Julia Timoshenko
Yulia Tymoshenko Юлія Тимошенко | |
|---|---|
 | |
| Kryeministre e Ukrainës | |
| Në detyrë 18 dhjetor 2007 – 4 mars 2010 | |
| Paraprirë nga | Viktor Janukoviq |
| Pasuar nga | Oleksandr Turchynov (Acting) |
| Presidenti | Viktor Yushchenko |
| Në detyrë 24 janar 2005 – 8 shtator 2005 | |
| Zv/kryeministre e Ukrainës për Energji dhe Miniera | |
| Në detyrë 30 dhjetor 1999 – 19 janar 2001 | |
| Paraprirë nga | Aleksey Sheberstov (Energy)[1] |
| Të dhëna personale | |
| Lindi | Yulia Volodymyrivna Hrihyan 27 nëntor 1960 (65 vjeçe) |
| Party | Hromada (1997–1999) Fatherland (from 1999) |
Domestic partner | |
| Fëmijë | Eugenia |
| Education | National Mining University of Ukraine Dnipropetrovsk National University Kyiv National Economic University |
| Uebfaqja | Official website Party website |
Julia Volodimirivna Timoshenko (ukrainisht: Ю́лія Володи́мирівна Тимоше́нкоe , Stampa:IPA-uk; lindur Hrihyan, Грігян,[2] 27 nëntor 1960) është një politikane ukrainase.
Ajo është liderja e Unionit Pan-Ukrainas "Atdheu". Ajo është për integrimin e Ukrainës në Bashkimin Evropian dhe fuqimisht kundërshton anëtarësimin e Ukrainës në Unionin Doganor Euroaziatik. Ajo mbështet anëtarësimin e Ukrainës në NATO.
Tymoshenko ishte bashkëdrejtuese e Revolucionit të Portokalltë dhe është gruaja e parë e zgjedhur kryeminstre e Ukrainës, pozitë që e mbajti nga 24 Januari deri më 8 shtator 2005, dhe prapë nga 18 dhjetori 2007 deri më 4 mars 2010. U rendit e treta nga revista Forbes në listën e grave më të fuqishme në botë në vitin 2005.
Ajo përfundoi e dyta në balotazh në zgjedhjet presidenciale ukrainase të vitit 2010 me 3.5 përqind pas, Viktor Janukoviq.
Pas zgjedhjeve presidenciale të vitit 2010, u ngrit një numër procedimesh penale ndaj saj. Në vitin 2011, ajo u fajësua për korrupsion dhe keqpërdorim të pushtetit, dhe u dënua me shtatë vjet burg. Nga shumica e qeverive perëndimore ky u konsiderua dënim politik. Ajo u lirua në vitin 2014, në ditët e fundit të revolucionit Euromaidan dhe pastaj u rehabilitua. Në zgjedhjet presidenciale të vitit 2014, ajo ka marrë 12.8% të votave, duke përfunduar e dyta pas fituesit Petro Poroshenko.
Shënime
References
- ^ cite_ref-1 Soviet Plant Source Book with a section on NUCLEAR ENERGY IN UKRAINE Arkivuar 11 dhjetor 2012 tek Library of Congress Web Archives, International Nuclear Safety Center (July 1997)
- ^ cite_ref-Grigyan_2-0 An orange revolution: a personal journey through Ukrainian history by Askold Krushelnycky, Harvill Secker, 2006,
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.