Duftyt

Duftyt
Ilustracja
Zielony okaz Duftytu z Zimbabwe
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

PbCu(AsO4)(OH) (zasadowy arsenian ołowiu i miedzi)[1]

Twardość w skali Mohsa

3–4,5[1][2][3][4]

Przełam

nierówny[1][2], muszlowy[4]

Łupliwość

nierozpoznawalna[1]

Pokrój kryształu

grubotabliczkowy[2], krótkosłupkowy, igiełkowy[1]

Układ krystalograficzny

jednoskośny, rombowy[1][2]

Właściwości mechaniczne

łagodny, blaszki sprężyście giętkie[2], kruchy[3]

Gęstość

6,12–6,4 g/cm³[1][2][3]

Właściwości optyczne
Barwa

zielona w odcieniach, oliwkowa, szaro-zielona[1][2]

Rysa

blado bądź jasnozielona[1], biała[2]

Połysk

szklisty[1], tłusty[2], żywiczny, woskowy, matowy[3]

Współczynnik załamania

2,03–2,1(dwuosiowy)[4]

Inne

dwójłomność: 0,050–0,060[3][4]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.BH.35[3]

Duftyt – minerał z rodziny arsenianów. Z chemicznego punktu widzenia jest zasadowym arsenianem ołowiu i miedzi[1].

Nazwa pochodzi od nazwiska dyrektora kopalń w Tsumeb w Namibii – Gustawa Dufta[1][3].

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośny lub rombowym[1]. Rzadko wykształca kryształy o pokroju grubotabliczkowym. Spotykany zazwyczaj w formie szczotek kryształów, skupień kulistych, naciekowych, groniastych, zbitych, skorupowych i mikrokrystalicznych nalotów[1]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do nieprzezroczystego, posiadającym szklisty bądź tłusty połysk. Jest izomorficzny z konichalcytem[1]. Ma znaczenie głównie kolekcjonerskie[1].

Występowanie

Jest minerałem wtórnym[1]. Występuje w strefie utleniania kruszców ołowiu oraz miedzi[1]. Towarzyszą mu najczęściej cerusyt, azuryt, wulfenit, piromorfit, chryzokola, mimetesyt, oliwenit, kalcyt, dolomit, smithsonit, kwarc, dioptaz, i aurichalcyt[1][3][2].

Miejsce występowania

Jest minerałem bardzo rzadkim. Głównym miejscem występowania jest Tsumeb w Namibii. Znany również z Kumbrii i Kornwalii w Anglii[4]. Jest spotykany w Australii, Maroku, Meksyku, Japonii, Hiszpanii, Austrii, Niemczech, Stanach Zjednoczonych (Arizona i Kolorado) i we Francji[1][3][4]. W Polsce występuje na hałdach w Miedziance na Dolnym Śląsku[3].

Galeria

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 118–119, ISBN 978-83-8293-231-7.
  2. a b c d e f g h i j Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 194, ISBN 978-83-7073-816-7.
  3. a b c d e f g h i j Duftite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-04-25] (ang.).
  4. a b c d e f Duftite [online], Le-comptoir-geologique [dostęp 2025-04-25].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.