (2006). Contemporary Biology: Concepts and Implications. University of Michigan Press. ISBN 9780721625973. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
4. ^ cite_ref-4 E. Clark, Mary (2006). Contemporary Biology: Concepts and Implications. University of Michigan Press. fq. 613. ISBN 9780721625973. Douching is commonly practiced in Catholic countries. The bidet ... is still commonly found in France and other Catholic countries. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
5. ^ cite_ref-5 Made in Naples. Come Napoli ha civilizzato l'Europa (e come continua a farlo) [Made in Naples. How Naples civilised Europe (And still does it)] (në italisht). Addictions-Magenes Editoriale. 2013. ISBN 978-8866490395.
6. ^ cite_ref-6 "Bidets in Finland"
7. ^ cite_ref-7 Bob Cromwell (nën 2018). "Islamic Rules for Toilet Etiquette". Toilet Guru. Marrë më 20 nëntor 2018. {{cite web}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)