Joe Rushton
| Imię i nazwisko |
Joseph Augustine Rushton jr. |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
7 listopada 1907 |
| Data i miejsce śmierci |
2 marca 1964 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
muzyk |
| Powiązania |
Joseph Augustine Rushton jr. (ur. 7 listopada 1907 w Evanston, zm. 2 marca 1964 w San Francisco)[1] – amerykański saksofonista jazzowy, grający głównie dixieland. Uznawany za najlepszego saksofonistę basowego w historii jazzu[1].
Życiorys
Instrumentem, na którym zaczął grać muzykę była perkusja[2]. Następnie sięgnął po klarnet, później kolejno grał na saksofonach: sopranowym, altowym, tenorowym i barytonowym, żeby ostatecznie wybrać w 1928 basowy[1].
Od 1928 do 1931 prowadził w Chicago własny zespół[2]. Okazjonalnie występował też z grupą The California Ramblers, grając na różnych instrumentach[3]. Następnie na pewien czas przestał zajmować się muzyką w pełnym wymiarze i podjął pracę w zakładach lotniczych[2]. Po powrocie na estradę grał w latach 1942–1943 w zespołach skrzypka i puzonisty Teda Weemsa, kornecisty Jimmy’ego McPartlanda, klarnecistów Buda Freemana oraz Benny’ego Goodmana[1]. Nstępnie do 1945 pracował w orkiestrze Horace’a Heidta[1], a potem wrócił do zakładów samolotowych[3].
W 1947 dołączył do popularnej formacji The Five Pennies Reda Nicholsa, w której grał do wiosny 1963[2]. Odbył z nią liczne tournées w kraju i za granicą. Brał udział w nagraniach zespołu, wykonując wiele partii solowych. Nagrywał również z puzonistą Floydem O’Brienem i zespołem The Rampart Street Paraders. Jako lider zarejestrował w wytwórni Jump Records zaledwie sześć utworów w 1945 i 1947[1]. Przez całą karierę pracował jako sideman, co decydująco przyczyniło się do tego, że nigdy nie zaznał sławy[3].
Zmarł nagle na zawał serca, prowadząc samochód[3]. Wracał do domu po koncercie w klubie w San Francisco[3]. Miał 56 lat. Pozostawił po sobie syna – Josha, który jest dysponentem wielu pamiątek po ojcu.
Wybrana dyskografia
- 1948 Rushton’s California Ramblers – Oh Baby/Ja-Da (Jump Records) – 78 RPM
- 1955 Rampart and Vine – Rampart Street Paraders (Columbia)
Zestawienie wg dat wydania płyt
Przypisy
Bibliografia
- Joe Rushton, allmusic.com
- Joe Rushton, basssax.com
- John Chilton, Who’s Who of Jazz – Storyville to Swing Street, wyd. The Chilton Book Company, 1972, ISBN 978-0-8019-5705-5
Linki zewnętrzne
- Joe Rushton – dyskografia, Discogs
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.