Billy Hart

Billy Hart
Ilustracja
Billy Hart (2016)
Imię i nazwisko

William Hart

Data i miejsce urodzenia

29 listopada 1940
Waszyngton

Instrumenty

perkusja

Gatunki

jazz, jazz-rock, rhythm and blues

Zawód

muzyk

Powiązania

Herbie Hancock

Zespoły
Quest
The Cookers
Multimedia w Wikimedia Commons

William Hart (ur. 29 listopada 1940 w Waszyngtonie)[1] – afroamerykański perkusista jazzowy i edukator. Laureat nagrody NEA Jazz Masters 2022[2].

Życiorys

Dorastał w rodzinie inteligenckiej. Jego ojciec był matematykiem[1]. Oboje rodzice byli melomanami i zaznajomili go z jazzem, m.in. orkiestrami Duke’a Ellingtona i Jimmiego Lunceforda. Hartowie mieszkali w pobliżu klubu Spotlite, gdzie usłyszał muzykę Milesa Davisa, Lee Morgana i Arta Blakeya[1]. Do gry na instrumencie zachęcała go babcia ze strony ojca, pianistka, która akompaniowała m.in. śpiewaczce operowej Marian Anderson[1]. Z kolei babcia ze strony matki zapoznała go z bebopem i kupiła pierwszą perkusję[2] Była znajomą saksofonisty jazzowego, Bucka Hilla, który – kiedy jej wnuczek miał już siedemnaście lat i kończył szkołę średnią – zatrudnił go dorywczo w swoim zespole[1]. Grali w nim także jego koledzy z klasy – pianista Reuben Brown i kontrabasista Butch Smith. W tym czasie był również członkiem zespołu muzycznego The Howard Theatre, który podczas występów akompaniował tak znanym wykonawcom muzyki soul, jak Otis Redding, Joe Tex, Sam and Dave i Smokey Robinson[3].

Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia w dziedzinie mechaniki na Uniwersytecie Howarda[1]. Szybko jednak je porzucił, gdyż kolidowały z graniem, a przede wszystkim uniemożliwiały stały udział w tournées z grupą Shirley Horn. Ta pianistka i wokalistka stała się jego mentorką i w znacznym stopniu wpłynęła na jego rozwój muzyczny[2].

W latach 60. grał jako sideman z gitarzystą Wesem Montgomerym, organistą Jimmym Smithem, z którym dokonał swoich pierwszych nagrań, oraz brazylijskimi pionierami bossa novy: João Gilberto i Antôniem Carlosem Jobimem[1]. Po osiedleniu się w 1968 w Nowym Jorku nagrywał z saksofonistami: Stanem Getzem, Pharoahem Sandersem i Wayne’em Shorterem, oraz pianistami: McCoyem Tynerem i Joem Zawinulem. Ponadto występował z saksofonistą Eddiem Harrisem oraz pianistkami: Joanne Brackeen i Marian McPartland. W końcu ww. dekady przysłuchiwał się grze perkusistów: Sunny’ego Murraya i Rashieda Alego. Dzięki temu unowocześnił swój warsztat instrumentalny oraz zainteresował się awangardą jazzową[1].

Od 1969 do 1973 był członkiem sekstetu pianisty i współtwórcy stylu fusion Herbiego Hancocka. Nagrał z nim słynne płyty: Mwandishi, Crossings, Sextant i V.S.O.P.. Przez Hancocka poznał giganta jazzu i muzyki XX wieku Milesa Davisa, który zaangażował go nagrania albumów: On the Corner i Big Fun. W 1977 nagrał pierwszą płytę sygnowaną własnym nazwiskiem, pt. Enchance. Od początku lat 80. grał w zespole Quest, którego członkami w różnym czasie byli także kontrabasiści: George Mraz i Ron McClure, perkusista Al Foster, saksofonista Dave Liebman i pianista Richie Beirach. W 2020 współzałożył supergrupę The Cookers. Grają w niej saksofoniści: Billy Harper, Craig Handy i Donald Harrison, trębacze: Eddie Henderson i Frank Weiss, kontrabasista Cecil McBee oraz pianista George Cables.

W 1988 ukazał podręcznik jego autorstwa, pt. Jazz Drumming[3]. Kilkakrotnie wznawiany, cieszy się popularnością wśród różnych pokoleń perkusistów. Na początku lat 90. zajął się nauczaniem. Wykłada w Oberlin Conservatory of Music w Ohio oraz bostońskim New England Conservatory of Music[2]. Jest też adiunktem na Western Michigan University[2]. Ponadto prowadzi prywatne zajęcia w The New School i New York University. Regularnie uczestniczy w obozie muzycznym Stokes Forest oraz belgijskiej Dworp Summer Jazz Clinic[4]. Mieszka w Montclair w stanie New Jersey, gdzie ma studio muzyczne, które nazwał: „The Inner Sanctum”[5].

Wybrana dyskografia

Jako lider lub współlider

  • 1977 Enchance (Horizon Records)
  • 1982 The Trio – Billy Hart-Walter Bishop Jr.- George Mraz (Progressive Records)
  • 1985 Oshumare (Gramavision)
  • 1988 Rah (Gramavision)
  • 1993 Amethyst (Arabesque)
  • 1997 Oceans of Time (Arabesque)
  • 2006
    • Billy Hart Quartet (HighNote Records)
    • Billy Hart Trio – Route F (Enja)
  • 2012 All Our Reasons (ECM)
  • 2014 One Is the Other (ECM)

Jako sideman

Z Milesem Davisem
  • 1972 On the Corner (Columbia)
  • 1974 Big Fun (Columbia)
Z Herbiem Hancockiem
  • 1971 Mwandishi (Warner Bros.)
  • 1972 Crossings (Warner Bros.)
  • 1973 Sextant (Warner Bros.)
  • 1974 Treasure Chest (Warner Bros.) – 2 LP
  • 1977 V.S.O.P. (Columbia)
Z Joem Zawinulem

Zestawienie wg dat wydania płyt

Publikacja

Billy Hart, Jazz Drumming, wyd. Alfred Music, 2015, jęz. ang., fr., niem., ISBN 978-3892210122 (oraz CD)

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h Billy Hart. allmusic.com. [dostęp 2024-12-16]. (ang.).
  2. ↑ a b c d e NEA Jazz Masters – Billy Hart. National Endowment for the Arts. [dostęp 2024-12-16]. (ang.).
  3. ↑ a b Billy Hart. New England Conservatory. [dostęp 2024-12-16]. (ang.).
  4. ↑ Billy Hart. billyhartmusic.com. [dostęp 2024-12-16]. (ang.).
  5. ↑ Billy Hart. JazzTimes. [dostęp 2024-12-16]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.