Inter Europol Competition
 Oreca 07 zespołu Inter Europol Competition podczas zwycięskiego 24h Le Mans 2023 | |
| Pełna nazwa |
Inter Europol Competition |
|---|---|
| Aktywna |
od 2010 |
| Siedziba | |
| Ważni ludzie | |
| Założyciel |
Wojciech Śmiechowski |
| Dyrektor |
Jakub Śmiechowski (Szef zespołu) |
| Inne | |
| Debiut | |
| Ostatni wyścig |
24h Le Mans 2026 |
| Mistrzostwa konstruktorów |
Zwycięzcy LMP2 24h Le Mans 2023 |
| Strona internetowa | |
Inter Europol Competition – polski zespół wyścigowy, startujący w wyścigach długodystansowych. W roku 2026 zespół znajduje się w stawce 24h Le Mans, European Le Mans Series, Asian Le Mans Series, Le Mans Cup oraz IMSA SportsCar Championship.[2][3][4][5][6] W nawiązaniu do przedmiotu działalności właściciela i sponsora zespołu, firmy Inter Europol, zespół często nazywany jest „Turbo Piekarzami”.[7][8][9][10][11][12]
Od 2023 roku zespół pozostaje jednym z najbardziej utytułowanych w wyścigach prototypów na świecie, zdobywając trzy zwycięstwa oraz pięć podiów w swojej klasie w 24h Le Mans, mistrzostwo serii IMSA SportsCar Championship, a także liczne tytuły wicemistrzowskie w FIA World Endurance Championship oraz w European Le Mans Series.
Historia
2010-2015: Pierwsze występy
Zespół został założony w 2010 roku i był owocem współpracy firmy Kochanski Motorsport Maurycego Kochańskiego oraz Michael Keese Motorsport. Wspólnie brali udział w Formule Ford i Formule 3. W sezonie 2009 wystartowali we Włoskiej Formule Renault, a w roku 2010 w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. Pod koniec sezonu 2010 Kochański zaczął zmagać się z problemami finansowymi. Jego udziały w zespole wykupił Wojciech Śmiechowski, ojciec kierowcy zespołu, Jakuba Śmiechowskiego i właściciel piekarni Inter Europol S.A. Nowo powstały zespół otrzymał nazwę Inter Europol Competition, pochodzącą od swojego właściciela i głównego sponsora.[13]
Inter Europol Competition rozpoczął swoją działalność od startów w wyścigach samochodów jednomiejscowych. W latach 2010–2016 kierowcy Inter Europolu brali udział w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0, a ich najlepszym wynikiem było 12 miejsce Jakuba Śmiechowskiego w sezonie 2011.[14] W roku 2014 zespół zadebiutował w serii BOSS GP, w której ścigał się do końca sezonu 2019 i odnosił sukcesy, takie jak mistrzostwo Jakuba Śmiechowskiego w 2014 roku i jego wicemistrzostwo w 2015 roku[15][16].
.jpg)
2016-2018: Początki w wyścigach długodystansowych
W roku 2016 Inter Europol Competition zadebiutował w wyścigach długodystansowych, biorąc udział w pełnych sezonach serii European Le Mans Series oraz V de V Endurance Series. Debiut w ELMS przyniósł Jakubowi Śmiechowskiemu i Jensowi Petersenowi, którzy ścigali się samochodem Ligier JS P3, 10 miejsce w klasyfikacji generalnej. W V de V zespół zaliczył lepsze wyniki; Śmiechowski wraz z Martinem Hippe zdobyli mistrzostwo tej serii.[17][18]
W swoim drugim sezonie w wyścigach długodystansowych Inter Europol Competition wystawił w klasie LMP3 serii European Le Mans Series jeden samochód Ligier JS P3, oznaczony numerem 13. Jensa Petersena zastąpił Martin Hippe, który począwszy od 2017 roku okazał się być stałym kierowcą zespołu w klasie LMP3 serii ELMS.[19] W wyścigu 4 Hours of Castellet kierowcy zespołu po raz pierwszy stanęli na podium, a w klasyfikacji generalnej klasy LMP3 zajęli ostatecznie piąte miejsce.[20] Zespół wziął również udział w serii V de V Endurance Series, w której odniósł końcowy triumf. Za kierownicą samochodu z numerem 22 zasiedli Jakub Śmiechowski i Hendrik Still, zaś najlepszy z kierowców samochodu numer 33, Paul Scheuschner, ukończył sezon na ósmym miejscu.[21]
W roku 2018 Inter Europol Competition ponownie wziął udział w klasie LMP3 w European Le Mans Series, po raz pierwszy wystawiając w serii dwa samochody.[22] Sezon 2018 okazał się być przełomowy dla samochodu numer 13; Martin Hippe i Jakub Śmiechowski wygrali wyścig 4 Hours of Portimão oraz zajęli trzecie miejsce w 4 Hours of Red Bull Ring, dzięki czemu zajęli drugie miejskie w klasyfikacji końcowej serii w klasie LMP3[23][24]. Załoga drugiego samochodu zespołu, jeżdżącego z numerem 14, ulegała częstym zmianom personalnym w trakcie sezonu; ostatecznie samochód ten został sklasyfikowany na 15 miejscu w klasyfikacji generalnej. Inter Europol Competition po raz ostatni wziął też udział w serii V de V, zajmując w klasyfikacji końcowej miejsca trzecie (Paul Scheuschner w samochodzie numer 33) oraz piąte (Jakub Śmiechowski i Pontus Fredriksson w samochodzie numer 22).[25] W pierwszych latach startów w wyścigach długodystansowych Inter Europol Competition występował również w serii BOSS GP, jednak już bez Jakuba Śmiechowskiego za kierownicą. Najlepszym wynikiem w klasyfikacji generalnej było czwarte miejsce Waltera Sedinga w sezonie 2018. [26][27][28]
2019-2020: Debiuty w LMP2 i 24h Le Mans
W nowym sezonie 2019 Inter Europol Competition zadebiutował w serii Asian Le Mans Series. Ligiera JS P3 z numerem 13 poprowadzili ponownie Hippe i Śmiechowski. Zespół osiągnął istotny sukces, wygrywając klasyfikację generalną serii, dzięki czemu zapewnił sobie oficjalne zaproszenie na wyścig 24h Le Mans 2019 od organizatora wyścigu.[29]
Zespół kontynuował też swoje występy w European Le Mans Series, zaliczając debiut w klasie LMP2 po zakupieniu samochodu Ligier JS P217, który został oznaczony numerem 34. W dalszym ciągu Inter Europol Competition ścigał się też w klasie LMP3 tej serii – dwoma samochodami Ligier JS P3.[30] W klasie LMP2 zespół zaliczał słabe wyniki i po częstych zmianach w składzie załogi zajął siedemnaste miejsce w klasyfikacji końcowej. Znacznie lepsze wyniki dostarczyła załoga auta numer 13 w klasie LMP3; Hippe i Nigel Moore zapewnili zespołowi kolejne drugie miejsce w klasyfikacji generalnej i tytuł wicemistrzów klasy LMP3 - po otrzymanej karze po ostatnim wyścigu i oddalonej apelacji.[31][32] Samochód numer 14 został ostatecznie sklasyfikowany na miejscu dwunastym.
W czerwcu Inter Europol Competition zadebiutował w wyścigu 24h Le Mans. Jakub Śmiechowski, Nigel Moore i James Winslow (który zastąpił Léo Roussela na trzy tygodnie przed wyścigiem z powodu urazu Francuza)[33], kierując samochodem Ligier JS P217, zajęli 45. miejsce w klasyfikacji ogólnej wyścigu oraz 16 miejsce w tabeli klasy LMP2, zmagając się w jego trakcie z licznymi problemami technicznymi.[34] W swoim ostatnim sezonie w BOSS GP jedyny kierowca zespołu, który wziął udział we wszystkich wyścigach serii w roku 2019, Walter Steding, ukończył ją na miejscu 9.[35]
Rok 2020 Inter Europol Competition ponownie rozpoczął startem w serii Asian Le Mans Series, zajmując w klasie LMP2 4 miejsce samochodem numer 33 i 5 miejsce autem numer 34.[36] Zespół wystawił również jeden samochód na cały sezon serii w klasie LMP3, który ukończył sezon na trzeciej pozycji[37]. Odpowiednio jeden i dwa wyścigi przejechały w barwach zespołu samochody numer 14 i 18.
