Compitum Acili

Compitum Acili је било мало светилиште лара у Риму. Подигнуто је 5. године пре н. е.

На важним раскрсницама или крајевима главних улица, које су обично представљале границу градске четврти (лат. vicus), Римљани су градили мало светилиште звано compitum. У њему су лари (lares compitales) поштовани као заштитна божанства одређеног места.

Ископавање

Приликом археолошког истраживања простора између царских форума и Колосеума намењеног за изградњу пута Via dell’Impero, данас Via dei Fori Imperiali, 1932. године, откривени су остаци једног таквог compitum-а северно од Храма Венера и Роме. Мало светилиште састојало се од једне мале едикуле са два стуба око које су се налазили олтари. Антинио Марија Колини објавио је 1933. прелименарни извештај, у којем нису били наведене димензије, цртежи или фотографије. Тек 30 година касније поднео је документацију, која је међутим отворила мноштво питања. Због недостатка димензија и малог размера објављених планова архитекте ископавања Гуљелма Гатија није испуњавала критеријуме. Новом анализом документације ископавања, коју су 80-их и 90-их година 20. века извршили Моник Донден-Пер и Ђанлука Скинго, побољшано је знање о резултатима ископавања.

Едикула

Олтар

Током десетогодишње реформе региона магистри викуса Compitum Acili подигли су један мермерни олтар, чији остаци су пронађени приликом ископавања 1932. Спреда је украшен храстовим, а са стране ловоровим венцем. Носи следећи натпис:

mag(istri) vici comp(iti) / Acili anni X[ // ] M(arcus) An[t]onius L(ucius) Venuleiu[s] / [3]rionis Felix Turanni l(ibertus) Bucci[o]

Подигли су га, дакле, магистри десете године после реформе, тј. 3/4. пре н. е. у знак сећања на овај догађај нову организацију.

Vicus

Литература

  • Fabio Giorgio Cavallero: Edicola compitalia degli Acili. In: Andrea Carandini (Hrsg.): La Roma di Augusto in 100 monumenti. De Agostini, Novara 2014, S. 240–242.
  • Antonio Maria Colini: Scoperte tra il Foro della Pace e l’anfiteatro. In: Bullettino della Commissione Archeologica Comunale di Roma. Band 62, 1933, S. 79–87.
  • Antonio Maria Colini: Compitum Acili. In: Bullettino della Commissione Archeologica Comunale di Roma. Band 78, 1961-62, S. 147–157.
  • Monique Dondin-Payre: Topographie et propagande gentilice: Le Compitum Acilium et l’origine des Acilii Glabriones. In: L’Urbs. Espace urbain et histoire. Ier siècle av. J.C. - IIIe siècle ap. J.C. Actes du colloque international, Rome, 8 - 12 mai 1985 (= Collection de l'Ecole française de Rome. Band 98). École française de Rome, Rom 1987, S. 87–109 (Online).
  • Henner von Hesberg: Das Compitum Acili. In: Mathias Hofter (Hrsg.): Kaiser Augustus und die verlorene Republik. Eine Ausstellung im Martin-Gropius-Bau, Berlin, 7. Juni – 14. August 1988. von Zabern, Mainz 1988, S. 398–400.
  • John Bert Lott: Regions and Neighbourhoods. In: Paul Erdkamp: The Cambridge Companion to Ancient Rome. Cambridge University Press, Cambridg/New York 2013, S. 169–188 hier: S. 184–187.
  • Giuseppina Pisani Sartorio: Compitum Acilium. In: Eva Margareta Steinby (Hrsg.): Lexicon Topographicum Urbis Romae. Band 1. Quasar, Rom 1993, S. 314 f.
  • Anna Maria Tamassia: Iscrizioni del Compitum Acili. In: Bullettino della Commissione Archeologica Comunale di Roma. Band 78, 1961-62, S. 158–163.
  • Alexander G. Thein: Aequimelium. In: Elisha Ann Dumser (Hrsg.): Mapping Augustan Rome (= Journal of Roman Archaeology. Supplement 50). Portsmouth 2002, S. 421 (Online).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.