Ten artykuł od 2012-10 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Barth

Miasto widziane z lotu ptaka
Herb
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Meklemburgia-Pomorze Przednie
Powiat	Vorpommern-Rügen
Powierzchnia	40,83 km²
Wysokość	2 m n.p.m.
Populacja (31.12.2013)
• liczba ludności	8543
• gęstość	209 os./km²
Nr kierunkowy	038231
Kod pocztowy	18356
Tablice rejestracyjne	VR, GMN, NVP, RDG, RÜG
Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego Barth
Położenie na mapie Niemiec Barth
54°22′N 12°43′E/54,366667 12,716667
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Barth – miasto w północno-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Rügen, siedziba urzędu Barth, nad Bodden (zatoką Morza Bałtyckiego, na półwyspie Darß^[1]).

Nazwa miasta zapisana została w 1178 roku w formie Bard, w XIII wieku jako Bart. Ma źródłosłów słowiański, od połabskiego słowa bard, oznaczającego górę^[2]. W języku polskim nazwa rekonstruowana w formie Bardo^[3].

Początki Barth nie są znane. Niektórzy twierdzą, że zostało ono założone przez ocalałych z zatopionego miasta Wineta. Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1255, kiedy to książę Rugii złożył w dokumencie podziękowania dla miasta Barth. Inne źródła podają że właśnie w roku 1255 władca Rugii Jaromar II nadał miastu prawa miejskie^[1]. Ostatni książę Rugii Wisław III postawił tutaj w 1315 roku zamek. Po jego śmierci miasto przeszło pod władzę książąt Pomorza Zachodniego. Od 1648 należało do Szwecji, po 1815 do Prus. W czasie II wojny światowej na północny zachód od miasta mieścił się Stalag Luft I, w którym przetrzymywano kilka tysięcy lotników alianckich^[4]. W latach 1945–1990 był w granicach Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Obecnie partnerskie miasto Kołobrzegu.

Barth stanowi ośrodek turystyczny, m.in. dzięki swoim zabytkom:

• kościołowi św. Marii (Sankt-Marien-Kirche) z XIII wieku,
• wieży Dammtor
• oraz rynkowi i kamienicom.

W mieście kultywuje się tradycję legendy o Winecie. Znajduje się tutaj muzeum Winety, zaś corocznie organizuje się Wineta Festiwal.

W mieście urodzili się następujący przedstawiciele pomorskiej dynastii Gryfitów:

• Franciszek szczeciński – książę szczeciński (1618–1620), biskup kamieński (1602–1618)
• Bogusław XIV – książę darłowski (1606–1621), bukowski (1617–1621), szczeciński (1620–1637), darłowsko-bukowski (1622–1637) i całego Pomorza Zachodniego (1625–1637), biskup kamieński (1623–1637), ostatni książę z dynastii Gryfitów
• Jerzy II darłowsko-bukowski – książę darłowski i bukowski (1606–1617)
• Ulryk darłowski – książę szczecinecki (1618–1622) i darłowsko-bukowski (1621–1622), biskup kamieński (1618–1622)

• Bremervörde, Dolna Saksonia
• Kołobrzeg, Polska
• Simrishamn, Szwecja
• Varel, Dolna Saksonia

• 
  Dammtor
• 
  Domy przy ul. Długiej
• 
  Rynek
• 
  Kościół katolicki
• 
  Dworzec kolejowy

• port lotniczy Stralsund-Barth

• Tadeusz Persz: Miasta w Euroregionie Pomerania. Urząd Statystyczny w Szczecinie, 1998. ISBN 83-906504-4-4.

• strona miasta
• Barth, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 110 .