Polski zespół wziął również udział w skróconym, z tradycyjnych sześciu do pięciu wyścigów, sezonie European Le Mans Series, wystawiając po jednym samochodzie w klasach LMP2 i LMP3. Załoga samochodu LMP2 numer 34 – jedynego pojazdu marki Ligier w stawce, zdominowanej przez prototypy Oreca 07 – została gruntownie zmieniona. Jamesa Winslowa i Nigela Moore’a zastąpili Rene Binder[38]oraz Matevos Isaakyan[39], którzy dołączyli do Jakuba Śmiechowskiego w serii ELMS i w wyścigu 24h Le Mans. Zawodnicy reprezentujący Inter Europol Competition w klasie LMP2 ukończyli sezon na 12 miejscu w klasyfikacji ogólnej, natomiast Hippe, Moore i Dino Lunardi zdobyli dla zespołu trzeci z rzędu tytuł wicemistrzów klasy LMP3 ELMS.[40]
Zespół po raz drugi pojawił się na polach startowych wyścigu 24 Le Mans, ponownie zmagając się z problemami technicznymi[41], do których doszły błędy zespołu natury regulaminowej[42]. Inter Europol Competition ukończył wyścig na 17 miejscu w klasie LMP2 i na 45 miejscu w klasyfikacji ogólnej.
Ostatnimi występami zespołu w roku 2020 były dwa wyścigi IMSA SportsCar Championship, w których Inter Europol po raz pierwszy wykorzystał samochód Oreca 07. Wyścig Petit Le Mans został przez nich ukończony na 3 miejscu w klasie LMP2 i na 9 miejscu w klasyfikacji generalnej[43], zaś 12 Hours of Sebring na czwartym miejscu w klasie i siedemnastym ogólnie.[44]
2021-2023: Starty w WEC i zwycięstwo w Le Mans
W roku 2021 zespół Inter Europol Competition zadebiutował w klasie LMP2 World Endurance Championship 2021. Orekę 07 prowadzili Jakub Śmiechowski, Renger van der Zande, Alex Brundle i Louis Delétraz.[45][46][47][48]. W swoich pierwszym sezonie w długodystansowych mistrzostwach świata "Turbo Piekarze" zajmowali miejsca w środku stawki, cztery z sześciu wyścigów kończąc na piątym miejscu w klasie. [49][50] Najgorszym wynikiem było 9. miejsce w 6-godzinnym wyścigu w Bahrajnie[51]. Pozwoliło to ekipie zakończyć swój debiutancki sezon w WEC na piątym miejscu.
Trzeci udział zespołu w wyścigu 24h Le Mans był najbardziej dotychczas udany - zespół zajął piąte miejsce w klasie LMP2 i dziesiąte w klasyfikacji generalnej. Śmiechowski, Brundle i van der Zande pokazali dobre tempo oraz uniknęli większych błędów i pecha - poza pękniętą oponą podczas przejazdu Brundle'a, niezawinioną kolizją z samochodem zespołu Racing Team India Eurasia oraz problemami z maszyną do tankowania.[52][53][54].
Kolejną częścią programu zespołu na sezon 2021 była seria European Le Mans Series 2021, w której zespół wystawił dwa samochody Ligier JS P320 klasy LMP3.[55] Prototyp numer 13, podobnie jak w sezonach 2018 i 2019, notował lepsze wyniki od siostrzanej załogi, zaliczając łącznie trzy podia, w tym jedno zwycięstwo[56] – za sprawą wysiłków jeżdżącego dla zespołu od sezonu 2016 Martina Hippego[57], młodego Belga Ugo de Wilde[58] oraz ich zmieniających się partnerów. Wystarczyło to do zajęcia czwartego miejsca w klasyfikacji generalnej, przede wszystkim na skutek wypadków i awarii w Le Castellet oraz Spa-Francorchamps[59][60]. Załoga numer 14, dla której w trakcie sezonu jeździło łącznie 9 kierowców notowała wyniki w środku stawki ELMS, kończąc sezon na 6 miejscu w klasyfikacji generalnej.
Sezon 2022 Inter Europol Competition rozpoczął w Asian Le Mans Series, wystawiając jednego Ligiera JS P320. Zespół dysponował tempem pozwalającym na wygrywanie wyścigów, jednak na skutek nagłej, wymuszonej zmiany w składzie, problemów technicznych oraz błędów kierowców ukończył serię na siódmej pozycji w klasyfikacji generalnej.[61][62][63][64]
.png)
Na dalszy ciąg sezonu zespół rozszerzył swój program, na który złożyły się po jednym samochodzie LMP2 w World Endurance Championship oraz European Le Mans Series, jak również dwa samochody LMP3 w ELMS. [65][66][67]
Sezon WEC 2022 był bardzo nieudany. W każdym wyścigu, poza 6 Hours of Monza[68], Inter Europol Competition zmagał się z różnego rodzaju problemami - błędami kierowców,[69] problemami technicznymi[70] i brakiem tempa[71], co zaowocowało zdobyciem tylko 20 punktów i 11. miejscem w klasyfikacji generalnej.
Wyścig 24h Le Mans również nie przyniósł sukcesu; samochody IEC przekroczyły linię mety na 13-tym (numer 34) i 14-tym (numer 43) miejscu. Samochód WEC zmagał się z problemami z prędkością maksymalną, jak również z innymi trudnościami. Prototyp numer 43 (wypożyczony od zespołu Dragonspeed, jako że zamówiony nowy model nie mógł zostać dostarczony przez Orekę na czas z uwagi na światowe zakłócenia w łańcuchu dostaw) dysponował lepszym tempem i aż do wczesnego ranka pozostawał w drugiej połowie czołowej dziesiątki, kiedy to awaria cewki zapłonowej spowodowała konieczność zjazdu do garażu na naprawę. Wyeliminowało to zespół z walki o podium.[72][73] Głównymi przyczynami słabej dyspozycji zespołu było nagłe odejście dyrektora technicznego zespołu, konieczność restrukturyzacji ekipy i znaczna rotacja wśród personelu.[74]
Występy w ELMS przyniosły lepsze wyniki. Samochód LMP2 w drugiej połowie sezonu znacząco przyspieszył, co okazało się być zapowiedzią kolejnych sezonów; załoga uplasowała się na 2 miejscu na Spa-Francorchamps po starcie z samego końca stawki[75] oraz na 4 miejscu w finale sezonu na torze w Portimao, kończąc sezon na 8 miejscu. Dramatyczny przebieg miał sezon samochodu #13 w klasie LMP3, rozpoczynając się od dyskwalifikacji[76], następnie przynosząc trzy zwycięstwa z rzędu na Monzy, Circuit de Catalunya i Spa-Francorchamps, a kończąc utratą mistrzostwa na godzinę przed metą 4 Hours of Portimao - w wyniku kolizji Nico Pino z Mathiasem Beche i będącego tego skutkiem uszkodzenia zawieszenia, które najpierw spowodowało istotny spadek tempa, by wreszcie na 12 minut przed końcem wyścigu i sezonu ostatecznie wyeliminować samochód z wyścigu[77][78]. Samochód numer 14 zajął zaś ostatnie, 13 miejsce w klasyfikacji generalnej, głównie na skutek wolnych przejazdów i licznych błędów Jamesa Daysona[79].
.jpg)
Ostatnim elementem działań zespołu w 2022 roku był gościnny start w nowej serii Prototype Cup Germany - z jednym samochodem LMP3, prowadzonym przez powracającego do zespołu Jamesa Winslowa i debiutującego w sportach motorowych Damiana Cioska. Winslow i Ciosek zajęli podczas weekendu na Spa-Francorchamps 6 i 2 miejsce.[80]
W sezonie 2023 zespół wystartował w 24h Le Mans, FIA World Endurance Championship 2023, European Le Mans Series, Asian Le Mans Series oraz Le Mans Cup, wystawiając w nich odpowiednio dwa, jeden, dwa, cztery i trzy samochody.[81][82][83][84][85] Sezon rozpoczął się od startu czterema samochodami w Asian Le Mans Series. Samochód LMP2 był bardzo szybki przez cały sezon, a jednym z najważniejszych tego powodów było tempo Nolana Siegela. Jednak dwie awarie mechaniczne w ostatnich minutach pierwszego i ostatniego wyścigu, kiedy Siegel był odpowiednio na trzecim i pierwszym miejscu, pozbawiły zespół mistrzostwa. Załogi LMP3 zajęły 7-me, 12-ste i 15-ste (ostatnie) miejsce w klasyfikacji generalnej[86].
.jpg)
Sezon WEC zakończył się dla Jakuba Śmiechowskiego, Alberta Costy i Fabio Scherera zdobyciem 114 punktów. Pozwoliło to ekipie na ukończenie sezonu na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej. W taki sposób zespół zakończył swoje trzyletnie występy w WEC, w związku z usunięciem z tej serii (za wyjątkiem 24h Le Mans) klasy LMP2 wobec rozwoju kategorii Hypercar.[87][88]
Największym osiągnięciem zespołu do dzisiaj pozostaje zwycięskie 24h Le Mans 2023. Zespół ponownie wystawił dwa samochody - samochód startujący w pełnym sezonie WEC oraz auto oznaczone numerem 32, którego załogę stworzyli Jan Magnussen, Anders Fjordbach oraz kierowca-amator Mark Kvamme (załoga wystartowała w podklasie Pro-am)[89]. Załoga drugiego samochodu zakończyła udział w wyścigu w nocy po wypadku Magnussena[90].
