Limega

Rezistrasion

Ła limega o slacagno (e anca cagoia a Trieste), el xe on mołusco gasteropode terestre che no el se porta drio la conchiglia come caséta. No se deve confonder co lo sciùs o la sciosèla che el ze de la stesa fameia, ma le ha la conchiglia. L' é de color maron o pi spés ròs, lonc anca 10 cm.

Te i pol véderli de matina o ala sera, dopo na piova che i vien fòra da sot le siése o inte i prà, parché lori i a bisonċ de terén umido e no i vive tanto col sec e no i pol star tanto tenpo sot al sol. Spés te l cata inte l'ort, parché i va in serca de mañàr.

I maña foie de quasi tute le piante, erba a foia larga e pì spés insalata e tut quel che de bon i cata inte i ort; al ghe basta na not sola par mañàr gran part de la èra de insalata e el ze par quest odià dai contadìn e combatést co vari sistemi.

Par coparli, te pol čorli su un par un co te i càta e butarli via, sercando a la umbrìa o sot i sas, o senò ghe n ze prodoti a base de "metaldeide", bàlete de color blu de solito da meter sul confìn de l'ort, o sanò pì senplice te pòl butarghe sora sàl gròs e lori (poreti) i se desfa.

Na roba da no far proprio el ze schisarli col pié, parchè lu al mor, ma se par caxo el avea i ovi inte la pansa, ti te porta in giro i so ovi e i fioi i nàs instés in giro pa l prà.