ICRS, International Celestial Reference System – Międzynarodowy Niebieski System Odniesienia^[1].

ICRS jest systemem kinematycznym i jest określony poprzez pozycje odległych obiektów pozagalaktycznych, przy założeniu, że ruchy własne tych obiektów są znacznie mniejsze niż dokładność, z jaką są obserwowane. W ICRS kierunki do obiektów w odległych galaktykach nie podlegają globalnemu obrotowi względem tych obiektów. ICRS jest systemem czasoprzestrzennym, niezależnym od położenia osi obrotu Ziemi, a także od położenia osi ekliptyki^[2].

ICRS został zdefiniowany oraz przyjęty w rezolucji B2 23. Zgromadzenia Generalnego Międzynarodowej Unii Astronomicznej (International Astronomical Union, IAU) w Kioto w sierpniu 1997 roku. System jest od 1 stycznia 1998 roku obowiązującym niebieskim systemem odniesienia, zastępując tym samym system FK5. Ta sama rezolucja zatwierdziła astrometryczny katalog fundamentalny Hipparcos jako podstawową realizację ICRS w zakresie widma optycznego^[3].

Podczas 24. Zgromadzenia Generalnego IAU w Manchesterze w 2000 roku uchwalono rezolucję B1.3, która określiła definicje ICRS dopasowane do wyższych wymagań dokładnościowych oraz zdefiniowania w ujęciu ogólnej teorii względności, wprowadzając Barycentryczny Niebieski System Odniesienia (BCRS) oraz Geocentryczny Niebieski System Odniesienia (GCRS) oraz transformacje między tymi systemami. Czasoprzestrzeń w ICRS została określona geometrycznie za pomocą tensora metrycznego (oddzielnego dla każdego z systemów) w ujęciu ogólnej teorii względności^[2].

Definicje barycentrycznego systemu odniesienia i geocentrycznego systemu odniesienia:

• Barycentryczny Niebieski System Odniesienia (Barycentric Celestial Reference System) to system o początku w środku mas Układu Słonecznego z czasem współrzędnych barycentrycznych TCB (Barycentric Coordinate Time)
• Niebieski Geocentryczny System Odniesienia (Geocentric Celestial Reference System) to system o początku w środku masy Ziemi z czasem współrzędnych geocentrycznych TCG (Geocentric Coordinate Time)^[1]

Systemy te mają następujące własności:

• nie podlegają obrotom względem zbioru odległych obiektów pozagalaktycznych,
• współrzędne czasowe są wyprowadzone ze skali czasu realizowanej przez działające na Ziemi zegary atomowe,
• jednostkami fizycznymi w tych układach są jednostki w układzie SI^[1].

Zgodnie z rezolucją 2 26. Zgromadzenia Generalnego IAU w Pradze w 2006 roku dla wszystkich praktycznych zastosowań przyjmuje się orientację BCRS zgodną z orientacją osi ICRS, a orientacja GCRS jest wyznaczana ze zorientowanej względem ICRS orientacji BCRS. Osie tych systemów spełniają kinematyczny warunek zerowego wzajemnego obrotu, a odpowiadające sobie osie systemów BCRS i GCRS są wzajemnie powiązane współczynnikiem skali^[2].

Systemy te łącznie tworzą system ICRS^[1], a jego kinematyczną realizacją, przeznaczoną do zastosowań praktycznych, jest Międzynarodowy Niebieski Układ Odniesienia – ICRF^[2].

• ITRS

• The International Celestial Reference System (ICRS). iers.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-16)].