Śmiechowski, Scherer i Costa zaprezentowali tempo, które drugi na mecie Robert Kubica określił jako "w swojej lidze"[91] oraz uniknęli błędów, poza drobnym wyjazdem Costy poza tor w nawrocie Mulsanne w ostatnich godzinach wyścigu oraz naruszeniem zasad dotyczących samochodu bezpieczeństwa, za które zespół musiał odbyć karę przejazdu przez boksy[92]. Szeroki rozgłos zdobył wyczyn Scherera, który został uderzony w nogę przy wysiadaniu z auta przez samochód Corvette Racing w pierwszej godzinie wyścigu, w wyniku czego doznał złamania trzech kości śródstopia, urazu więzadła i pięty. Po otoczeniu opieką przez fizjoterapeutów zespołu Szwajcar zachował dobre tempo i spędził za kierownicą Oreki 07 ponad 8 godzin, pomimo konieczności zmiany metody hamowania oraz poruszania się na jednej nodze podczas wsiadania i wysiadania z samochodu. W końcówce wyścigu Scherer musiał również poradzić sobie z awarią radia[93][94][95]. Duży postęp zaliczył Jakub Śmiechowski, który zaprezentował tempo jakościowego kierowcy o srebrnej kategorii, a Albert Costa jak zazwyczaj osiągał najlepsze czasy spośród członków załogi[96].
Po wyścigu rywale zespołu, w tym zwłaszcza kierowca drugiego na mecie samochodu, Louis Delétraz, oskarżyli zespół o naruszenie regulaminu technicznego, wskazując na krótkie czasy tankowania, niskie zużycie paliwa oraz duże przyspieszenie samochodu[97][98]. Po trwających ponad miesiąc badaniach organizatorzy oficjalnie potwierdzili wyniki wyścigu na podstawie raportu delegatów technicznych FIA oraz ACO, którzy "po głębokiej analizie" podali, że wszystkie samochody biorące udział w wyścigu - w tym Oreca polskiego zespołu - odpowiadały wymogom regulaminowym[99].
Sezon ELMS nie okazał się udany dla IEC. W klasie LMP2 awaria skrzyni biegów w pierwszym wyścigu okazała się być prognostykiem całego sezonu, podczas którego Jonathan Aberdein, Rui Andrade i Olli Caldwell zaliczyli tylko jedno podium w siedmiozespołowej stawce. Kierowcy prezentowali z reguł przeciętne tempo, jak również popełniali błędy[100], a w Aragon wycofali się z wyścigu po niezawinionej kolizji[101]. Od lepszej strony zespół pokazał się w klasie LMP3, której sezon zakończył na czwartym miejscu w klasyfikacji generalnej, zdobywając dwa drugie miejsca. Kierowcom Ligiera JS P320 brakowało również szczęścia – nieukończenie dwóch wyścigów, w Aragón i Algarve, spowodowane było awariami samochodu.[102] Debiutancki sezon w Le Mans Cup wszystkie trzy załogi zespołu zakończyły na ostatnich miejscach w klasyfikacji generalnej. Najlepiej i najrówniej prezentowali się kierowcy auta numer 15, Bryson Morris i Chris Short, zaś Santiago Concepción Serrano i Ben Stone z Ligiera numer 13 nie ukończyli aż 5 na 7 wyścigów sezonu.
.jpg)
2024-: W czołówce LMP2
Program Inter Europol Competition na sezon 2024 objął 24h Le Mans – z jednym samochodem LMP2[103], IMSA SportsCar Championship z jednym zgłoszeniem w klasie LMP2[104], European Le Mans Series – z dwoma LMP2 i jednym LMP3[105] oraz Le Mans Cup – z dwoma samochodami w klasie LMP3[106].
W nowej dla siebie serii IMSA szefostwo zespołu zdecydowało się na podjęcie współpracy z amerykańską ekipę PR1 Mathiasen, argumentując to brakiem znajomości specyfiki wyścigów samochodów w USA oraz kwestiami logistycznymi. Po stronie PR1 pozostała między innymi bieżąca obsługa samochodu, zaś inżynierowie nad nim pracujący pochodzili z obu zespołów. Dobór kierowców – w tym amerykańskiego właściciela firmy jubilerskiej Nicka Boulle’a, Toma Dillmanna i Jakuba Śmiechowskiego – należał do zespołu z Polski[107]. Występy zespołu przyniosły im tytuł mistrzów serii IMSA w klasie LMP2 w debiutanckim sezonie. Zwycięstwo na Canadian Tire Motorsport Park, podia w Watkins Glen i Indianapolis oraz ogólnie równa jazda Inter Europol by PR1/Mathiasen, z siódmym miejscem na torze Road America jako najgorszym wynikiem sezonu, przyniosły polsko-amerykańskiemu projektowi mistrzostwo serii oraz zaproszenie dla Boulle'a na 24h Le Mans 2025.[108][109][110]
.jpg)
W 92. edycji 24-godzinnego wyścigu w Le Mans zespół był bardzo bliski obrony zeszłorocznego zwycięstwa. Śmiechowski, Władisław Łomko i Clément Novalak zajęli drugie miejsce, 18 sekund za zwycięzcami z United Autosports.[111]. W ostatnich godzinach wyścigu różnice między czołową szóstką klasy LMP2 pozostawały bardzo małe, a Łomko i Novalak kilkakrotnie wychodzili na prowadzenie[112][113]; ostatecznie Francuz doprowadził samochód do mety na drugiej pozycji[114].
Europejska część programu poszła "Turbo Piekarzom" niemal równie dobrze. Zwycięstwo w wyścigu na torze Paul Ricard, po utracie szansy na dublet na 20 minut przed metą, [115] okazało się jedynym w sezonie, ale podobnie jak w IMSA równa forma (siódme miejsce również w tej serii było najgorszym wynikiem) była kluczowym czynnikiem na drodze do drugiej pozycji w klasyfikacji generalnej dla Dillmanna, Łomko i Sebastiána Álvareza. Ostatni wyścig sezonu w Portimao załoga ukończyła na czwartym miejscu, po zamieszaniu związanym z nałożoną i cofniętą już po jej odbyciu karą 10 sekund.[116][117]. Kierujący Oreką 07 numer 34 Luca Ghiotto, Oliver Gray i Novalak uplasowali się na siódmym miejscu w klasyfikacji generalnej, zaliczając jedno podium na torze Mugello. Samochód LMP3 podobnie jak #34 zaliczył jedno podium w sezonie, co przyniosło dziewiąte, przedostatnie, miejsce w klasyfikacji generalnej.
Drugi sezon w serii Le Mans Cup zakończył się lepszymi wynikami niż pierwszy. Aleksander Buchańcow i Rik Koen zakończyli sezon na jedenastym miejscu w klasyfikacji generalnej, zaczynając rok od trzeciego miejsca w pierwszym wyścigu[118], zaś Timothy Creswick, Sebastian Gravlund i Daniel Ali prezentowali z reguły słabsze tempo i ukończyli sezon na dziewiętnastym miejscu.
W 2025 roku Inter Europol Competition ponownie wziął udział w IMSA SportsCar Championship z jednym samochodem LMP2 o numerze 43 - w sposób samodzielny i po zbudowaniu nowej bazy, która powstała w Stanach Zjednoczonych. Zespół wrócił też do Asian Le Mans Series z dwoma autami LMP3, do European Le Mans Series z dwoma samochodami LMP2 i jednym LMP3 oraz do Le Mans Cup z jednym LMP3.[119][120][121][122]
Rok rozpoczął się od startów w Asian Le Mans Series dwoma samochodami LMP3 Ligier JS P320 o numerach 34 i 43, które to występy były ostatnimi w tych samochodach, wobec zastąpienia ich modelami nowej generacji JS P325. W łącznie dwunastu startach zespół zdobył jedno podium, co przyniosło obu samochodom ostatnie miejsca w klasyfikacji generalnej.[123]
Pierwszy sezon samodzielnych występów w serii IMSA Sportscar Championship zespół ukończył na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej, osiągniętym po wygranej w 12 Hours of Sebring, zapewnionej w ostatnich minutach wyścigu,[124] trzech drugich miejscach i niskich miejscach w pozostałych trzech wyścigach, powodowanymi problemami technicznymi.[125] Awaria zawieszenia w końcówce wyścigu na Canadian Tires Motorsport Park, gdy Tom Dillmann prowadził w wyścigu, poskutkowała poważnym wypadkiem, w wyniku którego Dillmann poddał się operacji kontuzjowanego kręgosłupa oraz nie wziął udziału w wyścigu na torze Road America, w którym zastąpił go kierowca BMW Connor de Phillippi.[126]
W czerwcu po raz kolejny na starcie wyścigu w Le Mans wystawione zostały dwa prototypy LMP2, w tym jeden w podklasie Pro-am. Śmiechowski, Dillmann i nowy kierowca zespołu Nick Yelloly wywalczyli drugie zwycięstwo i trzecie podium Inter Europolu w tym wyścigu. Samochód z numerem 43 prowadził w wyścigu od poranka, stale utrzymując nieprzekraczającą dwudziestu sekund przewagę nad autem numer 48 zespołu VDS Panis Racing. Końcówka wyścigu miała dramatyczny przebieg; na 34 minuty przed końcem na zespół nałożono karę przejazdu przez boksy, wskutek przekroczenia prędkości w alei serwisowej przez Yelloly'ego podczas poprzedniego postoju. Utracone w ten sposób prowadzenie zostało odzyskane po kolejnych kilku minutach wobec awarii zawieszenia w samochodzie rywali. Yelloly ukończył zwycięski wyścig z przewagą blisko dwóch minut nad zespołem Panisa.[127][128][129] Drugi samochód zespołu ukończył wyścig na piątym miejscu w podklasie Pro-Am.
