Filipinasit janë shtetas ose njerëz të identifikuar me vendin e Filipineve. Shumica e filipinasve sot janë kryesisht katolikë dhe vijnë nga popuj të ndryshëm austronezianë, të gjithë që flasin tipikisht filipinisht, anglisht ose gjuhë të tjera filipinase. Pavarësisht se më parë ishin subjekt i kolonializmit spanjoll, vetëm rreth 2–4% e filipinasve flasin rrjedhshëm spanjishten. Tani ka më shumë se 185 grupe etnolinguistike në Filipine, secili me gjuhën, identitetin, kulturën, traditën dhe historinë e vet.

Emri filipinas, si një demonim, rrjedh nga termi las Islas Filipinas, 'Ishujt e Filipineve', emër i dhënë arkipelagut në 1543 nga eksploruesi spanjoll dhe prifti domenikan Ruy López de Villalobos, për nder të Filipit II të Spanjës. Gjatë periudhës koloniale spanjolle, vendasit e ishujve Filipine njiheshin zakonisht në vetë Filipinet me termat gjenerikë indio ("indian (vendas i Indive Lindore )") ose indigena, 'vendas', ndërsa termi i përgjithshëm chino ("kinez"), shkurt për indio chino u përdor në Amerikën spanjolle për t'u dalluar nga indianët e Amerikës të kolonive spanjolle në Amerikë dhe Inditë Perëndimore. Termi filipinas shtohej nganjëherë nga shkrimtarët spanjollë për të dalluar vendasit indio chino të arkipelagut të Filipineve nga indio-t e kolonive spanjolle në Amerikë, të cilët ishin njerëz të lirë dhe ligjërisht të ndaluar të përdoreshin si skllevër, ndryshe nga ata nga Filipinet. Termi Indio Filipino shfaqet si një term i vetidentifikimit duke filluar nga shekulli i 18-të.