Nie mylić z: En face.

En Face – polski zespół folk rockowy, powstały we wrześniu 1971 roku na bazie grupy Ryszarda Poznakowskiego. Przestał istnieć z końcem 1975 roku.

Pierwszy skład grupy tworzyli: Jerzy Grunwald (eks-No To Co; leader, gitara, śpiew), Bohdan Kendelewicz (eks-Wiatraki, Bizony; gitara basowa, wokal wspierający) i Kazimierz Turczyński (eks-Orkiestra PRiTV w Katowicach; perkusja). Pierwszych nagrań J. Grunwald dokonał już w 1971 roku z zespołem Poznakowskiego, m.in. pierwsze wersje piosenek z repertuaru En Face, tj.: Na tych samych ulicach i Zamykam oczy, by widzieć cię z bliska.

Wiosną 1972 roku w miejsce K. Turczyńskiego dołączył nowy perkusista Marian Myszko (eks-Zespół instrumentalny pod kier. Antoniego Kopffa; także flet i wokal wspierający). Zespół zorientowany na połączenie pop-rocka z folk rockiem wylansował swój pierwszy przebój O zachodzie, który znalazł się na debiutanckiej płycie „czwórce” pt. O zachodzie. W czerwcu Jerzy Grunwald & En Face wystąpili na X KFPP w Opolu. I choć piosenka pt. Tęcza nad nami przeszłą bez echa. Tym niemniej Jerzego Grunwalda uznano piosenkarzem roku 1972 w plebiscytach czasopism Panorama i Na Przełaj.

W latach 1972–1973 zdobytą popularność ugruntowały takie przeboje jak: Oddaleni, ale bliscy, Płynę na wyspy szczęśliwe, Popędzimy w dal saniami, czy Dziwna miłość niepojęta^[1]. Niektóre z nich grupa prezentowała w Telewizji Polskiej^[2]. Zespół bardzo dużo koncertował w kraju i za granicą, tj. w Bułgarii (1972), ZSRR (1972, 1973), Azji (Gruzja, Mongolia) (1973)^[3] i NRD (1973).

W marcu 1973 roku nagrał swój pierwszy longplay zatytułowany Jerzy Grunwald & En Face^[1]. A zimą tego samego roku w Moskwie, już zmienionym składzie kolejną czwórkę pt. Jerzy Grunwald. Polsza oraz wystąpił w rosyjskim programie telewizyjnym. Na koncertach oprócz kompozycji J. Grunwalda muzycy wykonywali ówczesne światowe hity, m.in. z repertuaru Creedence Clearwater Revival (Proud Mary) i Crosby, Stills and Nash (Suite: Judy Blues Eyes)^[3].

W tym okresie w skład grupy wchodzili: J. Grunwald - (śpiew, gitara), Ireneusz Dudek (eks-Hall; harmonijka ustna, flet, skrzypce, instrumenty perkusyjne, śpiew), Krystian Wilczek (eks-Wiślanie 69; gitara basowa, śpiew) i Józef Hajdasz (eks-Breakout; perkusja). W kraju zyskały kolejne utwory, takie jak: Chciał się stary ożenić, Nie zaszkodzi trochę snów, czy Człowiek od lat.

W 1974 roku Jerzy Grunwald i En face wystąpili m.in. w TV RFN, na Międzynarodowej Wiośnie Estradowej '74, podczas XII KFPP w Opolu i MFP w Sopocie. Z grupą współpracował wówczas Mirosław Żwaka, który utworzył z Marcelim Psiukiem duet Marcel i Mirek.

W tym samym roku do składu grupy dołączył Maciej Radziejewski (eks-Niemen Aerolit; gitara solowa), zaś w jego połowie Marek Surzyn (perkusja) w miejsce J. Hajdasza^[3]. W tym okresie Dudek, Radziejewski, Wilczek i Surzyn grali równolegle w zespole Apokalipsa^[3].

W lutym 1975 roku Jerzy Grunwald i jego grupa En Face nagrali swój drugi longplay zatytułowany Sennym świtem. Muzycy wciąż sporo koncertowali w kraju i za granicą, a także wylansowali kolejne przebojowe piosenki, a mianowicie: Przyszłaś znikąd, Dogonić ciszę, czy Ten ptak srebrzysty.

Z końcem roku drogi J. Grunwalda i jego ówczesnych muzyków rozeszły się. Piosenkarz kontynuował karierę solową a byli muzycy En Face nadal występowali pod szyldem „Apokalipsa”^[3].

• Jerzy Grunwald & En Face (LP, Polskie Nagrania, 1973)
• Sennym świtem (LP, Pronit, 1975)
• Sennym świtem (CD, GAD Records, 2020 – pierwsza reedycja kompaktowa longplaya)^[4]

• To pejzaż mojej ziemi: Dokąd płyną rzeki / W tych pięknych miastach (LP, Polskie Nagrania, 1973)
• Czterej Pancerni i Pies: Nie zginaj karku (LP, Polskie Nagrania, 1973)
• Jerzy Grunwald. Gwiazdy polskiego Big Beatu (CD, Polskie Nagrania, 2014)^[1]
• Na tych samych ulicach. Niepublikowane nagrania z lat 1971–1975 (CD, Kameleon Records, 2016 – nagrania radiowe Jerzego Grunwalda i En Face)^[5]
• Wędrujmy. Wakacyjny przewodnik po polskiej psychodelii i folk-rocku (CD, GAD Records, 2020)^[6]

• Jesteś wszystkim co mam / Płynę na wyspy szczęśliwe (SP, Polskie Nagrania, 1972)
• Gałąź wiśni / Sto imion masz (SP, Polskie Nagrania, 1975)

• O zachodzie (EP, Polskie Nagrania, 1971/1972)
• Jerzy Grunwald. Polsza (EP, Melodia, 1973)
• Sennym Świtem (EP, Pronit, 1975)

1971 (P. R. Warszawa):

• Na tych samych ulicach, Zmieniasz się ty, zmieniam się ja, Zamykam oczy, by widzieć cię z bliska, Trzeba się kochać, To właśnie dla ciebie, Ona w pąsach, a ja w wąsach;

1972 (P. R. Warszawa):

• O zachodzie, Jesteś wszystkim, co mam, Płynę na wyspy szczęśliwe, Oddaleni, ale bliscy, Popędzimy w dal saniami, Teraz już zaśnij, Tęcza nad nami, Jak dobrze, że jesteś;

1973:

• Noc i brzask, Nie zginaj karku

1974 (P. R. Katowice):

• Człowiek od lat, Dogonić ciszę

• Tęcza nad nami (Koncert Inauguracyjny na X KFPP w Opolu, 21 czerwca 1972 roku),
• Jeden znamy świat (koncert To śpiewa młodość na XII KFPP w Opolu, 27 czerwca 1974 roku),
• Człowiek od lat, Dogonić ciszę, O Zachodzie, Suite: Judy Blues Eyes - z rep. Crosby, Stills and Nash (Koncert Polskich Nagrań XV MFP w Sopocie, 24 sierpnia 1975 roku)

• Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock ’n’ roll 1959–1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
• Teksty w książeczce płyty Jerzy Grunwald – Na tych samych ulicach. Niepublikowane nagrania z lat 1971-1975 (KAMCD 43)

• En Face w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
• En Face w bazie Discogs (ang.)