Walka z VDS Panis Racing trwała również przez cały rok w serii ELMS i tam zakończyła się wygraną francuskiego zespołu. Pięć drugich miejsc w łącznie sześciu wyścigach przyniosło Śmiechowskiemu, Dillmannowi i Yelloly’emu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej serii.[130] Kierujący samochodem #34 Pedro Perino, Luca Ghiotto i Jean-Baptiste Simmenauer ukończyli sezon na dziesiątym miejscu w klasyfikacji generalnej, z piątym miejscem na torze Spa-Francorchamps jako najlepszym wynikiem sezonu. Po dwóch latach przerwy zespół powrócił do tego na podium klasyfikacji generalnej w klasie LMP3, po serii równych występów i dwóch podiach Timothy’ego Creswicka, Reece’a Golda i Douwe Dedeckera.[131]
Kolejny sezon startów w Le Mans Cup cechował się licznymi zmianami kierowców i klas. Najlepszym wynikiem w klasyfikacji generalnej było 6 miejsce samochodu z numerem 34 w klasie LMP3 Pro-am, w którym w ciągu roku zasiadły cztery różne załogi, osiągając jedno podium w wyścigu na Spa-Francorchamps; zdobyta na torze wygrana w ostatnim wyścigu sezonu została utracona przez błąd regulaminowy.[132]
W sezonie 2026 zespół startuje w tych samych seriach i klasach, co w poprzednim roku i dwa lata wcześniej – 24h Le Mans, IMSA SportsCar Championship, European Le Mans Series, Asian Le Mans Series oraz Le Mans Cup. [2][3][4][5][6] Rok rozpoczął się podwójnym startem w wyścigu 24 Hours of Daytona, który przyniósł zespołowi pierwsze podwójne podium w klasie LMP2. Samochód z numerem 43, prowadzony przez powracających na kolejny rok startów Toma Dillmanna, Jeremy'ego Clarke'a, Bijoya Garga i Antóniego Félixa da Costę zajął drugie miejsce, natomiast jednorazowy start samochodu nr 343 w rękach Śmiechowskiego, Nicka Cassidy'ego, powracającego do zespołu po trzech latach Nolana Siegela i Georgiosa Kolovosa zapewnił najniższy stopień podium. [133]
W Asian Le Mans Series obie załogi – LMP2 o numerze 43 i LMP3 o numerze 13 – zaliczyły całkiem odmienne sezony. Jedno drugie miejsce w klasie LMP2 w sześciu wyścigach przyniosło zespołowi 11 miejsce w klasyfikacji generalnej.[134] W klasie LMP3 zespół był bardzo bliski ponownego zdobycia mistrzostwa po siedmiu latach, zaliczając na mecie trzy zwycięstwa i jedno drugie miejsce. Kierowcami samochodu byli powracający do zespołu po roku przerwy Aleksander Buchańcow oraz Chun-Ting Chou i Henry Cubides Olarte. Jedno ze zwycięstw, w pierwszym wyścigu w Abu Zabi, zostało anulowane po wyścigu, a załoga zdyskwalifikowana – wskutek odłamania się w trakcie zawodów części samochodu i decyzji zespołu o nienaprawianiu jej, co po proteście ostatecznych mistrzów serii, CLX Motorsport, zostało uznane za naruszenie regulaminu technicznego.[135] Auto z numerem 13 zdobyło ostatecznie tytuł wicemistrzów serii.[136]
Zespół ponownie wystartował w 24-godzinnym wyścigu Le Mans dwoma samochodami. Samochód nr 43, ozdobiony specjalnym malowaniem inspirowanym polskimi polami rzepaku, ponownie prowadzili Dillmann, Śmiechowski i Yelloly, natomiast samochód nr 343 znalazł się w rękach Bijoya Garga i Reshada de Gerusa – jeżdzących dla zespołu w ELMS – a także kierowcy fabrycznego Porsche, Nico Müllera. Wyścig zakończył się dubletem zespołu: samochód nr 43 z powodzeniem obronił swoje zwycięstwo z 2025 roku, a samochód nr 343 zajął drugie miejsce. Głównymi rywalami zespołu byli długo prowadzący w wyścigu samochód nr 30 zespołu Duqueine, który musiał wycofać się z wyścigu w 21. godzinie z powodu awarii tarczy hamulcowej, oraz po raz kolejny Forrestier Racing by Panis. Dillmann, Śmiechowski i Yelloly zastosowali nieco inną strategię oponową niż ich siostrzany samochód, co wynikało częściowo z tego, że oba samochody jechały blisko siebie w ostatnich godzinach, jak również przez większość wyścigu oszczędzali paliwo, co pozwoliło na wydłużenie przejazdów o jedno okrążenie i przewagę w tym zakresie w końcówce wyścigu.[137][138][139]
Plany startów w Hypercar
Inter Europol Competition od 2021 roku planuje starty w najwyższej klasie wyścigów długodystansowych.[140] Do 2026 roku osoby zarządzające zespołem wielokrotnie wskazywały na znaczne koszty wystawienia prototypu w klasie Hypercar bądź GTP oraz konieczność pozyskania odpowiedniego wsparcia producenckiego.[141][142][143] W styczniu 2026 media branżowe podały informację, że zespół miałby już w sezonie 2027 wystawić co najmniej jeden samochód w klasie Hypercar przy współpracy z Hondą.[144][145] Prawdziwość tejże potwierdził w czerwcu 2026 roku menedżer zespołu, Sascha Fassbender, który dodał, że umowa nie została sfinalizowana z powodu decyzji Hondy, pomimo dokumentów będących przygotowanych do podpisu.[146] W maju 2026 roku zespół w dalszym ciągu prowadził rozmowy co do startów w WEC lub IMSA, w tym z potencjalnymi kierowcami;[147] Fassbender wskazał przy tym, że przejście do klasy Hypercar lub GTP przed sezonem 2028 jest mało prawdopodobne, i ponownie potwierdził, że plany zespołu obejmują wyłącznie prowadzenie programu fabrycznego, a nie prywatnego.[146]
Wyniki zespołu
24h Le Mans
| Rok | Uczestnik | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | Okrążenia | Miejsce | Miejsce w klasie |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2019 |  Inter Europol Competition
|
LMP2 | 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 V8 |  Nigel Moore Jakub Śmiechowski James Winslow |
325 | 45 | 16 |
| 2020 | Inter Europol Competition
|
LMP2 | 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 V8 |  Rene Binder Matevos Isaakyan Jakub Śmiechowski
|
316[42] | 42 | 17 |
| 2021 | Inter Europol Competition
|
LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | Alex Brundle Jakub Śmiechowski Renger van der Zande
|
360 | 10 | 5 |
| 2022 | Inter Europol Competition
|
LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | Alex Brundle Esteban Gutiérrez Jakub Śmiechowski
|
365 | 18 | 13 |
| LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 |  Pietro Fittipaldi  David Heinemeier Hansson Fabio Scherer
|
364 | 19 | 14 | ||
| 2023 | Inter Europol Competition
|
LMP2 | 32 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | Anders Fjordbach Mark Kvamme Jan Magnussen |
117 | DNF | DNF |
| LMP2 Pro-am | |||||||||
| LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 |  Albert Costa Fabio Scherer Jakub Śmiechowski |
328 | 9 | 1 | ||
| 2024 | Inter Europol Competition
|
LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 |  Władisław Łomko  Clément Novalak Jakub Śmiechowski |
297 | 16 | 2 |
| 2025 | Inter Europol Competition
|
LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | Nick Boulle  Luca Ghiotto Jean-Baptiste Simmenauer
|
363 | 28 | 10 |
| LMP2 Pro-am |
5 | ||||||||
| LMP2 | 43 | Tom Dillmann Jakub Śmiechowski Nick Yelloly
|
367 | 19 | 1 | ||||
| 2026 | Inter Europol Competition
|
LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 V8 | Tom Dillmann Jakub Śmiechowski Nick Yelloly
|
361 | 15 | 1 |
| 343 | Bijoy Garg Reshad de Gerus Nico Müller |
360 | 16 | 2 |
FIA World Endurance Championship
