Iste articlo ye en proceso de cambio enta la ortografía oficial de Biquipedia (la Ortografía de l'aragonés de l'Academia Aragonesa d'a Luenga). Puez aduyar a completar este proceso revisando l'articlo, fendo-ie los cambios ortograficos necesarios y sacando dimpués ista plantilla.

A barba^[1][2] ye o pel facial que cubre a zona d'a variella en os humans masclos. Ye un d'os rasgos tardanos d'a pubertat. Apareixe con mas u menos abundancia penendendo d'a raza.

En o curso d'a historia y en as diferentes culturas, a os hombres con vello facial se les han atribuito a sabiduría, a potencia sexual u un estatus social alto, pero tamién a manca d'hichiene u refinamiento y una disposición excentrica. En bellas relichions, como os sikhs u bellas corrients musulmanas se considera preceptiva, por lo que os varons han de levar barba.

Dimpués d'haber estato espullatas d'o suyo sentito estetico mientres as primeras decadas d'o sieglo XX, as barbas, chunto con o pel luengo, fuoron reintroducitas en o mundo occidental por os hippies. Actualment (comencipios d'o sieglo XXI) as barbas luengas no gosan veyer-se guaire entre os hombres chóvens occidentals. Talment porque bi ha bella tendencia unisex, como en o caso d'os metrosexuals, por eixemplo. Manimenos, en os grupos de rock u pop independient, u entre grupos d'investigadors y cientificos encara ye común levar barba.

La barba se recorta por meyo d'o rasurato y a sobén se combina con a mostaixa, que ye o pel que creixe sobre o labio superior. En ocasions también se recorta, procedendo a rasurar partis d'os caixos y o cuello.

Como s'ha dito antis, a barba tien gran importancia en muitas culturas, mas que mas en teneba en o pasato.

Por eixemplo, entre os celtas la barba constituiba un signo de virilidat y libertat, ya que os esclaus yeran obligatos a recortar-se-la. Se sabe que os pueblos chermanicos tamién s'estimaban mas de levar barba igual que os celtas. Fuoron os romanos en a su expansión los que prencipioron a extender o costumbre d'o rasurato, ya que os soldatos yeran obligatos a ello por as ventachas que teneba (se privaba que o enemigo podese dar un tirón d'a barba en a batalla), y ya que l'Imperio Romano yera una sociedat militar, pronto a mayor parte d'os hombres de l'imperio prenioron o costumbre d'o rasurato facial.

En a Edat Meya, cuan os chermans envadioron os antigos territorios romanos, tornó a estar de moda a barba, como ya s'ha dito signo de libertat y virilidat ta éls.

En o sieglo XV s'albandonó a moda de levar barba por un tiempo, en o que los hombres gosaban rasurar-se de tot (excepto talment os campesins).

En o sieglo XVI, prencipió a levar-se una barba muit recortata u zoqueta en Europa y barba luenga en Indias (moda trayita por los conquistadors, que quereban diferenciar-se d'os indígenas, que no teneban barba).

En o sieglo XVII, muitos hombres europeus (y os americanos criollos) levaban mostaixa, barba recortata u bien a cara rasurata.

En o sieglo XVIII, a moda estió levar mostaixa u bien o rasurato total.