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2021 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Alex Brundle (wszystkie rundy) Jakub Śmiechowski (wszystkie rundy) Renger van der Zande (rundy 1, 3–6) Louis Delétraz (runda 2)
|
SPA 5 |
POR 5 |
MNZ 4 |
LMN 5[148] |
BAH 9 |
BAH 5 |
5 | 84 | |
| 2022 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Esteban Gutiérrez (wszystkie rundy) Fabio Scherer (runda 1) Jakub Śmiechowski (wszystkie rundy) Alex Brundle (rundy 2–6) |
SEB 14 |
SPA RET |
LMN 13[149] |
MNZ 4 |
FUJ 11 |
BAH RET |
11 | 20 | |
| 2023 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Albert Costa Fabio Scherer Jakub Śmiechowski |
SEB 4[150] |
POR 10[151] |
SPA 3 |
LMN 1 |
MNZ 5 |
FUJ 9 |
BAH 6 |
2 | 114 |
IMSA SportsCar Championship
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2020 | LMP2 | 51 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Rob Hodes (runda 5) Austin McCusker (runda 5) Jakub Śmiechowski (rundy 5, 7) Matthew Bell (runda 7) Naveen Rao (runda 7) |
DAY | SEB | RAM | RAT | PLM 3 |
LAG | SEB 4 |
6 | 58 |
| 2024 | LMP2 | 52[152] | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Nick Boulle (wszystkie rundy) Tom Dillmann (wszystkie rundy) Pietro Fittipaldi (runda 1) Jakub Śmiechowski (rundy 1–3, 6–7) |
DAY 4 |
SEB 6 |
WAT 3 |
MOP 1 |
RAM 7 |
IND 2 |
PLM 4 |
1 | 2227 |
| 2025 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Tom Dillmann (rundy 1–4, 6–7)  António Félix da Costa (runda 1) Jon Field (runda 1) Bijoy Garg (rundy 1–3, 6–7) Jeremy Clarke (rundy 2–7) Connor de Phillippi (runda 5)
|
DAY 10 |
SEB 1 |
WAT 8 |
MOP 10 |
RAM 2 |
IND 2 |
PLM 2 |
3 | 2117 |
| 2026 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Jeremy Clarke (rundy 1–5) Tom Dillmann (rundy 1–5) António Félix da Costa (runda 1) Bijoy Garg (rundy 1–3, 5) |
DAY 2 |
SEB 11 |
WAT 4 |
MOP 1 |
RAM 1 |
IND |
PLM |
2* | 1665* |
| 343 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 |  Nick Cassidy  Georgios Kolovos Nolan Siegel Jakub Śmiechowski |
DAY 3 |
SEB |
WAT |
MOP |
RAM |
IND |
PLM |
12* | 325* |
*Sezon w toku.
European Le Mans Series
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2016 | LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 |  Jens Petersen Jakub Śmiechowski
|
SIL RET |
IMO 15 |
RBR RET |
LEC 7 |
SPA 6 |
EST 5 |
10 | 24.5 |
| 2017 | LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | Martin Hippe Jakub Śmiechowski
|
SIL 6 |
MON 6 |
RBR 5 |
LEC 2 |
SPA 4 |
POR RET |
5 | 56 |
| 2018 | LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | Martin Hippe Jakub Śmiechowski
|
LEC 6 |
MON 4 |
RBR 3 |
SIL 5 |
SPA 12 |
POR 1 |
2 | 70.25 |
| 14 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | Paul Scheuschner (wszystkie rundy) Luca Demarchi (rundy 1–5) Henning Enqvist (runda 1) Hendrik Still (rundy 2, 4) Guglielmo Belotti (runda 3) Moritz Müller-Crepon (rundy 5–6)
|
LEC 12 |
MON 15 |
RBR 11 |
SIL 13 |
SPA 15 |
POR 8 |
15 | 6.25 | ||
| 2019 | LMP2 | 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Jakub Śmiechowski (wszystkie rundy) Léo Roussel (rundy 1–2) Dani Clos (rundy 1–3) Adrien Tambay (rundy 3–4) Lukas Dunner (runda 4) Sam Dejonghe (rundy 5–6) Mathias Beche (rundy 5–6)
|
LEC 15 |
MON 13 |
CAT RET |
SIL 12 |
SPA 12 |
POR RET |
17 | 2 |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | Martin Hippe Nigel Moore
|
LEC 3 |
MON 2 |
CAT 1 |
SIL 2 |
SPA 2 |
POR 11 |
2 | 94.5 | |
| 14 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | Paul Scheuschner (wszystkie rundy) Dino Lunardi (runda 1) Sam Dejonghe (rundy 2–4) Constantin Schöll (runda 6)
|
LEC 13 |
MON 9 |
CAT RET |
SIL RET |
SPA 6 |
POR 7 |
12 | 16.5 | ||
| 2020 | LMP2 | 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Jakub Śmiechowski (wszystkie rundy) Rene Binder (wszystkie rundy) Matevos Isaakyan (rundy 1–4)
|
LEC 7 |
SPA 11 |
LEC 6 |
MON 12 |
POR RET |
– | 12 | 15.5 |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Martin Hippe (wszystkie rundy) Nigel Moore (rundy 1–3) Dino Lunardi (rundy 4–5)
|
LEC 2 |
SPA RET |
LEC 3 |
MON 1 |
POR 3 |
– | 2 | 73 | |
| 2021 | LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Martin Hippe (wszystkie rundy) Ugo de Wilde (wszystkie rundy) Julien Falchero (runda 1) Ulysse de Pauw (rundy 2–3) Mattia Pasini (runda 4) Aiden Read (runda 5) Adam Eteki (runda 6)
|
CAT 3 |
RBR 4 |
LEC RET |
MON 3 |
SPA RET |
POR 1 |
4 | 67 |
| 14 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 |  Julius Adomavičius (rundy 1, 3) Alessandro Bracalente (runda 1) Mattia Pasini (rundy 1–3, 5) Gustas Grinbergas (runda 2) Mateusz Kaprzyk (rundy 2–6) Erwin Creed (runda 4) Marius Zug (runda 4) Nico Pino (rundy 5–6) Patryk Krupiński (runda 6)
|
CAT 8 |
RBR 5 |
LEC 6 |
MON 7 |
SPA RET |
POR 7 |
6 | 36 | ||
| 2022 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Pietro Fittipaldi David Heinemeier Hansson Fabio Scherer
|
LEC 11 |
IMO 9 |
MON 11 |
CAT 16 |
SPA 2 |
POR 4 |
8 | 32 |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Charles Crews Guilherme de Oliveira Nico Pino |
LEC DSQ |
IMO 8 |
MON 1 |
CAT 1 |
SPA 1 |
POR RET |
2 | 79 | |
| 14 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Noam Abramczyk James Dayson Mateusz Kaprzyk |
LEC 9 |
IMO RET |
MON RET |
CAT 10 |
SPA 8 |
POR 8 |
13 | 13 | ||
| 2023 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 |  Jonathan Aberdein Rui Andrade Olli Caldwell |
CAT RET |
LEC 3 |
ARA RET |
SPA RET |
POR 7 |
POR 4 |
7 | 33 |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Kai Askey Wyatt Brichacek Miguel Cristóvão |
CAT 2 |
LEC 6 |
ARA RET |
SPA 2 |
POR RET |
POR 4 |
4 | 57 | |
| 2024 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Luca Ghiotto Oliver Gray Clément Novalak |
CAT 8 |
LEC RET |
IMO 7 |
SPA 4 |
MUG 3 |
POR 5 |
7 | 47 |
| 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Sebastián Álvarez Tom Dillmann Władisław Łomko |
CAT 6 |
LEC 1 |
IMO 4 |
SPA 2 |
MUG 7 |
POR 4 |
2 | 81 | ||
| LMP3 | 88 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Kai Askey Aleksander Buchańcow Pedro Perino |
CAT 6 |
LEC RET |
IMO 9 |
SPA 9 |
MUG 3 |
POR RET |
9 | 27 | |
| 2025 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Luca Ghiotto Pedro Perino Jean-Baptiste Simmenauer |
CAT 9 |
LEC 10 |
IMO 6 |
SPA 5 |
SIL 9 |
POR RET |
10 | 23 |
| 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Tom Dillmann Jakub Śmiechowski Nick Yelloly
|
CAT 10 |
LEC 2 |
IMO 2 |
SPA 2 |
SIL 2 |
POR 2 |
2 | 92 | ||
| LMP3 | 88 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | Timothy Creswick Douwe Dedecker Reece Gold |
CAT 3 |
LEC 4 |
IMO 7 |
SPA 3 |
SIL 5 |
POR 6 |
3 | 66 | |
| 2026 | LMP2 | 34 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Bijoy Garg Reshad de Gerus |
CAT 2 |
LEC 2 |
IMO 6 |
SPA |
SIL |
POR |
3* | 45* |
| 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Tom Dillmann (rundy 1–3) Jakub Śmiechowski (rundy 1–3) Nick Yelloly (rundy 1, 3) Luca Ghiotto (runda 2)
|
CAT 5 |
LEC 7 |
IMO 9 |
SPA |
SIL |
POR |
7* | 18* | ||
| LMP3 | 13 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 |  Aleksander Buchańcow  Chun-Ting Chou  Henry Cubides Olarte
|
CAT 3 |
LEC 1 |
IMO 10 |
SPA |
SIL |
POR |
2* | 41* |
*Sezon w toku.
Asian Le Mans Series
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2018-19 | LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | Martin Hippe Jakub Śmiechowski
|
SHA 1 |
FUJ 2 |
CHA 2 |
SEP 1 |
1 | 87 | ||
| 2019-20 | LMP2 | 33 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 L V8 | John Corbett (rundy 1–4) Nathan Kumar (rundy 1–4) Mitchell Neilson (rundy 1–2) Danial Frost (rundy 3–4)
|
SHA 5 |
BEN 4 |
SEP 6 |
CHA 6 |
4 | 38 | ||
| 34 | Ligier JS P217 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Mathias Beche Jakub Śmiechowski James Winslow
|
SHA 4 |
|BEN RET |
SEP 5 |
CHA 7 |
5 | 28 | ||||
| LMP3 | 13 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | Martin Hippe Nigel Moore
|
SHA 1 |
BEN 2 |
SEP 3 |
CHA RET |
3 | 59 | |||
| 14 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 | Peter Paddon Garth Walden Austin McCusker
|
BEN 4 |
9 | 12 | |||||||
| 18 | Ligier JS P3 | Nissan VK50VE 5.0 L V8 |  Philip Kadoorie Dan Wells
|
SEP 6 |
CHA 6 |
8 | 16 | ||||||
| 2022 | LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Aleksander Buchańcow (rundy 1–2) Guilherme de Oliveira (wszystkie rundy) Nico Pino (wszystkie rundy) James Dayson (rundy 3–4) |
DUB 5 |
DUB 5 |
ABU 7 |
ABU 5 |
7 | 36 | ||
| 2023 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Christian Bogle Charles Crews Nolan Siegel |
DUB RET |
DUB 1 |
ABU 4 |
ABU RET |
5 | 39 | ||
| LMP3 | 53 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Kai Askey Wyatt Brichacek Miguel Cristóvão |
DUB 9 |
DUB RET |
ABU 9 |
ABU 6 |
12 | 12 | |||
| 63 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Adam Ali James Dayson John Schauerman |
DUB 11 |
DUB 11 |
ABU 12 |
ABU RET |
15 | 0 | ||||
| 73 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Aleksander Buchańcow John Corbett James Winslow |
DUB 5 |
DUB 7 |
ABU 10 |
ABU 5 |
7 | 27 | ||||
| 2024-25 | LMP3 | 34 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Daniel Ali Timothy Creswick Douwe Dedecker
|
SEP RET |
SEP 5 |
DUB 3 |
DUB 5 |
ABU 4 |
ABU 6 |
5 | 55 |
| 43 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Steve Brooks Mikkel Kristensen Kevin Rabin
|
SEP RET |
SEP 6 |
DUB 5 |
DUB 6 |
ABU RET |
ABU 5 |
7 | 36 | ||
| 2025-26 | LMP2 | 43 | Oreca 07 | Gibson GK428 4.2 L V8 | Nick Cassidy (rundy 1–2) Georgios Kolovos (wszystkie rundy) Nolan Siegel (wszystkie rundy) Bijoy Garg (rundy 3–6) |
SEP 13 |
SEP 12 |
DUB 11 |
DUB RET |
ABU 9 |
ABU 2 |
11 | 20 |
| LMP3 | 13 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | Aleksander Buchańcow Jimmy Chou Henry Cubides Olarte
|
SEP 1 |
SEP 4 |
DUB 1 |
DUB 7 |
ABU DSQ |
ABU 2 |
2 | 86 |
Le Mans Cup
| Rok | Klasa | Numer | Samochód | Silnik | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | Poz. | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2022 | LMP3 | 54 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Noam Abramczyk Don Yount
|
LMN RET |
LMN 20 |
- | - | |||||
| 2023 | LMP3 | 13 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Santiago Concepción Serrano Ben Stone |
CAT RET |
LMN 20 |
LMN RET |
LEC RET |
ARA RET |
SPA RET |
POR 9 |
25 | 2 |
| 14 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Daniel Ali Andres Latorre Canon |
CAT 22 |
LMN DNS |
LMN 25 |
LEC 12 |
ARA RET |
SPA 16 |
POR 18 |
28 | 0 | ||
| 15 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Bryson Morris Chris Short |
CAT RET |
LMN 30 |
LMN 12 |
LEC 24 |
ARA 13 |
SPA 17 |
POR 7 |
20 | 6 | ||
| 2024 | LMP3 | 34 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Aleksander Buchańcow Rik Koen |
CAT 3 |
LEC 8 |
LMN RET |
LMN 11 |
SPA RET |
MUG 9 |
POR 16 |
11 | 21 |
| 43 | Ligier JS P320 | Nissan VK56VE 5.6 L V8 | Timothy Creswick (wszystkie rundy) Sebastian Gravlund (rundy 1–5, 7) Daniel Ali (runda 6) |
CAT 10 |
LEC 22 |
LMN DNS |
LMN 20 |
SPA RET |
MUG 18 |
POR 9 |
19 | 3 | ||
| 2025 | LMP3 Pro/Am |
34 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | Aristotle Balogh (rundy 1–2) Garett Grist (rundy 1–2) William Karlsson (rundy 3–4) Chris Short (rundy 3–4) Timothy Creswick (runda 5) Bijoy Garg (runda 5) Jose Cautela (runda 7) Shawn Rashid (runda 7)
|
CAT 11 |
LEC 10 |
LMN 5 |
LMN 5 |
SPA 3 |
SIL |
POR 4 |
6 | 40 |
| 43 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 |  David Pun Sérgio Sette Câmara |
CAT |
LEC |
LMN 10 |
LMN 7 |
SPA |
SIL |
POR |
14 | 5 | ||
| LMP3 | 5 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | Brady Golan Nolan Siegel |
CAT |
LEC |
LMN |
LMN |
SPA |
SIL 15 |
POR |
- | - | |
| 2026 | LMP3 Pro/Am |
34 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | Aleksander Buchańcow Shawn Rashid |
CAT 5 |
LEC 4 |
LMN DSQ |
SPA |
SIL |
POR |
6* | 24* | |
| LMP3 | 43 | Ligier JS P325 | Toyota V35A-FTS 3.5 L V6 | Christian Dannemand Jørgensen William Karlsson
|
CAT 12 |
LEC RET |
LMN 16 |
SPA |
SIL |
POR |
21* | 0* |
*Sezon w toku.
Przypisy
- ↑ The 24 Hours of Le Mans: Returning to Defend the Crown. [w:] intereuropolcompetition.eu [on-line]. 4 June 2026. [dostęp 2026-06-19].
- ↑ a b Stephen Kilbey: Four 2026 Le Mans Invites Handed Out After ELMS Finale. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2025-10-18. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ a b The Rolex 24 at Daytona Pre-Event Entry List. [w:] IMSA [on-line]. 2026-01-23. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ a b 2026 European Le Mans Series – Season Entry List. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-12-17. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ a b 2025-2026 ASIAN LE MANS SERIES PROVISIONAL ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-11-28. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ a b 2026 Michelin Le Mans Cup – Season Entry List. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2026-01-28. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ Rafał Majchrzak, Graham Goodwin: Boss Of The “Racing Bakers” Of Inter-Europol Lays Out The Mission For Polish Squad. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2021-05-24. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Jakub Balcerski, Krzysztof Smajek: "Turbo Piekarze" chcą podium legendarnego wyścigu. Były kierowca F1 w polskim zespole. [w:] Sport.pl [on-line]. 2022-03-18. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Martin Little, RJ O'Connell: 2023 LM24, Hour 21: LMP2 & GTE Am Battles Heating Up. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2023-06-11. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Katarzyna Łapczyńska: Polały się łzy. Tak polski zespół świętował wygraną w 24h Le Mans. [w:] WP Sportowe Fakty [on-line]. 2023-06-11. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Kamil Niewiński: Amerykański sen Turbo Piekarzy. Inter Europol dołącza do IMSA. [w:] Autokult [on-line]. 2023-12-10. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ @intereuropolcompetition na Instagramie. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ Polski Związek Motorowy: Polski zespół w 24h Le Mans. 2019-06-12. [dostęp 2024-09-03]. (pol.).
- ↑ DriverDB: Formula Renault 2.0 NEC 2011 standings. [dostęp 2024-09-03]. (ang.).
- ↑ Polski Związek Motorowy: Jakub Śmiechowski zwycięzcą European B.O.S.S. GP Series. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2015 standings. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Estoril ELMS (Portugal). [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2016-10-26. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Estoril V de V(Portugal). [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2016-11-09. [dostęp 2024-04-03].
- ↑ Endurance-Info.com: Inter Europol Competition back in the ELMS with car number 13. 2017-04-11. [dostęp 2024-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-11)].
- ↑ Inter Europol Competition: Pechowe zakończenie dobrego sezonu w ELMS. 2017-10-22. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ V de V: V de V ENDURANCE SERIES 2017 ENDURANCE LMP3 CLASSEMENT GENERAL. [dostęp 2024-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-25)].
- ↑ Graham Goodwin: 2018 Full Season ELMS Entry List. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2018-02-08. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ We won the race and are the ELMS vice champions!. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2018-10-23. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ LMP3 Teams Championship. [w:] motorsport.com [on-line]. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ V de V: VdeV ENDURANCE SERIES 2018 ENDURANCE LMP3 CLASSEMENT GENERAL. [dostęp 2024-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-11)].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2016 standings. [dostęp 2021-04-13].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2017 standings. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2018 standings. [dostęp 2024-09-04].
- ↑ Stephen Kilbey: Algarve Pro Wins 4H Sepang As Titles Settled & Le Mans Invites Awarded. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2019-02-24. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: Inter Europol Competition Set for 2019 LMP2 Entry. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2018-09-19. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: Eurointernational Inherits LMP3 Title After Inter Europol Penalty. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2019-10-27. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ FIA: LE MANS SERIES – ICA DECISION – HEARING 13 – 02 – 2020 – INTER EUROPOL COMPETITION. 2020-03-02. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ James Winslow zastąpi Léo Roussela na 24h Le Mans. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2019-05-25. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Minęliśmy metę w 24 Hours of Le Mans!. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2019-06-16. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ DriverDB: BOSS GP Championship – Formula class 2019 standings. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Inter Europol Competition Confirm LMP2 Entry For Asian Le Mans Series. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2019-05-24. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Beche & Winslow Join Inter Europol For Asian Le Mans. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2019-11-05. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Rene Binder: @ReneBinder12 na Twitterze. 2020-02-29. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ SMP Racing: @SMP_Racing na Twitterze. 2020-06-10. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: G-Drive Win at Portimao, United Secure 1-2 In Championship, Short Report. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2020-11-01. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Janusz Śmiłowski: Inter Europol z problemami. [w:] motorsport.com [on-line]. 2020-09-20. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ a b FIA: Decision no 121. 2020-09-20. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Ryan Kish: #10 Konica Minolta Cadillac Wins Petit Le Mans After Lead Pair Clash. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2020-10-18. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Inter Europol Competition: Wyścig do zapomnienia. 2020-11-15. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: Inter Europol Finalizes Lineup; Castroneves in for Sebring. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2021-01-05. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Bartosz Budnik, Bartosz Pokrzywiński: Jak funkcjonuje zespół WEC? Inter Europol Competition od zaplecza. 2021-02-26. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: 1000 Miles of Sebring Canceled; Portimao to Stage 2021 Opener. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2021-01-22. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Louis Delétraz Replaces Renger van der Zande For Inter Europol At WEC Portimao and Fuji. [w:] dailysportscar.com [on-line]. 2021-05-01. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Inter Europol Competition: 4th place… best result so far. 2021-07-18. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Inter Europol Competition na piątkę w sezonie 2021 po 8H Bahrajnu. [w:] motohigh.pl [on-line]. 2021-11-07. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Inter Europol Competition z nieba do piekła w 6H Bahrajnu. [w:] motohigh.pl [on-line]. 2021-10-31. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Rafał Majchrzak: 24h Le Mans. Historyczny wynik polskiej ekipy w Le Mans. Inter Europol Competition piąty w klasie LMP2. [w:] TVP Sport [on-line]. 2021-08-24. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Renger van der Zande: @Rengervdz na Instagramie. 2021-08-22. [dostęp 2024-09-03]. (ang.).
- ↑ Alex Brundle: @AlexBrundle na Twitterze. 2021-08-23. [dostęp 2024-09-03]. (ang.).
- ↑ Daniel Lloyd: 43 Cars on Entry List for 2021 Season. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2021-02-12. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Post Race Penalty For DKR Gives InterEuropol The LMP3 Win In Portimao. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2021-10-25. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Inter Europol Competition: Martin Hippe back in the #13 LMP3. 2021-02-19. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Ugo de Wilde Joins Inter Europol LMP3 Title Push. [w:] dailysportscar.com [on-line]. 2021-03-30. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Nieoczekiwane rozstrzygnięcie na Paul Ricard dla G-Drive - analiza. [w:] motohigh.pl [on-line]. 2021-06-06. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Marcin Wyrzykowski: Inter Europol Competition bez punków w Spa. [w:] pl.motorsport.com [on-line]. 2021-09-20. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Inter-Europol Return To Asian Le Mans Series. [w:] dailysportscar [on-line]. 2021-11-30. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Inter Europol Confirm Asian Le Mans Series Line-up. [w:] dailysportscar [on-line]. 2022-01-18. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: 4h Dubaju 2022: Stracona szansa Inter Europolu i DKR na wygraną. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-02-14. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: G-Drive pokonało pożar i wygrało finał sezonu 2022 w AsLMSą. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-02-20. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Daniel Lloyd: “Intensive Work” Required for Inter Europol to Match Top Teams. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2021-11-06. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Graham Goodwin: Esteban Gutiérrez Completes 2022 Inter Europol WEC Line-up. [w:] dailysportscar.com [on-line]. 2022-01-11. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ 2022 European Le Mans Series - Season Entry List. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2022-03-14. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Jamie Klien: Underdog LMP2 teams Vector, Inter Europol shine at Monza. [w:] Motorsport.com [on-line]. 2022-07-13. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Toyota wygrała ulewne 6h Spa - analiza. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-05-07. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Alpine pokonało Toyotę w 1000 Mil Sebring. Pech Premy i Inter Europolu. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-03-19. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Alex Brundle: @alexbrundleracing na Instagramie. [dostęp 2025-05-07].
- ↑ 24h Le Mans Provisional Entry List : 09.03.2022. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2022-03-10. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Toyota wygrała 24h Le Mans, a Prema i Kubica stanęli na podium. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-06-13. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Iwona Hołod: Śmiechowski celuje w mistrzostwo: „Jest dużo lepiej”. A dlaczego nie szło w WEC?. [w:] Powrótroberta.pl [on-line]. 2022-11-06. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Fittipaldi Brothers na YouTube: De ÚLTIMO para P2 em Spa! MELHOR RESULTADO da HISTÓRIA da equipe!. 2022-09-26. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ ACO: Decision no 15. 2022-04-17. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ European Le Mans Series: Heartbreaking End to the Title Hopes for Inter Europol Competition - 4 Hours of Portimão 2022 - ELMS. 2022-10-25. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Charles Crews: @charlescrews na Instagramie. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: Prema i Inter Europol Competiton wygrały 4h Barcelona. [w:] Motohigh [on-line]. 2022-08-28. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ Standings. [w:] Prototype Cup Germany [on-line]. [dostęp 2024-09-03].
- ↑ 2023 24 HOURS LE MANS - PROVISIONAL ENTRY LIST - 27/02/2023. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-02-27. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ 2023 FIA WORLD ENDURANCE CHAMPIONSHIP - PROVISIONAL FULL SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-01-11. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Graham Goodwin: Inter Europol Confirm Plans For Four Car Asian Le Mans Series Entry. [w:] dailysportscar [on-line]. 2022-11-25. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ 2023 EUROPEAN LE MANS SERIES - PROVISIONAL SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-02-06. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ 2023 MICHELIN LE MANS CUP - PROVISIONAL SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-02-20. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ RJ O'Connell: DKR Engineering Wins Abu Dhabi Finale – and Secures Le Mans Invite As Champions. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2023-02-19. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Stephen Kilbey: #8 Toyota Crew Crowned Champions After Dominant Bahrain Victory. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2023-11-04. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ A FIA World Endurance Championship season to be proud of for Inter Europol Competition. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2023-11-05. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Piotr Szczepanik: Mark Kvamme, Anders Fjordbach i Jan Magnussen w składzie Inter Europol Competition na 24 Hours of Le Mans. [w:] Na Czterech Kołach [on-line]. 2023-05-04. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ FIA World Endurance Championship na YouTube: Full Race I 2023 24 Hours of Le Mans I FIA WEC. 2023-07-01. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Iwona Hołod: „Po Spa powiedziałem, że IEC zdubluje wszystkich na Le Mans”. [w:] Powrót Roberta [on-line]. 2023-06-12. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ FIA: Decision no. 154. 2023-06-12. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Fabio Scherer: @fabioscherer_ na Instagramie. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Charles Bradley: Injured foot, broken radio can’t stop Inter Europol from Le Mans LMP2 win. [w:] motorsport.com [on-line]. 2023-06-11. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Davey Euwema: Scherer Won Le Mans With Fractured Foot. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2023-06-13. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ David Heinemeier Hansson: @dhhracing na Twitterze. 2023-06-12. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Laurent Mercier: 24H du Mans - Une victoire LMP2 qui fait causer le paddock. [w:] endurance=info.com [on-line]. 2023-06-26. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Valentin Glo: Inter Europol Competition, une victoire qui interroge. [w:] autohebdo.fr [on-line]. 2023-06-23. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ FIA: Decision no. 184. 2023-07-21. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ European Le Mans Series na YouTube: REPLAY - Race - 4 Hours of Spa-Francorchamps 2023 (English). 2023-09-24. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ Grzegorz Piotrowicz: United Autosports wygrał 4h Aragonii w ELMS. Pech Inter Europolu. [w:] Motohigh [on-line]. 2023-08-28. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ European Le Mans Series: @elms_official na Instagramie. [dostęp 2024-09-07].
- ↑ 2024 24 HOURS LE MANS - PROVISIONAL ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2024-02-19. [dostęp 2024-02-20].
- ↑ Stephen Kilbey: Inter Europol Teams Up With PR1 For 2024 IMSA Campaign. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2023-10-13. [dostęp 2024-02-20].
- ↑ 2024 EUROPEAN LE MANS SERIES - SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2023-12-04. [dostęp 2024-02-19].
- ↑ 2024 MICHELIN LE MANS CUP - SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2024-01-29. [dostęp 2024-02-20].
- ↑ John Dagys: PR1/Mathiasen, Inter Europol “Working in Both Directions”. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2024-01-25. [dostęp 2024-02-20].
- ↑ John Dagys: Daytona Post-Race Notebook. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2024-01-29. [dostęp 2024-05-05].
- ↑ John Dagys: Road Atlanta Post-Race Notebook. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2024-10-14. [dostęp 2024-10-20].
- ↑ John Dagys: Dillmann: Consistency Led Inter Europol By PR1 to LMP2 Title. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2024-10-15. [dostęp 2024-10-20].
- ↑ FIA: 92º Edition des 24 Heures du Mans - Final Classification by Category. 2024-06-18. [dostęp 2024-06-19].
- ↑ @elms_official na Instagramie. [dostęp 2024-06-19].
- ↑ @24hoursoflemans na Twitterze. [dostęp 2024-06-19].
- ↑ Inter Europol Competition take a fighting second-place LMP2 finish at the 92nd 24 Hours of Le Mans!. [w:] Inter Europol Competition [on-line]. 2024-06-16. [dostęp 2024-06-19].
- ↑ Stephen Kilbey: Historic Win For Inter Europol In Drama-Filled 4H Le Castellet. [w:] dailysportscar [on-line]. 2024-05-05. [dostęp 2024-05-05].
- ↑ Stephen Killbey: Dillmann Primed For ELMS & IMSA Title Deciders. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2024-09-28. [dostęp 2024-10-20].
- ↑ @TomDillmann na Twitterze. [dostęp 2024-10-20].
- ↑ Stephen Kilbey: High Class Racing Wins Le Mans Cup Opener. [w:] dailysportscar [on-line]. 2024-04-13. [dostęp 2024-05-05].
- ↑ The Rolex 24 at Daytona Pre-Event Entry List. [w:] IMSA [on-line]. 2024-12-12. [dostęp 2025-02-05].
- ↑ 2025 EUROPEAN LE MANS SERIES - SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2024-12-03. [dostęp 2025-02-05].
- ↑ 2024-2025 ASIAN LE MANS SERIES PROVISIONAL ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-01-24. [dostęp 2025-02-04].
- ↑ 2025 MICHELIN LE MANS CUP - SEASON ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-02-04. [dostęp 2025-02-05].
- ↑ ACO: 2024-2025 - ASIAN LE MANS SERIES TROPHY - LMP3 TEAMS. 2025-02-19. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Jonathan Grace: Inter Europol Takes Dramatic LMP2 Sebring Win. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2025-03-15. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ IMSA WeatherTech SportsCar Championship LMP2 Teams. [w:] IMSA [on-line]. 2025-10-17. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Dawey Euwema: Dillmann Cleared for Racing Return at Spa. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2025-08-13. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ 2025 24 HOURS LE MANS - PROVISIONAL ENTRY LIST. [w:] Automobile Club de l'Ouest [on-line]. 2025-03-03. [dostęp 2025-03-03].
- ↑ Jonathan Grace: Inter Europol Takes LMP2 Le Mans Honors Amidst Late Drama. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2025-06-15. [dostęp 2025-06-15].
- ↑ Jamie Klein: Masson Recalls “Cruel” End to Panis VDS Victory Bid. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2025-06-16. [dostęp 2025-06-16].
- ↑ Stephen Kilbey: VDS Panis Clinches LMP2 Title With Dominant 4H Portimão Win. [w:] dailysportscar [on-line]. 2025-10-18. [dostęp 19 October 2025].
- ↑ 2025 - ELMS CHAMPIONSHIP - LMP2 TEAMS. [w:] ACO [on-line]. 2025-10-18. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Decision no. 36 AMENDED. [w:] ACO [on-line]. 2025-10-18. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ John Dagys: Daytona Post-Race Notebook. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2026-01-26. [dostęp 2026-01-28].
- ↑ 2025-2026 - ASIAN LE MANS SERIES TROPHY - LMP2 TEAMS. [w:] ACO [on-line]. 2026-02-08. [dostęp 2026-02-11].
- ↑ Decision no. 83. [w:] ACO [on-line]. 2026-02-07. [dostęp 2026-02-11].
- ↑ 2025-2026 - ASIAN LE MANS SERIES TROPHY - LMP3 TEAMS. [w:] ACO [on-line]. 2026-02-08. [dostęp 2026-02-11].
- ↑ Jamie Klein: Inter Europol Scores Back-to-Back LMP2 Victories. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2026-06-14. [dostęp 2026-06-15].
- ↑ Stephen Lickorish: Yelloly: Inter Europol Practiced Vital Fuel-Saving “A Lot”. [w:] sportscar365.com [on-line]. 2026-06-15. [dostęp 2026-06-15].
- ↑ Inter Europol Competition Claims Historic One-Two Finish at the 2026 24 Hours of Le Mans. 2026-06-15. [dostęp 2026-06-15].
- ↑ @intereuropolcompetition na Instagram. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Kuba Śmiechowski o sezonie 2024: Damy z siebie wszystko!. [w:] PZM [on-line]. 2024-01-12. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Graham Goodwin: Inter Europol, Success In 2024, Plans For 2025, & A Decision On Their Route To Hypercar/ GTP. [w:] Dailysportscar [on-line]. 2024-11-25. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Powrót Roberta na YouTube: Śmiechowski o szansach Inter Europol Competition w Le Mans, wystawieniu hypercara i formie ekipy. 2025-06-14. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Thibault Villemaunt: Honda poised to finally join WEC Hypercar. [w:] The Race [on-line]. 2026-01-30. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Graham Goodwin: Honda Close To Confirming 2027 FIA WEC Hypercar Entry (updated). [w:] Dailysportscar [on-line]. 2026-01-30. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ a b Stephen Kilbey: LMP2 powerhouse Inter Europol targeting step up to Hypercar. [w:] Racer.com [on-line]. 2026-06-05. [dostęp 2026-06-15].
- ↑ John Dagys: Acura Set for Factory IMSA GTP Exit at End of Year. [w:] Sportscar365 [on-line]. 2026-04-17. [dostęp 2026-04-18].
- ↑ Zespół otrzymał punkty jak za 3 miejsce, bowiem dwie załogi sklasyfikowane wyżej nie były pełnoprawnymi uczestnikami WEC.
- ↑ Zespół otrzymał punkty jak za 8 miejsce, bowiem załogi sklasyfikowane wyżej nie były pełnoprawnymi uczestnikami WEC.
- ↑ Zespół otrzymał punkty jak za 3 miejsce, bowiem załoga sklasyfikowana wyżej nie była pełnoprawnym uczestnikiem WEC.
- ↑ Zespół otrzymał punkty jak za 9 miejsce, bowiem załoga sklasyfikowana wyżej nie była pełnoprawnym uczestnikiem WEC.
- ↑ Zespół nawiązał współpracę z zespołem PR1/Mathiasen Motorsports, zgłoszenie posiadało nazwę Inter Europol by PR1/Mathiasen Motorsports.
Bibliografia
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.